Simeons godsdienst

Jakob is 147 jaar geworden. Wij vinden dat een hele leeftijd. Dat is het ook. Maar hij had zich zelf ooit het mistroostige woord laten ontvallen: ‘Weinig en kwaad zijn de dagen mijns levens geweest.’ (Gen.47:9) Niet dat het er weinig waren, maar het leken er weinig. En er was onderweg veel gebeurd. Maar nu sterft hij weldra. Heel eerbiedig komen wij de kamer binnen. Gespitst luisteren wij. Want je kunt hier wat beleven en wat leren.
Wij denken een moment na over de ‘erfenis’ van Simeon. Hij en Levi zijn broers, niet alleen omdat ze allebei kinderen van Lea zijn, maar vooral naar hun aard en daden. Als Levi kwaad en driftig was, dacht Simeon zo ook te moeten reageren. ‘Simeon en Levi zijn gebroeders.’ Maar we zijn geen echte broeders als we het aan de voet van het kruis niet zijn geworden.

Godsdienstig
Lea noemde Simeon: ‘God heeft gehoord.’ Dat bedoelde ze niet echt eerbiedig. Maar ze vond: ‘Jakob houdt wel meer van Rachel; maar God staat toch aan mijn kant.’ Maar je moet met ‘God staat aan mijn kant’ voorzichtig zijn. Simeon was godsdienstig, maar wel met een godsdienst die niet deugde. Zijn godsdienst was hard en wreed. Sichem – ik betitel hem als een ‘vriendelijke heiden’ – was te ver gegaan met Dina. Maar hij wilde graag met haar trouwen.
Jakob wist wat verliefd te zijn is. Hij was bereid het vreedzaam op te lossen. Maar Simeon en Levi hadden er zich mee bemoeid. Sichems volk zou besneden moeten worden. Dat was echter een list. En ze hebben op de dag van hun koorts de mannen van die stam wreed gedood.
Het geloof is: de zonde heel ernstig te nemen. Maar het is ook: genadig zijn. De predikant zal streng zijn tegen de mensen, maar ze moeten wel van hem weten dat hij het er zelf het moeilijkst mee heeft. Zouden wij op bijvoorbeeld de seksuele zonden niet extra hard reageren, omdat wij zelf ook niet deugen? ! Wij zijn dikwijls hard voor een ander en zacht voor onszelf. Maar wij komen allemaal eens bij God aan de poort. En zijn wij dan barmhartig geweest? De ware godsdienst is: te buigen en te bukken en de tollenaar zijn.

Eerlijk
Jakob is heel eerlijk: ‘Simeon en Levi zijn gebroeders (…) Vervloekt zij hun toorn’. Veel mensen verontschuldigen het kwaad dat hun kinderen doen. Dat komt omdat ze bang zijn om zichzelf zeer te doen. Maar wij moeten met de ernst van de liefde steeds aan onze kinderen vragen: ‘Weet jij wel zeker dat jij het goed doet?’
Een van de zwakste stammen was de stam van Simeon. Reeds in de woestijn is deze stam gekrompen. Ene Zimri uit Simeon hoereerde met een Moabitische vrouw (zie Num.25:14). Je kunt wel eens wat zeggen …
De ware godsdienst is die van ons verbroken hart, en niet die van hoe principieel we zijn. We kunnen met onze vrijzinnige of met onze rechtzinnige godsdienst de hemel niet in. Dat kan alleen maar met de gerechtigheid van Christus.

Nakomeling
In Lukas 2 komen we nog een Simeon tegen. Waarschijnlijk een van de nakomelingen. Hij is geen geestelijke drijver, maar een arm en klein mens. In de geest van het stille wachten leeft hij. Hij verwachtte Christus. In hem klinkt het niet meer vinnig, maar alleen nog maar verwonderd: ‘God heeft gehoord!’ Weten wij waar de Heere Jezus stierf? Tussen de moordenaars en fanatiekelingen. Laat ons dat maar troosten. En we moeten maar bidden: ‘God, behandel ons niet zoals wij het een ander vaak doen; maar vergeef mij mijn schuld.’ Het slot van de Bijbel zegt dat er ook uit Simeon twaalfduizend uitverkorenen zijn. Zij zijn niet alleen maar geboren uit het driftige bloed, maar uit Christus. En gewassen van hun zonden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen