De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Het liefste dogmatiek

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Het liefste dogmatiek

Theoloog in spe [4]

4 minuten leestijd

In de normale dingen van het dagelijks leven wordt duidelijk hoezeer mensen Christus nodig hebben, zowel de zwerver als de zakenman.

Dinsdagmiddag kwart over vijf, ik loop het perron van station Amsterdam-Zuid op. Niet alleen de Vrije Universiteit is op loopafstand, maar ook de toplocaties aan de Zuidas. De eerste net geklede mannen en vrouwen die hun werktijd er weer op hebben zitten, staan al te wachten op de trein die hen thuis zal brengen. Ik moet het hele perron overlopen, dus vandaar dat het me later pas opvalt dat het monotone beeld van werknemers en studenten verstoord wordt. Door de mensenmassa loopt een vrouw met veel te dikke lippenstick. Ze moet wel opvallen, toch wordt ze genegeerd. Om haar kranten te verkopen, moet ze dan ook werkelijk voor iemand gaan staan om aandacht te krijgen. Niemand die anders omziet naar deze andere kant van de Amsterdamse Zuidas.

Mijn ogen geopend
Er zijn vele redenen en oorzaken geweest waarom ik theologie ben gaan studeren. De bovengenoemde situatie is daarvan in ieder geval de reden waarom ik er nog steeds naar streef om dominee te worden. Iemand heeft namelijk mijn ogen geopend. De ogen geopend om de nood te zien van het hedendaagse schouwspel van een normale, doordeweekse dag. De triestheid van een vrouw die genegeerd wordt, maar die zich er over heen moet zetten, omwille van het nodige geld. Maar misschien valt nog wel meer de nood op van de treinforens, die alleen bezig lijkt te zijn met vooruitgang en succes. Juist in deze normale gebeurtenissen van het leven wordt duidelijk hoezeer mensen Christus nodig hebben.

God leren kennen
Het is dit verlangen om Christus bekend te maken dat mij bewoog om theologie te gaan studeren. Hierdoor kwam ik ook op dat perron in Amsterdam. Niet direct, er gingen namelijk eerst drie jaren studie theologie in Utrecht aan vooraf. Het waren drie prachtige jaren, waarin ik het goed naar mijn zin heb gehad, maar dit jaar heb ik voor even de overstap gewaagd naar de Vrije Universiteit. Daar kan ik me verdiepen in hetgeen waarmee ik het liefste bezig ben, namelijk de dogmatiek.
In deze bezinning op de christelijke leer wordt immers gesproken over Wie God nu is en over tal van andere wezenlijke vragen die geloven oproept. Het is misschien merkwaardig om de levende God te zoeken in de dorre dogmatiek, terwijl ik ook meer Gods Woord zelf zou kunnen lezen. Echter, de Bijbel kunnen we niet alleen lezen.
Juist samen met al die grote theologen van vroeger en van nu probeer ik God dieper te leren kennen en daarmee ook er achter te komen wat dat voor de mensen betekent.

Wrijving van studie en geloof
Toch ben ook ik die vrouw voorbij gelopen, ben de trein ingestapt en heb die mensenmassa achtergelaten zoals ze is. Daarin zit wellicht de grote keerzijde van de studie theologie. Zij helpt mij enorm in de bezinning op tal van vragen over Wie God is, wie de mens is, wie de mens voor God is. Maar het blijft bij de bezinning, al is dit aan de Vrije Universiteit minder het geval. Ik heb in al die jaren alleen maar theoretische vakken gevolgd. Dat alles zorgt ervoor dat de wetenschappelijke houding, van alles van een afstandje bekijken en zo tot een objectief oordeel te komen, een vanzelfsprekendheid geworden is. Het is een houding die heel erg waardevol is gebleken voor het onderzoek, maar de vanzelfsprekendheid wringt echter wel met het geloofsleven waarin een actieve betrokkenheid op mensen de juiste houding is. Het evangelie vraagt om doorleving.

Toekomstperspectief
Gelukkig is het wel zeker mogelijk om een wetenschappelijke houding te combineren met een diepgelovige houding. Dat hebben twee hoogleraren die nu met pensioen zijn, mij al vroeg in de studie laten zien. Misschien is de reden hiervoor wel dat ze beiden ook predikant zijn geweest. Dat niet alleen de studeerkamer, maar bovendien de wereld hun werkterrein is geweest. Al zal het dan de wereld ter grootte van een dorp zijn geweest. Ook ik hoop dat wat ik nu leer, op den duur in de praktijk mag brengen, als ikzelf door de Heere God en Zijn kerk de wereld in gezonden word. Daarom hoop ik komend jaar terug te keren naar Utrecht om aan de universiteit van de Protestantse Kerk, de PThU, de opleiding tot predikant te gaan volgen. Om uiteindelijk zowel het evangelie te verkondigen aan de zwerver alsook aan de topman.

In de serie ‘Theoloog in spe’ vertellen studenten theologie over hun keuze voor deze studie en over hun verlangen na hun opleiding in Gods Koninkrijk te dienen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 juni 2009

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Het liefste dogmatiek

Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 juni 2009

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's