Ruben was niet kwaad

Tussen vaders en zonen is er vaak veel verdriet. Ook Jakob en zijn zonen geldt dat. Ze waren allemaal weer anders, maar ze hadden allemaal een sterk temperament. En dat viel vaak niet mee. Dikwijls daverde en knetterde het. Jakobs huis met de vier soorten kinderen van de vier verschillende vrouwen was geen echt fijn gezin. Niet te beschrijven was de ellende in de jaren waarin de kinderen werden geboren. De twee moeder-slavinnen keken met broeierige blikken naar elkaar en naar Jakobs echte vrouwen. Maar Jakobs huis was toen wel de kerk. Daar moeten we maar veel aan denken, als het ook vandaag in de kerk niet altijd zo naar onze zin is. God zegt van een zondarenvolk: ‘Dat volk is Mijn volk!’

Trots van de vader
Jakob is, als hij zijn zonen zegent, wel heel eerlijk. Er is niets wat de oude vader vergoedt of verzoet.
Hij zegt ronduit van zijn oudste en eerste: ‘Jij zult de voortreffelijkste niet zijn.’ Dat is wel heel wat. Voor Jakob was Ruben het feest van zijn hart. Ruben was Jakobs trots. En Lea dacht, toen hij werd geboren, dat het met haar huwelijk nu wel goed zou komen. Ja, je kunt te weinig van je kinderen verwachten; maar soms ook te veel. Zowel het een als het ander doet veel schade.
Ruben had het op een kwade dag aangelegd met Bilha, de slavin van Rachel, bij wie Jakob ook een paar kinderen had. Want Rachel had haar man geprest om bij haar slavin enige kinderen te verwekken toen zij zelf nog geen kinderen had. Die zouden naar een oud oosters recht Rachels kinderen zijn; maar het bleven ten bloede natuurlijk kinderen van de slavin. En daaruit kwam veel narigheid voort.

Uit de put
In de Bijbel komt, onder meer in Leviticus 18, een tamelijk lange lijst van ‘onverenigbare betrekkingen’ voor. Wij noemen die in het algemeen incest. Wie daar ooit wel eens mee te maken kreeg, weet dat dat een kwaad ding is, dat alles ontwricht. Mensen die daar het slachtoffer van zijn geworden, lopen er een leven lang mee. Ze gaan er niet zelden de vernieling mee in. En al zou het zo ver niet komen, dan is toch de vrede zoek. Je kunt elkaar niet meer recht in de ogen kijken.
Het zou kunnen dat die slavin de groot geworden Ruben aantrok. Maar het is ook mogelijk dat hij over alles wat van Rachel was, de voorgetrokken vrouw van zijn vader (maar die niet zijn moeder was), de baas wilde zijn. En dus ook over de vrouw die zo sterk haar toebehoorde. Dat Ruben daarom met Bilha dat deed.
In de film wordt er tegenwoordig van zoiets wat ‘gemaakt’. Jakob echter weet er niets van te maken; maar hij was de weg van zijn oudste te weten gekomen en werd heel erg bedroefd.
Ruben was misschien zo kwaad niet – zo noemen we dat –; maar een leven van valse rust en vleselijke lust is zijn leven geweest. Het is wel treffend dat hij vast van plan was Jozef uit de put te halen, maar dat hij het niet waagde tegen de broers radicaal te zeggen: ‘Je blijft van hem af!’

Klemmend
De oudste in een Joods gezin, dat was ‘die van God’. Dat maakt dit wel heel klemmend. Jakob had veel van hem verwacht, en ook God mocht Ruben claimen. Maar wat stelt hij teleur.
Nu zien we in het laatste boek van de Bijbel dat er ook uit Ruben twaalfduizend uitverkorenen zijn. En dat een van de poorten van de gouden stad Rubens naam draagt. Hoe kan dat? Dat kan niet omdat wij zeggen dat hij ‘niet zo kwaad’ was. Het kan alleen maar door de Heere Jezus. Want is Hij niet onze oudste Broeder?! Christus werd in Bethlehem geboren. Gods oudste en enige Zoon. Hij had de verantwoordelijkheid. En Hij nam de verantwoordelijkheid. Hij deed geen zonde. En toch was Hij beladen met uw en mijn schuld. Gezegend zijn wij als wij weten dat Hij die schuld draagt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen