Geen plek voor Levi

In een katholiek gezin was het nogal eens de gewoonte dat er een voor priester ging studeren. De eerbied en het vertrouwelijke lagen uitgedrukt in de titel Heer-oom. Protestanten vonden het bijzonder als er een uit hun familie ambtsdrager werd. Of zijn wij dat verleerd? Van Jakobs zonen droeg Levi in Israël later een geestelijk ambt.

Met principe
Als Simeon blij of kwaad was, was Levi het ook. Ze waren echte broertjes en je zag ze altijd samen. Maar wat betekent het om broers te zijn als we het in Christus niet zijn?! Nu had Levi wel wat met God. Hij was een jongen met een principe. Maar dat sloeg door. Toen Dina, het zusje, door een vreemdeling was onteerd, nam hij samen met Simeon bloedig wraak. Dus hij diende God, maar op zijn eigen wijze. Toch wil God niet dat wij Hem op onze manier dienen, maar op Zijn manier. Dat is naar Zijn woord. Als wij godsdienstig zijn, maar wij weten niet te buigen, dienen wij niet God maar onszelf. We willen niet de verloren zoon of de tollenaar zijn. Onze godsdienst is dan niets waard. Het is erg om God te dienen met een onbekeerd hart.
Levi betekent samenbinding. Lea dacht: ‘Zo zal ik Jakob aan mij binden.’ Maar zijn naam kreeg een andere inhoud dan zij bedoelde. Want hij is met Simeon verbonden geweest – in de zonde. Is het in de kerk ook geen groot kwaad als er maar wordt meegepraat en meegelopen? Of wanneer een dominee meer de mensen gehoorzaamt dan God?!

Alleen
Er is geen gebied op de kaart waarvan Levi ooit zal kunnen zeggen: ‘Dat is van mij’. Wij, mensen, zijn uit de aarde voortgekomen en er dus diep mee verbonden. Daarom is het lot van de vluchtelingen zo moeilijk. Zij hebben geen eigen plekje. Dat had Levi ook niet. De Bijbel tekent ons op verschillende plaatsen hoe alleen Levi is. Het duidelijkst komt dat naar voren bij de doortocht door de woestijn. Hij komt dan pas als we Mozes horen zeggen: ‘Wie de Heere toebehoort, kome tot mij.’
Levi had de straf aan Israël moeten voltrekken voor haar grote zonde. Maar dan is het verhaal van Levi al een heel ander verhaal. De negatieve samenbinding met wat iedereen doet, is dan voorbij. De stam van Levi is de priesterstam geworden. Maar dat gaat niet vanzelf.
Tijdens dezelfde woestijnreis al komen we Korach tegen, die samenspant - ook weer samenspant! - met de Rubenieten Dathan en Abiram. Korach, die heersen wil in plaats van dienen en die Mozes zijn positie niet gunt. Dat is dus een trek in Levi om toch weer te willen heersen en om te vergeten wat barmhartigheid is.
Als dat harde ook een trek in ons is, dan is dat erg. Wij moeten dan vragen of Christus ons harde hart breekt.

Schaduw
Voor Levi geldt: ‘Gij zult in hun land niet erven; maar Ik ben uw deel en uw erve’ (Num.18:20). Dat is zwaar, want ook Levi is maar gewoon een mens. Toch, als God je deel is, heb je een deel dat je nooit meer afgepakt wordt.
Levi was de schaduw van de heerlijkheid van Christus, onze hoogste Priester. Hij heeft nooit iets gevraagd voor Zichzelf. Hij wreekte Zich niet. Hij diende God naar Zijn woord. Zijn kostbaar bloed is een verzoening van de zonde. Ook van de erge zonde van het God dienen met een onbekeerd hart. Jezus draagt de namen op Zijn hart van de kinderen van Jakob, zoals de hogepriester vroeger de borstlap droeg met de edelstenen met de namen van de kinderen van Jakob erop. Wij zeggen in het geloof: ‘Ook mijn naam staat er op.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen