Oud-voorzitter ds. G.D. Kamphuis

Bijzonder moment tijdens de jaarvergadering van de Gereformeerde Bond was het uitreiken van een koninklijke onderscheiding aan ds. G.D. Kamphuis.
Toen hij twee jaar geleden als voorzitter terugtrad, kon ds. Kamphuis niet om diverse interviews en andere vormen van publiciteit heen. Maar nu hij het hoofdbestuur zou verlaten, had hij echt gedacht om vrij geruisloos terug te treden – op een wijze die bij hem past. Echter, Hare Majesteit koningin Beatrix benoemde hem tot ridder in de orde van Oranje- Nassau.

De geslachten door
In mei 1998 trad ds. Kamphuis, toen 43 jaar, als jongste voorzitter in de geschiedenis van de Gereformeerde Bond aan. Hij had er toen vier bestuursjaren op zitten, waarvan drie als tweede voorzitter. Zijn de jaren door meelevende vader uit Den Ham was erbij, die woensdag in 1998. En vorige week zag de Amersfoortse predikant onverwacht niet alleen zijn vader opnieuw binnenkomen, ook zijn vrouw en hun drie kinderen en schoonkinderen.
Het was symbolisch voor hem: ‘De trouw van het verbond van God door de geslachten heen, daar leeft de kerk van, daaraan mocht ik draagkracht ontlenen om in niet gemakkelijke jaren in de historie van de Gereformeerde Bond leiding te geven.’

Gemeentepredikant
Loco-burgemeester F.W. Fabriek van de gemeente Putten speldde ds. Kamphuis zijn onderscheiding op en lichtte de redenen voor het besluit van de Koningin toe. Hij verwoordde als eerste welke ‘wapenfeiten’ er over het werk als gemeentepredikant waren. ‘Begonnen in Stolwijk, kwam er na uw komst in Hoevelaken al snel een tweede predikantsplaats, waarbij u wees op het geestelijke welzijn van de gemeente. In Apeldoorn maakte u zich sterk voor een eigen onderkomen voor de gemeente, waarbij de gemeentelijke overheid na een contact tussen u en de burgemeester bouwgrond toewees. En in Amstelveen kon de gemeente het evangelisatiegebouw aan de Molenweg verlaten, om in de Pauluskerk te gaan kerken.’

Nieuwe initiatieven
Van 1986 tot 1995 was ds. Kamphuis bestuurslid – waaronder tweede secretaris en tweede voorzitter – van de hervormde Mannenbond. Zijn onderscheiding viel hem echter vooral ten deel vanwege zijn enorme inzet gedurende vele jaren voor het werk van de Gereformeerde Bond. Waar er bestuurlijk ook in deze arbeid al veel waarde ligt in de doorgang van het reguliere werk, kan de periode waarin hij leiding gaf gekarakteriseerd worden als een tijd waarin extra initiatieven gerealiseerd worden.
We denken aan de vestiging van een bijzondere leerstoel in Leiden – sinds 2001 door dr. W. Verboom en nu door dr. G. van den Brink bezet – en van een bijzondere leerstoel in Kampen – sinds 2006 door dr. J. Hoek bezet. We denken aan het besluit om te komen tot de herziening van de Statenvertaling, waaraan veel overleg voorafging en waaraan nu al zeven jaar intensief gewerkt wordt. We denken aan het besluit om in samenwerking met de redactie Dienstboek van de kerk de klassieke liturgische formulieren te herzien en dit goud uit de Reformatie zo in woorden van vandaag voor de gemeenten beschikbaar te houden. Niet het minst denken we aan alle inzet voor het belijdende karakter van de te vormen Protestantse Kerk en de zorg om een scheuring in de gemeenten te voorkomen. De locoburgemeester typeerde ds. Kamphuis als een democratische voorzitter, die in een vergadering ieder de ruimte geeft en tegelijk koerst richting de besluiten waarvan hij meent dat ze goed zijn.

Welzijn van de kerk
Je leven kan wonderlijk geleid worden. Meer dan vijftien jaar geleden dienden ds. Kamphuis en ondergetekende als predikant en scriba de Eben-Haëzerkerkgemeente in Apeldoorn. Beiden hadden toen een taak in de Gereformeerde Bond nooit kunnen vermoeden. Het werden jaren van intensieve samenwerking, van broederlijk en loyaal optrekken in een spannende tijd voor de Gereformeerde Bond. 'Een broeder wordt in (kerkelijke) benauwdheid geboren,' zeggen we met Spreuken 17:17.

Het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond ziet dankbaar terug op alles wat ds. Kamphuis in vijftien jaar in zijn midden deed, gericht op het welzijn van de kerk. We gunnen hem zijn onderscheiding van harte. De erkenning van zijn werk door onze Vorstin richt ons op onze erkenning van dé Koning, Die mensen met gaven bedeelt: ‘Wat hebt gij dat gij niet hebt ontvangen?’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen