Een jongen leest voor

Hij was één van de twaalf Kameroense dorpshoofden die bij de uitreiking van de Bijbel waren, het boek van een God. Hij begreep niet goed wie die andere God nu was. Hij zag ook niet in waarom hij naar een andere god moest overstappen terwijl hij er al één had. Hij had de geesten van zijn voorouders, die vertelden hem hoe hij moest leven en hoe hij zijn dorp moest leiden. Thuis, naast zijn hut, had hij een houten beeld staan. Via dat beeld vereerde hij de geesten van de voorouders.

Eerste rij
Ondanks dat hij die andere God niet kende, was het vandaag toch een speciale dag. Er werd een boek uitgegeven in zijn taal. Dat was bijzonder. Zijn taal werd door iedereen gesproken, maar boeken hadden ze nog niet. De jonge mensen uit zijn dorp konden de tekens in die boeken begrijpen en als ze hardop zeiden wat die tekens vertelden, dan begreep hij het ook.
In vol traditioneel ornaat zat hij trots en gewichtig op de eerste rij bij de ceremonie. Mensen dansten, juichten en zongen toen het boek omhoog gehouden werd. De lucht was vol drumgeluiden, gezang en de hoge stemmen van de vrouwen die op die manier aangaven dat ze blij waren. Ze waren blij omdat ze het boek van die andere God in hun eigen taal hadden.
Hij luisterde met veel interesse naar de dingen die verteld werden, over wie die God in dat boek nu is, wat die God allemaal doet en hoe Hij de wereld redt. Het klonk interessant, maar hij had zijn eigen god, waarom zij hij die inwisselen voor een ander?

Niet te vergelijken
Aan het eind van de dag liep hij met zo’n boek onder zijn arm naar huis. Hij had er een gekregen. Thuisgekomen legde hij het boek op de grond en ging eerst zijn eigen vertrouwde geesten weer vereren, de geesten van zijn voorouders, de geesten van zijn dorp, de geesten bij wie hij steun en wijsheid zocht als het moeilijk was.
De volgende dag zag hij het boek weer liggen. Hij riep een jonge jongen uit zijn dorp en vroeg hem te vertellen wat de tekens in het boek allemaal zeiden. De jongen begon te lezen. Elke dag las hij voor aan het dorpshoofd. Terwijl de jongen las, dacht het dorpshoofd na. Na drie maanden had hij zoveel gehoord en zoveel nagedacht, dat hij tot het besef kwam dat de geesten van zijn voorouders niet te vergelijken waren met de God Die hemel en aarde gemaakt heeft. Hij besefte dat de God uit het boek, de enige ware God was en veel machtiger dan de geesten van zijn voorouders. Zo werd het dorpshoofd christen, door naar het Woord van God te luisteren, het serieus te nemen, erover na te denken en het zich eigen te maken. Hij kon het begrijpen, omdat het in zijn eigen taal was.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen