Pierre Courthial (1914-2009)

Onlangs, op 23 april, is dr. Pierre Courthial overleden. Courthial, eredecaan van de gereformeerde theologische faculteit in Aix-en-Provence, heeft een belangrijke rol gespeeld in het gereformeerde protestantisme in Frankrijk. Vanaf de oprichting was hij betrokken bij de vrije faculteit voor gereformeerde theologie in Aix-en-Provence.

Pierre Courthial werd in 1914 geboren in Saint-Cyr-au-Mont-d’Or, een dorpje bij Lyon. Toen hij een jaar of zeventien was begon hij te lezen in de Institutie van Calvijn. Hij ging studeren aan de faculteit voor protestantse theologie in Parijs. In die tijd maakte hij kennis met het werk van confessionele gereformeerde theologen binnen en buiten Frankrijk. In het Woord vooraf van zijn boek Le jour des petits recommencements (De dag der kleine dingen) noemt hij de namen van degenen bij wie hij in die tijd ‘aren plukte’, zoals de Fransman Auguste Lecerf, de Schot John Murray, de Nederlanders Abraham Kuyper, Herman Dooyeweerd en Klaas Schilder en de Amerikanen Charles Hodge en Cornelius van Til.
In 1937 werd hij predikant. Meer dan twintig jaar was hij verbonden aan de gemeente van l’Annonciation in Parijs, die deel uitmaakt van het grootste Franse protestantse kerkgenootschap, de Eglise Réformée de France. In die tijd leerde hij veel van het tijdschrift van Westminster Seminary in Philadelphia. Hij beschouwde zichzelf als ‘een leerling op afstand’ van Westminster.

Overstap
Door zijn werk in Parijs werd hij bekend als een overtuigde prediker van het evangelie die in zijn eigen kerkgenootschap tegen de stroom op roeide. Daarom dacht men ook aan hem toen er plannen gemaakt werden om in Aix-en-Provence een voluit gereformeerde theologische faculteit te openen. Samen met enkele anderen wist Paul Wells, zelf een echte leerling van Westminster Seminary, Courthial ervan te overtuigen dat hij de overstap naar een docentschap in Aix moest maken.
Vanaf de officiële opening in 1974 was Courthial aan de faculteit in Aix verbonden. Hij verzorgde het onderwijs in de ethiek en de praktische theologie, inclusief de preekcolleges. Hij deed dat op een zeer heldere manier, vol overtuiging en met oog voor de praktijk van de kerk. Voortdurend vroeg hij er bijvoorbeeld aandacht voor dat ouderlingen zich niet alleen met beheerszaken moesten bezig houden. Zij moesten vooral herders voor de gemeenteleden zijn.
Courthial bedacht zelf een eigen Franse term voor het pastorale werk, die hij ontleende aan het Grieks van het Nieuwe Testament: nouthésie.

Papi
Courthial was veel ouder dan zijn collega’s in Aix. Hij kreeg dan ook de functie van decaan toebedeeld. De studenten noemden hem Papi Courthial (opa Courthial). Hij werkte door tot lang na zijn 65e levensjaar. Als blijk van waardering voor zijn inzet werd hij bij zijn afscheid benoemd tot doyen honoraire (eredecaan).
Pierre Courthial was diep ongelukkig met de ontwikkelingen in de Franse protestantse kerk. Met lede ogen zag hij aan dat kerkleden afhaakten, omdat zij in de prediking geen geestelijk voedsel meer kregen. Maar hij bleef optimistisch. ‘Wanhoop is tegelijkertijd zonde en dwaasheid.’ Dat zei hij toen ik hem voor het eerst hoorde spreken, in februari 1977. Hij was ervan overtuigd dat de ellende in de kerk bij de voorgangers begonnen was. ‘Als de vis bederft, begint het bij de kop.’ Daarom moest het herstel ook beginnen met de vorming van predikanten die echt wilden gaan in het spoor van Calvijn. Daarvoor zette Courthial zich in met hart en ziel.
Nu is hij overleden, op de gezegende leeftijd van 94 jaar. Zijn vrouw Hélène blijft achter. Velen bewaren warme herinneringen aan hem vanwege zijn vastberadenheid en standvastigheid, zijn godsvertrouwen en zijn geloofsmoed.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen