Kwetsbaar en kostbaar

'Want Hij weet wat maaksel wij zijn, gedachtig zijnde dat wij stof zijn (...).'

In vers 16 tekent David de khamsin: de hete woestijnwind, die heel onverwacht opsteekt. De khamsin laat een veld met bloemen in de prachtigste kleuren achter als een bruingeschroeide vlakte. Dat kan in het Midden-Oosten van de ene dag op de andere dag, zelfs van het ene uur op het andere. Je weet niet wat je ziet. Stonden hier van die prachtige bloemen?
Een mensenleven, zo kwetsbaar, zo kort van duur, is zo’n bloem op het veld. O, als Hij, met een hoofdletter, er toch niet was.

Rommelt
De mens is kwetsbaar, maar in de Psalm komt hij ook als kostbaar naar voren. David vergelijkt de HEERE in vers 13 met een Vader. De HEERE ontfermt Zich over kwetsbare mensen. Het Hebreeuwse woord ontfermen betekent dat het diep van binnen in je rommelt en borrelt. De HEERE heeft in het diepst van Zijn wezen een kloppend hart voor een kwetsbaar mensje. Hij wordt diep geraakt als Hij ziet wat er gebeurt met mensen.
Deze ontferming zien wij het duidelijkst in de zending van Zijn Zoon: ‘Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder Die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar het eeuwige leven heeft’ (Joh. 3:16). Hij heeft de wereld lief: kwetsbare, onvolmaakte mensjes.
De Heere Jezus is gekomen om voor kwetsbare mensjes Zijn leven op te offeren. Hij is gestorven aan het kruis, in onze plaats. De HEERE ontfermde Zich niet over Zijn eigen kind toen Deze aan het kruis hing.
Ieder kwetsbaar mensje, dat zich toevertrouwt aan de Heere Jezus en zegt: ‘Dank u wel, Jezus, dat U voor mij aan het kruis wilde sterven’, mag weten dat die ontferming er voor hem wél is. Een onbegrijpelijk wonder, dat we nooit kunnen bevatten. Hij is een onuitputtelijke bron van leven. Is het daarom dat de kwetsbare en tegelijk kostbare mens deze God vreest, Zijn verbond houdt en aan de bevelen van deze God denkt, om die te doen (vers 18)? Omdat God waardig is te ontvangen de heerlijkheid, de eer en de kracht?

Vrijwillig
In het Hebreeuwse woord goedertierenheid, vers 17, ligt een geweldige troost. ‘Maar de goedertierenheid des HEEREN is van eeuwigheid en tot eeuwigheid over degenen die Hem vrezen.’ Het drukt de belofte uit van de altijddurende trouw van de HEERE, ondanks onze ontrouw. De HEERE wordt daartoe niet gedwongen. Het is Zijn vrijwillige keuze om trouw aan ons te blijven.
Wie in de Heere Jezus gelooft en diep ontzag heeft ten opzichte van de HEERE, tegen die mag ik zeggen: ‘De HEERE blijft u en jou eeuwig trouw.’ Daar kan zelfs de dood niet tussenkomen.

Door het stof
De mens, gemaakt uit het stof van de aarde, keert terug tot het stof van de aarde. Maar we mogen gelukkig meer zeggen: De HEERE blijft, dwars door de dood heen, trouw aan ons. Wij hebben het te danken aan Jezus, de Zoon van God, Die voor ons door het stof kroop. Psalm 22:16 zegt: ‘God legt Hem in het stof van de dood.’
Een ieder die in Jezus gelooft, mag weten: ‘Ik zal aan Zijn hand vertrouwend gaan, Zijn hand geleidt mij veilig.' Zijn hand zal mij ook in mijn stervensuur geleiden: ik zal eeuwig opbloeien. De HEERE blijft eeuwig trouw aan kwetsbare mensen. Om Jezus’ wil. HEERE, dank u wel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen