De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

GLOBAAL BEKEKEN

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

GLOBAAL BEKEKEN

4 minuten leestijd

Dr. Geert Cohen Stuart, theoloog en in Israël gediplomeerd gids, geeft in zijn laatste rondzendbrief aandacht aan twee actuele zaken binnen het jodendom.

Een (vergelijkbare) vraagstelling kwam de afgelopen dagen ook in de krant ter sprake. Sinds de jaren '90 is er een grote toestroom van Joden uit de voormalige Sovjet Unie die door het politieke systeem daar geen enkele binding (meer) hadden met het Jodendom. Er zijn onder hen ook velen (ruim 300.000) die volgens de Joodse wet (halacha) geen Jood zijn. Een groot aantal van hen wil overgaan naar het Jodendom. De ultra-orthodoxe autoriteiten die beslissen over toetreding tot het Jodendom zijn weinig meegaand en hebben de vroegere toelatingseisen alleen maar aangescherpt. Het opperrabbinaat wil hen een ultra-orthodoxe Joodse leefwijze opleggen die veel weerstand oproept. Het leven als ‘nieuw geboren’ mens – als Jood – vraagt terecht een jarenlange studie en inzichten ‘hoe’ te leven met Gods richtlijnen uit de ‘halacha’ (Halacha komt van het woord ‘lopen’, op weg zijn). De meerderheid der religieus levenden wijst deze te strenge maatregelen af. Godsdienstig leven is een vrije keuze met eigen verantwoordelijkheden.

In de media was grote aandacht voor een religieus evenement dat maar eens in de 28 jaar voorkomt: het prijzen van de Naam voor de schepping van de zon: Birkat Hachama. Wat een verschil met de verhitte artikelen in Nederland over het Darwinjaar. Het 28-jarig gebeuren vindt plaats op een woensdag, omdat volgens Gen. 1 de zon op de vierde dag is geschapen. De cyclus van 28 jaar is gebaseerd op het onhoudbare idee dat de aarde in precies 365¼ dagen om de zon cirkelt. De meeste auteurs aanvaardden de astronomische en geologische gegevens over de ouderdom van de zon. Tegelijkertijd beaamden ze de waarde van het gebeuren als erkenning dat God de Schepper is en gedankt mag worden voor onze belangrijkste energiebron. En verbonden er de wens aan dat we ernst gaan maken met een verantwoord gebruik van de zonne-energie. Dat God maar eens in de 28 jaar voor de zon wordt gedankt is om te voorkomen dat we de zon zouden gaan aanbidden.
Dit jaar was extra bijzonder omdat ’s avonds het Pesachfeest begon. De volgende keer dat Birkat Hachama op de vooravond van Pesach valt is over 532 jaar.
Volgens de krant waren er op die woensdagochtend 8 april ruim 50.000 mensen aanwezig bij de Westelijke Muur voor deze lofprijzing aan de Schepper van hemel en aarde voor de schepping van de zon op de vierde scheppingsdag. We hebben uiteindelijk niet de wekker op 4.30 gezet om bij het begin van de dageraad aanwezig te zijn op het plein voor de Westelijke Muur (z.g. Klaagmuur).

In dit nummer van De Waarheidsvriend schrijft prof.dr. A. de Reuver een treffend In memoriam over de Hongaarse theoloog prof.dr. Tóth Kalman (blz. 6, 7). We woonden de begrafenis bij. Een Hongaarse begrafenis, zoals ik die nu al verschillende keren meemaakte, is indrukwekkend door een bepaalde soberheid.

Vrijwel alle belangstellenden zijn (min of meer) in het zwart gekleed, zoals bij andere publieke gebeurtenissen. In de dienst voorafgaand aan de begrafenis is er uitsluitend Woordbediening, met psalmzingen en gebed. Daarna wordt er echt begraven. Vier mannen brengen de kist naar het graf en laten deze met touwen neer. Daarna wordt het graf helemaal gedicht onder voortdurend zingen door de omstanders. Deze brengen zelfs een grafheuvel aan, die daarna wordt overdekt met een zee van bloemen.
Boven de overlijdensbrief van dr. Toth stond de tekst uit Openbaring 2:10: ‘Zijt getrouw tot de dood, en Ik zal u geven de kroon des levens.’ De bisschop van Boedapest, Istvan Szabo, mediteerde over Psalm 90, vanaf vers 10: ‘Aangaande dagen onzer jaren …’ Het waren er vele voor dr. Toth, die 91 jaar werd. En ‘moeite en verdriet’ (vs. 10) waren er niet weinig.

Zijn betekenis werd tot uitdrukking gebracht in een kort gedachteniswoord door de decaan van de theologische Radaifaculteit van de Karoli Gasparuniversiteit. Hoezeer hij geliefd was mocht ook blijken uit de vele aanwezigen bij de begrafenis, onder wie ook verschillende uit Nederland.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 mei 2009

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

GLOBAAL BEKEKEN

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 mei 2009

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's