De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

'Sober, sober, sober'

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

'Sober, sober, sober'

Ds. C.A. Korevaar over jaren ’30

2 minuten leestijd

Ds. C.A. Korevaar (92) uit Rotterdam maakte in zijn jeugd de crisis van de jaren dertig mee. ‘Geen suiker in het tweede kopje koffie en alleen zondags een koekje. Het leven in de Alblasserwaard was in die jaren sober, sober, sober.
Ik woonde als boerenzoon bij mijn ouders op de boerderij in Molenaarsgraaf. Voor de boeren waren het boze jaren. Sommigen konden het niet bolwerken en moesten van de boerderij af. Het werk was verre van lonend: de bus melk van 30 liter die mijn vader aan de weg zette, kostte maar 1 gulden. Alles was goedkoop. Toen ik ging studeren, kon ik voor 19 gulden een driedelig kostuum kopen.
Het waren voor de meeste mensen jaren van armoede. Mijn ouders hadden ook zorgen, toch hebben ze het goedgevonden dat mijn oudste broer en ik gingen studeren. Mijn broer ging sociale geografie doen, ik theologie. Dat was voor mijn vader en moeder een zwaar financieel offer.
Destijds ontgingen de grote lijnen van het economische gebeuren je. Het mediaspektakel van nu was er toen niet. Zicht op het wereldgebeuren was er veel minder en wat bij banken speelde, wist je niet. Voor ons was de crisis een Nederlands gegeven, waarvan je de gevolgen langzaam maar zeker was gaan merken. Je aanvaardde het en leefde je leven. Omdat we echt armoede meemaakten, stemden kleine dingen je dankbaar. Nu hebben we ongelooflijk veel en is het: misschien wordt iets me afgenomen.
Schuld hebben was destijds een schande. Wie niet kon betalen, kocht niet. Wie van de diaconie kreeg, had ook een stempel. Er wordt wel eens gezegd dat de diaconieën zo weinig deden, maar dan zeg ik: andere instellingen deden helemaal niets. Vandaag moet de kerk proberen mensen in nood de helpende hand te bieden. Sommige diaconieën zijn rijk, deze kunnen dus ook veel helpen. We móeten helpen en we mógen helpen. Uit dankbaarheid.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 maart 2009

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

'Sober, sober, sober'

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 maart 2009

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's