GLOBAAL BEKEKEN

Ds. J. Maasland kan moeilijk zichzelf citeren in de rubriek Uit de Pers. Ik geef hem het woord uit een artikel in Kontekstueel, waarin hij droef reageert op een tweetal interviewbundels, die de verdeeldheid in de gereformeerde gezindte nog eens duidelijk illustreren, te weten Allemaal gereformeerden (Andries Knevel) en Helen en delen (Adriaan van Belzen). Welke uitstraling hebben ‘we’?
Een hinderlijk probleem voor de gereformeerde vertolking van de bijbelse boodschap is de negatieve uitstraling die decennialang is opgebouwd. Ik heb er in het voorgaande al genoeg over gezegd. Dat zit ons, dunkt me, intussen behoorlijk in de weg, Ik denk aan de vele grote kerkelijke gemeenschappen van gereformeerde origine in mijn woonplaats, Ze hebben een imago dat voor buitenstaanders weinig uitnodigend is. Onlangs was er in de plaatselijke pers veel aandacht voor een afstudeeronderzoek van een student aan de Theologische Hogeschool in Ede. De Voorthuizenaar had een mondelinge enquête gehouden onder duizend ingezetenen en huishoudens en de vraag naar de kerkgang aan de orde gesteld. Conclusie: de helft van de Barnevelders gaat niet of niet meer naar een kerk. Van de 50% niet-kerkgangers gelooft 70% intussen wel in God. Maar de kerk achten ze niet relevant voor zichzelf. Er is meer kloof tussen het instituut kerk en de mensen die ze wil bereiken, dan wij vaak beseffen.
Hoe komt dat? De student constateert in zijn onderzoek dat het heeft te maken met de houding van de kerk richting mensen in en buiten de kerk. Gastvrijheid en warmte, hartelijkheid en betrokkenheid op iedereen, scoren veelal laag. Je hoort er alleen bij als in kleding, gedrag en keuzes je aansluit bij de doorsnee kerkganger, ook al doe je maar alsof. (…) Mensen voelen dat en dat gaat heel erg diep, zo diep dat men er de kerk voor vaarwel zegt. Je hebt het gevoel dat je er niet mag zijn zoals je bent, maar dat je moet worden zoals iedereen om je heen al is. En helemaal in lijn met het levensgevoel van onze tijd kiezen mensen dan voor zichzelf en voor hun eigen vormen van geloven en beleven. Een ander punt in het genoemde afstudeeronderzoek is: het stimuleren en bemoedigen van mensen in hun geloof. Dat gebeurt binnen kerken en gemeenten van gereformeerde signatuur vooral door predikanten en voorgangers. Om mensen te kunnen raken en te helpen, is pastorale nabijheid nodig en geestelijke betrokkenheid op mensen van deze tijd om er voor te zorgen dat preken geen cursussen droogzwemmen worden. Het evangelie vraagt nu eenmaal om een klare en directe manier van verkondigen. Het gereformeerde heeft in de communicatie van het evangelie in het verleden en soms vandaag nog te veel omwegen gekend en bedacht om uiteindelijk tot de kern te geraken. Mensen van vandaag die dat grondige abc niet meer zo scherp hebben, raken dan al luisterend verstrikt in een doolhof van woorden en gedachten en haken af. De groei van evangeliegemeentes is daarom vaak afkomstig van buiten de kerk geraakte gelovigen.

‘Friesland Kerkenland: blijft dat zo?’ kopte een artikel in Kerkbeheer. S. ten Hoeve gaf een doorkijkje:

Thans zijn er 768 kerken in de provincie, waarvan er 181 al zijn herbestemd, bijvoorbeeld voor woonruimte of bedrijfsvoering. Twintig Kerken zijn in een stichting ondergebracht. De Stichting Oude Friese Kerken heeft er 39. Er zijn in Friesland zo’n 600 kerkgebouwen, waarvan er 330 op de monumentenlijst staan. Friesland kent 323 oude kerkdorpen, een ongekend aantal.
Trek een cirkel rond een straal van vijf kilometer rond het Drentse dorp Vries. Hoeveel kerktorens vallen daarbinnen? Eén, namelijk die van Vries. Trek zo’n cirkel rond Reitsum. Het resultaat is dan achttien kerkdorpen. Zo’n cirkel rond Baard levert 23 kerkdorpen op. De predikant-historicus Geert Aelco Wumkes (1869-1954) zei het een eeuw geleden al: ‘Ik ken geen streek in Europa, die op zo’n heilige bouwerij bouwen kan. Elke terp, elk groepje huizen moest een kerk hebben (…) Er zijn zo’n 140 middeleeuwse kerken, vaak van grote historische waarde, maar er zijn ook jongere en cultuurhistorisch gezien minder belangwekkende godshuizen.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen