GLOBAAL BEKEKEN

De Vereniging Historisch Lexmond en Hei- en Boeicop gaf een fraai, met veel foto’s verlucht boek uit van de hand van Walter van Zijderveld onder de titel Van Rooms naar Protestants Lexmond (te bestellen bij de schrijver, Berkenlaan 7, 4128 ST Lexmond; € 19,90 plus € 3, 15 verzendkosten). Over ongeletterde ambtsdragers:

In de tijd dat ds. Van Warmvliet in Lexmond stond, waren er nog steeds veel mensen die niet konden lezen en schrijven. Dat maakte het moeilijker om goede ouderlingen en diakenen te kiezen. Van beiden, maar vooral van ouderlingen, mocht worden verwacht dat ze konden lezen en schrijven. Wanneer ze die vaardigheden niet bezaten, kon ook niet worden verwacht dat ze de Bijbel konden bestuderen, laat staan eruit voorlezen. Er waren daarom ook niet veel ouderlingen die hun handtekening niet konden zetten, dus ook niet konden schrijven en waarschijnlijk ook niet lezen. In elk geval zal lezen voor velen moeite hebben gekost.
Wanneer iemand niet kon schrijven, ondertekende hij stukken met een bepaald teken, bijvoorbeeld een kruis, een kruis met één of meerdere vlaggetjes, een pijl enzovoort. Het was wel de bedoeling dat altijd met hetzelfde teken werd ondertekend, vandaar de term ‘huismerk’.

Vorige week maandag promoveerde dr. H.A. Post uit Barneveld, voor de derde maal, nu op een proefschrift met de titel In strijd met de roeping der vrouw. De Staatkundig Gereformeerde Partij en het vrouwenkiesrecht. Daarin komt ook een gedicht voor dat in 1918 in de Waarheidsvriend werd geplaatst in verband met de discussie over het vrouwenkiesrecht:

(…) Maar ’t recht om te werken
In Staat of in Kerken,
Is te zwaar, is te veel voor haar teeder gevoel.
Aan de vrouw is gegeven
Een fijn besnaard leven
Voor hooger en schooner, verhevener doel. (…)
De vrouw, die wil kiezen,
Zal altijd verliezen
Veel van haar teeder en innig gemoed.
Bij al wat ons griefde,
’t Is haar troost en haar liefde,
Die ons voor verharding, ontaarding behoedt.
Wij willen geen vrouwen,
Die ons niet vertrouwen
In ’t beheer van de Kerk en ook van den Staat.
Zij moeten verrichten
Haar vrouw’lijke plichten
In ’t lieflijk gezin, maar niet op de straat.

Dit gedicht had kennelijk de instemming van de leidslieden van de Gereformeerde Bond. Vermoedelijk gaf dit gedicht ook een opvatting weer die breed leefde onder haar leden en in antirevolutionaire kring.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen