Beste Jane,

Je stelde me de vraag hoe ik ertoe gekomen ben om belijdenis te doen. De eerste en belangrijkste reden is dat ik bewust een keuze in mijn leven wil maken om de Heere Jezus te volgen. Deze keuze heb ik persoonlijk al eerder gemaakt, maar wil ik nu ook openbaar belijden in mijn gemeente. Zo mag ik daarna ook lid zijn van de gemeente. Daarnaast neem ik, als ik belijdenis doe, de verantwoordelijkheid van mijn ouders over, die zij bij mijn doop hebben uitgesproken.
Verder vind ik het zelf belangrijk voor de rest van mijn leven. Dan denk ik bijvoorbeeld aan mijn gezin. Hoe kan ik mijn kindje laten dopen en ‘ja’ zeggen op de doopvragen als ik hierin nog geen persoonlijke keuze heb gemaakt? Hoe kan ik in mijn gezin en naar mijn omgeving uitdragen dat ik de Heere Jezus wil volgen, zonder deze persoonlijke keuze te maken? Niet kiezen is tenslotte ook kiezen. De Heere roept ons op: ‘Kiest dan heden wie gij dienen zult!’ Heden, dat is vandaag! Stel het niet uit, want wie zegt dat wij morgen nog zullen leven? Hij is het zo waard om gediend te worden!
Voor en tijdens de catechisatielessen had ik vooral de vraag: kan/mag ik echt belijdenis doen? Helaas is deze vraag niet echt zo behandeld op de catechisatie, en heb ik deze eigenlijk ook niet zo concreet gesteld. Best lastig in een groep.
Ik heb deze vraag vooral in gebed voor de Heere neergelegd. Soms werden mijn persoonlijke vragen daarna ook door bepaalde bijbelgedeelten beantwoord, of door iets wat ik las in een boekje met thema’s rondom dit onderwerp.
Toch denk ik dat er je hele verdere leven van deze vragen zullen blijven. Het leven van een christen kent namelijk hoogte- en dieptepunten. En de duivel zal hier dan ook heel graag gebruik van maken. Hij kent je zwakke plekken helaas maar al te goed.
Het is belangrijk dat je weet waar je met deze vragen/aanvechtingen naar toe kan gaan. Laten we ze voor de Heere neerleggen. Hij kent ons, Hij weet wat we nodig hebben. Al zal dat misschien niet altijd op onze tijd zijn. Maar het is belangrijk om standvastig te blijven en de Heere eerbiedig ‘aan te spreken’ op de beloften die Hij heeft gedaan in Zijn Woord. Hij heeft daarin onder andere beloofd dat Hij zal afmaken waarmee Hij begonnen is! Dat mag ons troosten.
Inmiddels kijk ik uit naar de zondag waarop ik belijdenis van het geloof af mag leggen. Je bent als groep, maar ook persoonlijk, een heel seizoen hier heel intensief mee bezig geweest en zo leef je ook naar die zondag toe.
Tevens realiseer ik me dat dit geen eindpunt is, maar juist een beginpunt. Niet voor niets wordt er wel eens gezegd, tegen mensen die belijdenis hebben gedaan: ‘Welkom in de strijd!’ Het zal op deze aarde een strijd blijven, maar in deze strijd mogen we zien op de grote Overwinnaar, onze Heere Jezus Christus. Hij heeft deze strijd al gestreden én overwonnen!

Vriendelijke groet,

Wilbert den Hartog

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen