De goede belijdenis

Wie dat niet gewend is kijkt je wellicht met grote ogen aan. Belijdenis doen, wat is dat? Paulus spreekt over de ‘goede’ belijdenis. Waar heeft hij het dan over? We komen het tegen in de eerste brief aan Timotheüs. In hoofdstuk 6:12 schrijft Paulus: ‘Strijd de goede strijd van het geloof. Grijp naar het eeuwige leven, waartoe u ook geroepen bent en de goede belijdenis afgelegd hebt voor vele getuigen.’ In het volgende vers brengt hij die uitdrukking ‘de goede belijdenis’ opnieuw ter sprake: ‘Ik beveel u voor God, Die alle dingen levend maakt, en voor Christus, Die onder Pontius Pilatus de goede belijdenis afgelegd heeft.’
Jij zegt: ‘Ik vond de beslissing om belijdenis te gaan doen moeilijk. Ik heb er veel over nagedacht.’ U hebt het wellicht jarenlang voor u uitgeschoven. Zoveel mitsen, zoveel maren. Maar nu is het er toch van gekomen: belijdenis doen! Maar nu brengt die toevoeging ‘goede’ toch in verwarring. Kun je ook een verkeerde, een foute belijdenis afleggen? En wie het moment van belijdenis doen al jarenlang achter zich heeft en zijn geloofsweg overziet, vraagt zich wellicht af: heb ik er wel goed aan gedaan? Was het toch niet meer dan een gewoonte? Was het de goede belijdenis?

Kleur bekennen
Belijdenis doen is vandaag de dag niet iets vanzelfsprekends. Daarin is onze tijd echter niet uniek. Al voor de tijd van Paulus gold dat. In vers 12 spreekt Paulus Timotheüs aan. Hij heeft de goede belijdenis afgelegd. Maar dat betekent niet dat de grootste hobbel nu genomen is en Timotheüs vervolgens op zijn lauweren kan gaan rusten. Nee, heel indringend adviseert Paulus hem: 'strijd de goede strijd van het geloof! Grijp naar het eeuwige leven!'

Geloven is positie kiezen, kleur bekennen. Waar leven we voor? Wat is ons ideaal? Welk doel jagen we na? Het belijdenis doen brengt dat allemaal aan het licht. Heel treffend heeft Paulus in de voorafgaande verzen (3 t/m 10) een bepaalde levenswijze geschilderd. Die levenswijze is met een woord te typeren: materialisme. Voor wie aan dat ene woord nog niet genoeg heeft, heb ik nog wat alternatieven: hebzucht, geldzucht, graaicultuur. Er zijn er zelfs die, aldus Paulus, uit het geloof een slaatje willen slaan, die aan de genade (gratis!) flink willen verdienen. Een vervelend trekje? Pas op, schrijft Paulus, je kunt er je geloof mee verspelen.
Door daarnaar te hunkeren, zijn sommigen afgedwaald van het geloof (vs 10). En, zo gaat Paulus verder, hebben zich met veel smarten doorstoken. Wie het heil in Jezus Christus omruilt voor geld en goed vindt nergens rust. Angstaanjagend. Ook heel herkenbaar trouwens, nietwaar?

Gefocust
‘U echter, o mens die God dient, vlucht voor deze dingen.’ O mens die God dient. In het Grieks staat: mens van God. Prachtige uitdrukking. Wie door het geloof de Heere God mag kennen is mens Gods. Hij leeft niet voor zichzelf, is niet in de greep van het materialisme, van het genot, van het bezit. Is in de greep van gerechtigheid, godsvrucht, geloof, liefde, volharding en zachtmoedigheid. Daar ben je helemaal op gefocust.
Zo zijn we eigenlijk al bezig om in te vullen wat Paulus bedoelt met de goede belijdenis. Timotheüs heeft die belijdenis afgelegd toen hij tot geloof in Jezus Christus kwam. Dat voegde maar niet een nieuw facet aan zijn leven toe, maar zette zijn hele leven op zijn kop.
Zo is het nog. De goede belijdenis: je komt erachter waar het op aan komt. Wat echt van belang is. En ook: wat het niet is. Materialisme: een fenomeen? Een afgod! Het stort je in de vernieling, het maakt je leven kapot. Daar radicaal tegenover staat Jezus Christus. Een Heiland Die heelt! Een Heiland Die redt!

Geroepen
Timotheüs heeft dat niet allemaal zelf verzonnen. Hij is tot dit geloof geroepen. Toen hij Paulus hoorde preken, dacht hij maar niet: ach, dat is Paulus maar. Nee, door die stem van Paulus heen, hoorde hij de stem van God, de stem van de Heere Jezus Christus. Dat is inderdaad roeping. Je aangesproken weten door God. Door het Woord. Je praat er niet door heen. Je komt niet met je bezwaren. Met je eigen ideeën. Nee, je laat je gezeggen. Zo word je geroepen, zo wordt de goede belijdenis geboren.
Als je dit op je in laat werken, merk je wel dat die aanduiding goede belijdenis verder gaat dan: dit is de juiste belijdenis. Het is meer dan een verstandelijke conclusie. Belijdenis doen is dus meer dan een uiterlijk ja knikken, in de zin van: de leer van de kerk is waar. Het is waar, zeker weten, je beaamt het van binnenuit. Met je verstand en met je hart. Die verkeerde belijdenis, dat vertrouwen op geld en goed, is niet alleen maar fout. Je komt er niet verder mee. Je loopt ermee vast. Je gaat ermee verloren. Maar de belijdenis dat Jezus Christus de Heere is, dat er door Hem vrede is met God, dat is maar niet alleen de correcte leer van de kerk de eeuwen door. Zeker, dat ook. Maar het is meer. Het is de goede belijdenis.

Beautiful
Het Griekse woordje kalos dat Paulus hier gebruikt, kan ook vertaald worden met: mooi, schoon. In een Engels commentaar kwam ik dan ook het woord beautiful tegen. We hoeven het geloof niet krampachtig te belijden. Fanatisme moet ons vreemd zijn. Hete hoofden camoufleren immers vaak koude harten. Het getuigenis van Jezus Christus is móoi.
Dat betekent dat het belangrijk is om er als christen ook van te genieten. Stille tijd, persoonlijk bijbellezen – een moeten? Onderteken ik bij het belijdenis doen een contract, waarbij ik een bepaalde inspanningsverplichting heb?
Het christenleven is iets moois. Dat God de Vader de Schepper is. Jezus Christus de Verzoener en dat de Heilige Geest in mijn hart wil werken. Schitterend. De rijke gedachten van de Vader met het oog op mijn verlossing. De diepe gang die Christus uit liefde maakte. Het geduld van de Heilige Geest waarmee Hij werkt. Dogmatische gegevens? Zeker, dat ook, maar meer. Beautiful.

Lauweren
Maak ik het nu niet mooier dan het allemaal is? Paulus heeft het in vers 12 toch ook over de strijd van het geloof  Het komt je toch niet aanwaaien? Zeker! Op je lauweren rusten, na je belijdenisdienst – vergeet het. Ga ik wel of geen belijdenis doen? Je kunt het er moeilijk mee hebben, lang heen en weer geslingerd worden. Maar daarna kom je niet in rustiger vaarwater. Die strijd hoort er gewoon bij.
Ondertussen is het wel de goede strijd van het geloof. Hetzelfde woordje dat Paulus gebruikt bij belijdenis: goed, mooi, schoon. Laten we elkaar aansporen. Bemoedigen. Moed in spreken. Enthousiast maken. Strijden, niet met een somber gezicht maar met een opgewekt gelaat. We strijden immers de goede strijd van het geloof, en we hebben toch de goede belijdenis afgelegd?!
Trouwens, het geloof richt zich toch op Jezus? Van Hem moet ik het hebben. Dat belijd je toch? Schitterend om van Hem in vers 13 te lezen dat Hij ook de goede belijdenis heeft afgelegd onder Pontius Pilatus. Met het kruis en de dood direct voor Hem beleed Hij: Ik ben het, de Christus. Van nu aan zit Ik aan de rechterhand van de Vader.
Inderdaad, de goede belijdenis. Hij is de Christus. Hij regeert. Hij is het. Ik ga belijdenis doen, want Jezus Christus heeft het ook gedaan. Zo kan ik uit mijn belijdenis leven. Door Hem. Mooi hè?!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen