BOEKBESPREKING

Marten Visser:
Conversion Growth of Protestant Churches in Thailand.
Uitg, Boekencentrum,  Zoetermeer; 312 blz.; € 27,50.
Dit is een gewaagde studie. Marten Visser, uitgezonden door de GZB en OMF, is vorig jaar bij prof.dr. J.A.B. Jongeneel gepromoveerd op dit onderzoek. Het boek is geen gepolijst product uit de luwte van een academie, met zorgvuldige formuleringen en dito ideevormingen. Het is eerder een gefundeerde verkenning, waarin een zendeling gegevens analyserend en hypothesen opstellend een strategie zoekt te ontwikkelen voor de zending in Thailand op dit moment. Knap dat praktisch zendingswerk zo gecombineerd wordt met academische denkkracht. De studie gaat over drie kwesties:
Hoeveel christenen zijn er in Thailand?
Welke factoren dragen, naar de mens gesproken, bij aan de bekering van Thaise mensen tot Christus?
Welke kerken groeien in Thailand en waarom?
Dit boek gaat niet over theologie in strikte zin. De auteur beperkt zich expliciet. Het is voornamelijk een godsdienst-sociologische studie in het kader van de missiologie. Op grond van de aanwezige bronnen en gegevens over de kerk in Thailand stelt de auteur 59 hypothesen op over mogelijk bepalende factoren van bekering en kerkgroei. Via een statistische methode toetst hij vervolgens de hypothesen. Het gaat in zekere zin over de buitenkant, over wat we in sociologische zin kunnen zeggen over factoren die bekering en kerkgroei bevorderen.

De eerste vraag is hoeveel christenen er in Thailand zijn.
In 2002 bleek dat de gegevens daarover weinig betrouwbaar waren. Met hulp van een breed netwerk heeft Marten Visser een uitgebreid onderzoek opgezet en zo presenteert hij eigenlijk voor het eerst precieze en betrouwbare gegevens over de kerk in Thailand. Dat is een indrukwekkend resultaat van deze studie. We kunnen nu gefundeerd zeggen dat er zo’n 325.000 christenen in Thailand zijn. Dat is een kleine kudde, gezien de meer dan 60 miljoen inwoners die Thailand kent. Opvallend is overigens dat 42 procent van al deze christenen verbonden zijn aan een stam. En dat, terwijl de tribale groep in zijn geheel slechts 1,1 miljoen mensen omvat. Over het geheel van Thailand genomen is het percentage christenen miniem, slechts 0,31 procent.

De tweede vraag gaat over de factoren die naar de mens gesproken bijdragen aan bekering.
Uit deze studie blijkt het grote belang van het sociale netwerk. Met name de rol van een familielid dat christen is, wordt vaak aangegeven als de push factor in het bekeringsproces. Ook wordt duidelijk dat rond migratie en verhuizing de openheid voor het christendom groter is. Verder is het lang niet zeker dat jongere mensen opener staan voor het geloof dan oudere mensen. Niet-studenten lijken minder vatbaar dan studenten. En: de verwoording van het geloof is belangrijk. Een voorbeeldig christelijk leven op zichzelf, dus zonder verwoording van het evangelie, wordt minder aangegeven als factor in de bekering.

De derde vraag van de studie is welke kerken groeien en waarom. Het gaat de auteur niet om de transfer factor, maar om de groeifactor van kerken, groei dus door mensen die tot geloof komen. Belangrijk resultaat is dat jonge kerken meer groeien dan oudere kerken, en dat de empowerment (letterlijk: het in staat stellen) en activering van gemeenteleden bepalend lijken voor groei van de kerk, een activering onder andere gestimuleerd door kleine groepen. Daarnaast: Kerken waar flexibiliteit heerst ten aanzien van traditionele structuren groeien meer dan de wat flegmatischer traditionelere kerken.

Het is een gewaagde studie. Ergens in het boek citeert de auteur de opmerking dat numerieke groei op zichzelf geen bewijs is van waarheid of getrouwheid. Die opmerkingen heb ik nodig. Voor we het weten komen we in een gehaast discours terecht over wat de X-factor is van een naar seculiere maatstaven succesvolle kerk. Die kant moeten we niet op. Dat wil dr. Marten Visser ook niet, denk ik. Wat ik van dit proefschrift leer is om ook op een analytische manier naar eigen kerk en context te kunnen kijken. Bijvoorbeeld: welke demografische factoren bepalen de context van de gemeente en welke kansen geeft dat? Of: analyseer eens scherp welke mensen afhaken in een gemeente, waarom en wanneer? Zijn daar patronen in te ontdekken, en wat zegt dat? Zijn er misschien wel stilzwijgende exitmomenten of juist potentiële instapmomenten in een mensenleven, momenten waarop de gemeente alert heeft te zijn? Zo’n analytische blik kan ertoe leiden dat je bepaalde strategische keuzes maakt bijvoorbeeld in evangelisatieaccenten. Nogmaals, dit is een gewaagd terrein. Deze aspecten moeten niet doorslaggevend worden, maar anderzijds liggen ze er om overdacht te worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen