Niet in ds. Tukkers schaduw

Sinds het besluit van 12 december 2003 is in een groot aantal hervormde gemeente het aantal kerkgangers fors gedecimeerd. Hetzelfde gebeurde in Papendrecht in het begin van de jaren zestig. Bij de instelling van een buitengewone wijkgemeente in 1961 had de gemeente een grote aderlating ondergaan. In mei 1966 bracht kerkenraad van de hervormde gemeente van Papendrecht in een vacature het 25e beroep uit. Het werd gebracht bij ds. R.J. van de Hoef te Hierden. Tot verwondering en dankbaarheid nam ds. Van de Hoef het op hem uitgebrachte beroep aan.
De predikant stelde direct de zondagse prediking in het middelpunt. Tot donderdag bleef veelal de preek van de voorbije zondag in je gedachten. Daarna verlangde je, met Psalm 84, weer naar de volgende zondag.

Verandering
Eén preek springt er nadrukkelijk uit en is in mijn leven tot grote verandering en zegen geweest. Psalm 27:13: ‘Zo ik niet had geloofd dat ik het goede des HEEREN zou zien in het land der levenden (ik ware vergaan).’ Een grondige exegese vormde de basis van zijn prediking. Dit evenals het denken van zijn geestelijke vader – met een kleine v –, ds. G. Boer. Bij het recent lezen van de biografie: Passie voor het Evangelie viel me dit op.
In de bedoelde preek legde ds. Van de Hoef uit wat dat goede des HEEREN in het dagelijkse leven ons allemaal biedt. Gezondheid, werk, een goed huwelijk en gezin, zelfs recreatie waarvoor God de dankt ontvangt. Ook aandacht, begrip en liefde voor elkaar in de kerkelijke gemeente. Zo trok hij een lijn naar Galaten 5:22, over de vruchten van de Geest. Dat was uiteraard niet alles. Het allermooiste, ja alles van het goede in dit leven kwam door het offer van Christus. Hij kwam geheel centraal te staan. Al de schatten van Zijn genade gingen beeldend aan je voorbij. In dat heerlijke voor ogen gestelde Licht zag ik mijn eigen duisternis. Toen volgde een indringende oproep tot geloof. Want als er geen geloof is, kan het goede van de HEERE niet worden onderkend. Het slot van de preek zag weer op Christus. Wie Hem in dit leven niet leert kennen, komt om. Dit afgrijselijke kreeg altijd een sterk appellerende plaats. Zoals in dit verband de vraag of de werken van Galaten 5 de overhand in ons leven hadden. Dan appellerend: ‘Wat dan gemeente, wat dan als u Hem in de kou laat staan, dan vergaat u. Ook al staat ‘ik ware vergaan’ tussen haakjes, het is de realiteit van de Schrift en van uw leven dat u Hem nodig hebt.’ De preek eindigde met een oproep tot bekering, en een aanbod van de beloften door de Geest.

Ds. Tukker
Ds. Van de Hoef was een vredelievend man. Anderen kwamen ook met zijn irenische instelling in aanraking. Sommigen moesten hierbij wel eens slikken. Tijdens een vergadering van de (toen nog grote) classis Gorinchem kwam hij met een paar jonge predikanten in gesprek. In die tijd stond wijlen ds. W.L. Tukker in Groot-Ammers. Een jonge predikant klaagde erover, en anderen vielen hem bij, dat sommige ambtsdragers en gemeenteleden op tweede feestdagen nogal eens uitweken naar Ammers. Zij snapten dat niet, want bij hen was toch ook de verkondiging van datzelfde Woord. Liefdevol sprak hij hen toe met zijn samengevatte gedachten over ds. Tukker: ‘Ik kan niet in zijn schaduw staan.’

Heeft een bepaalde predikant uw denken op beslissende wijze beïnvloed? Dan kan een volgende bijdrage in de reeks ‘Aangesproken door …’ van uw hand zijn. Om te weten of uw voorstel in aanmerking komt, stuurt u een bericht naar de redactie (tvdwaal@solcon.nl).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen