Applaus voor de Koningin

Het is even stil op de Dam in Amsterdam, als burgermeester Cohen op 4 mei bij de dodenherdenking heeft gezegd dat hij zich gelukkig prijst dat koningin Beatrix aanwezig is. Dan ineens begint er, eerst aarzelend, maar dan vastberadener een applaus te klinken. Een hartverwarmend gebaar van ons volk, dat samen met de koninklijke familie en de slachtoffers zo diep geraakt was door wat er op koninginnedag in Apeldoorn gebeurde. Zonder afbreuk te doen aan gevoelens van piëteit voor de oorlogsslachtoffers. Toen dat applaus weerklonk, was het alsof er een positieve kracht, verscholen onder de oppervlakte, naar boven kwam en ons allen vervulde met een gevoel van nauwe en nieuwe verbondenheid met ons Koninklijk Huis.
Het applaus op 4 mei neemt het verbijsterende drama op Koninginnedag niet weg. Het raakte Nederland in zijn ziel. Maar toch wordt zichtbaar dat er niet alleen maar afbrekende krachten onder ons volk te vinden zijn. Het applaus laat zien dat er ook zoveel positiefs leeft. Er is een zwijgende meerderheid die zich ineens laat horen.

Positieve krachten
Zouden we niet veel meer oog moeten hebben voor die – vaak stille – positieve krachten? Letten we vaak niet te eenzijdig alleen maar op wat afbreekt? Het is niet zo moeilijk om alleen maar te klagen over wat er allemaal mis is vandaag aan de dag. Veel moeilijker, maar ook veel opbouwender is het om te signaleren wat er aan goeds is. We belijden niet voor niets: 'Heere, wat w’ooit goeds ontvingen. Het is van U alleen.' Dat geloven we toch! Geldt dit ook niet voor de kerk en voor de gemeente waartoe we behoren? Het is zo gemakkelijk en soms ook best begrijpelijk om het alleen maar over de neergang van het kerkelijk leven te hebben. Maar het zuigt ons wel mee in een neergaande spiraal, die weer nieuwe negatieve gevoelens oproept. Als we er alleen al op letten hoeveel jongere en oudere mensen dit voorjaar belijdenis van hun geloof deden, gedoopt werden en werden toegevoegd tot de gemeente, dan is er zoveel reden om positief te denken. Dit is toch allemaal de goedheid van de Heere, een teken dat Hij ons niet aan ons lot overlaat, terwijl we dat wel verdienen. Vormen de positieve krachten die God laat zien geen inspiratiebron om onze roeping te volgen midden in het maatschappelijke leven? Er is niet alleen het reclamebord voor atheïsme langs de A4, er is ook de Calvijntentoonstelling in Dordrecht. Dan ben ik bij een volgende gedachte.

Land en volk
Op 7 mei werd deze tentoonstelling, eigenlijk drie exposities, geopend door niemand minder dan onze koningin. Nu is de Institutie van Calvijn niet de Bijbel en de Grote Kerk in Dordrecht is niet ons volk. Maar toch zie je in Dordrecht een glimp van die drieslag, die voor ons voorgeslacht een geloofszaak was: God, Nederland en Oranje. Ik weet het, velen kunnen hier niets mee. Het is voor hen gewoon een mythe dat het ooit zo is geweest. Het is een fictie om in onze tijd zo te denken. Het is een gedachtekronkel die gestempeld is door de even naïeve als hoogmoedige gedachte dat ons land het Israël van het Westen zou zijn. Anderen wijzen er op hoe gevaarlijk het is te denken dat God bij voorbaat aan de kant zou staan van ons land en van ons Koninklijk Huis. Maar schreef Da Costa in 1831 niet dat het Woord van God Oranje en Nederland met elkaar verbindt. Dat is en blijft dus een geloofswerkelijkheid. Zouden we het willen dat het Woord van God ons Koninklijk Huis, onze regering en ons allen, tot Jan Rap en zijn maat toe verbond? Dat heeft niets te maken met nostalgie en traditionalisme. Het heeft te maken met een diep verlangen dat ons land en volk leert leven naar het Woord van God. Dat verlangen lijkt op idealisme, maar het is van totaal andere aard. Het een komt van Boven, het ander van beneden.

Voorjaarsbloem
Het applaus van ons volk voor de koningin op 4 mei was als een voorjaarsbloem na de winter. Die bloem was er zomaar, als bij verrassing. Ze wortelt in de aarde van Gods trouw in Jezus Christus. Het is die trouw die positief leert denken. De koningin werd in Apeldoorn gespaard voor ons volk, ze werd in Amsterdam gedragen door ons volk, ze trad in Dordrecht op namens ons volk. 'Onze hulp voor ons volk en voor Oranje is in de Naam van de HEERE, die hemel en aarde gemaakt heeft.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen