Mooie kan kapot gaan

Een van de weinige programma’s waar je op tv nog naar kunt kijken, is het journaal, hoorde ik recent van de kansel. Een minuut voor dat journaal werd onlangs op de late avond tamelijk schaamteloos een reclame uitgezonden voor mannen die op het gebied van seksualiteit stoornissen hebben. Zo leren je kinderen gelijk wat erectiepillen zijn … Hoewel, de kans is groot dat ze er elders al over geïnformeerd waren.
Een werker in de thuiszorg doet haar ronde langs oudere patiënten. Bij de ‘verzorging’ die deze christenwerknemer aan een alleenstaande, zestigjarige man moet geven, hoort het aanreiken van Viagra, een middel dat de seksualiteit van mannen stimuleert. ‘Medicijn toedienen een uur voordat Joke komt’, geeft de afsprakenlijst aan.

Verseksualisering
De politie informeerde alweer wat jaren geleden bij een onderwijsinstelling naar de visie op seksualiteit in reformatorische kring, omdat in orthodox-christelijke dorpen jongens en meisjes in keten in het bijzijn van meerderen ongekleed seksuele wedstrijdjes deden. Ouders zouden ervan weten en de andere kant op kijken …
Een schoolbegeleider van Driestar Educatief vertelt tegen leerkrachten dat meisjes van elf, twaalf jaar op orthodox-christelijke basisscholen nogal eens geen onderbroek dragen, maar een string. Laten we met elkaar niet denken dat de verseksualisering van de samenleving christelijke ouderen en jongeren onberoerd laat. In denken en kleding, in de omgang met de andere sekse zijn vele christenen deze wereld wél gelijkvormig.

Concreet en sober
Viagra, erectiepillen, string – passen deze woorden bij De Waarheidsvriend? Nee, eigenlijk niet. Omdat de voorbeelden hierboven niet passen bij een christelijke levensstijl. Zijn het ook woorden die uitgelegd moeten worden? Wie zijn kinderen even laat meelezen, weet dat je jongeren weinig meer hoeft te vertellen. Concreetheid in wat we willen zeggen, soberheid in het benoemen van situaties – zo willen we deze artikelenreeks aandacht geven aan onze omgang met seksualiteit.
Op grond van een doordenking over wat er vandaag de dag nodig is om de gemeente van Christus te bewaren bij het Woord, heeft het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond besloten in 2009 aandacht te vragen voor het bijbelse onderwijs over seksualiteit en hoe dit zich verhoudt tot wat er in onze samenleving momenteel op dit gebied aan de orde is. Seksualiteit is een vorm van communicatie die we als een van de schoonste gaven van God beschouwen, maar dan geldt tegelijk dat het bederf van het beste tot het slechtste wordt. Het op bijbelse wijze functioneren van het gezin dient als weinig andere zaken de opbouw van de christelijke gemeente, maar dan geldt tegelijk dat ontsporingen op seksueel terrein – pornografie, overspel, incest, seksverslaving, ontucht, prostitutie – het functioneren van het lichaam van Christus grote schade toebrengen en het welzijn van de leden van dat lichaam ondermijnen.

Positief
Kerk en christenen kunnen de naam krijgen vervelende zedenmeesters te zijn, als alleen de vinger geheven wordt als er op seksueel terrein dingen mis zijn. Protest wanneer op de publieke omroep voor het eerst een pornofilm, Deep throat, wordt uitgezonden, bezwaren bij de Utrechtse ChristenUnie als een vrouw in bikini op een enorme poster afgebeeld wordt, groot ongenoegen als een prominente EO-presentator als Arie Boomsma zijn bovenlijf en getatoeëerde rug in een mannenmodeblad laat zien of zich schaars gekleed in het blad L’homo laat portretteren.
Al is het nodig dat christenen spreken als grenzen overschreden worden en oproepen om ook in het publieke leven naar Gods geboden te leven, mogen we allermeest op positieve wijze uitdragen en voorleven waartoe onze Schepper de mens als seksueel wezen gemaakt heeft. Dat is in onze tijd nodig, omdat in de samenleving het besef vrijwel afwezig is dat de mens ook met zijn (niet volmaakte of zelfs gebrekkige) lichaam God mag verheerlijken. Dat is ook nodig omdat er op jonge mensen zoveel verkeerde prikkels afkomen en de verleidingen door middel van internet en reclame, bladen en programma’s velerlei zijn. Dat is niet minder nodig omdat jongeren aan de ene kant eerder dan vroeger geslachtsrijp zijn en tegelijk gemiddeld op latere leeftijd trouwen, zodat er een langere periode in hun leven is waarin ze zich voor hun eventuele trouwdag rein dienen te houden. In de serie artikelen over seksualiteit zal het positief verwoorden over wat God de mens geschonken heeft, benoemd worden, zowel in het luisteren naar de Bijbel als in het aanreiken van suggesties voor de (catechismus)prediking.

Ontluiken en ontdekken
Als kind ben je thuis bij je eigen ouders, in je eigen lichaam. Als het goed is, ben je in die levensperiode nergens veiliger dan in het ouderlijke nest. Als jongeren zich bewust worden van hun seksualiteit, komt er oog voor de ander en leren ze daardoor ook wie ze zelf bent. Seksuele aantrekkingskracht is wel de stimulans genoemd om mensen in beweging te zetten, hen uit hun schulp te laten komen. Op een wonderlijke wijze heeft God dat in de schepping gelegd. Het bijbelboek Hooglied (8:7) tekent de kracht van deze liefde: ‘Vele wateren zouden deze liefde niet kunnen uitblussen; ja, de rivieren zouden ze niet verdrinken.’
Dat proces van laten ontluiken en ontdekken is veel Nederlandse jongeren niet meer gegund. Wat schoon is, moet in onze cultuur kapotgemaakt worden. In december vroeg het HGJB-blad Dichtbij aandacht voor seksuele opvoeding in een tijd van cyberseks (seksualiteit via internet en msn, waarmee verreweg de meeste tieners en jongeren ervaring hebben). Citaat: ‘Wat als mooi beleefd kan worden in een relatie, is verworden tot een snack die je in je eentje gebruikt.’ Zo krijgen tieners niet alleen te veel en te vroeg seksuele prikkels, maar tevens een verwrongen beeld van de betekenis van seksualiteit.

Gefluisterd
Het is op zichzelf mooi dat in onze samenleving de wal van de ongeremde vrijheid het schip van de menselijke waardigheid wil keren. De feministische journalist Myrthe Hilkens schreef enige maanden geleden het boek McSex, waarin ze haar zorgen verwoordt over jongeren die seksualiteit als afhaalmaaltijd of als consumptieartikel zien. Haar punt is met name dat vrijheid inzake seksualiteit tot onverschilligheid leidt – en dat niet alleen religieuze groeperingen hiervoor aandacht moeten vragen.
Een dergelijk appèl doet denken aan het beleid van onderwijsminister Plasterk, die de seksuele weerbaarheid van jongeren vergroten wil, die wil voorkomen dat ze overspoeld worden met seksueel getinte mediabeelden. Hij wil onder meer jongeren leren meer respect te tonen voor de wensen en de grenzen van meisjes. De bottleneck voor mensen als Hilkens en Plasterk is helaas dat ze geen morele normen hanteren en daardoor vooral gericht zijn op het voorkomen van uitwassen.
Prof.dr. H.W. de Knijff, die bijna een kwarteeuw geleden Venus aan de leiband, zijn boek over Europa’s erotische cultuur en de christelijke seksuele ethiek, schreef, vertelt ergens dat in zijn jeugd over seksualiteit niet gesproken kon worden. ‘Als ouderen erover spraken, al ging het alleen maar over de geboorte van een kind, werd er achter de hand over gefluisterd.’ Dat was heel ongezond. Die tijd hebben we – een seksuele revolutie later – ver achter ons gelaten.
Voor veel christenen heeft seksualiteit een relatie met de zonde, terwijl het juist bij de schepping – en daarmee bij de Schepper – hoort. Dat inzicht hebben we nodig, om de gave van God te bewaren en te koesteren, te genieten en te beschermen. Ook in een individualistische genotcultuur, waarin het lichamelijke verheerlijkt wordt en het in relatie met God en de ander werkelijk mens-zijn aan waarde heeft ingeboet.

Volgende week deel 2: Seksualiteit in bijbels licht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen