Kerende kansen
Meditatie: Jeremia 37:9
Het is volop crisistijd. Het voortbestaan van het koninkrijk Juda hangt aan een zijden draadje. Gezanten van de laatste koning van Juda, Zedekia, kloppen aan bij de profeet Jeremia. Namens de koning vragen zij om een gebed.
'Zo zegt de Heere: Bedriegt uw zielen niet.'
Wat kun je beter doen in hachelijke tijden dan raad vragen bij de Heere God? Het stemt ons dankbaar dat de koning van Juda de weg weet te vinden naar de profeet en via de profeet naar de God van Israël (vs. 3). We kijken er echter wel even vreemd van op dat Zedekia deze gang maakt. Eén vers eerder lezen we immers dat hij niet hoorde naar de woorden van de Heere, die Hij sprak door de dienst van de profeet Jeremia. Kan dat samen op gaan, vraag je je dan af: niet horen naar Gods woorden, maar wel bidden? Kan er een oprecht gebed voortkomen uit een hart dat niet bereid is om te luisteren?
Ik vrees dat dit geen onherkenbare zaak voor ons is. Liggen bij ons hart en mond altijd op één lijn? Is ons gebed een gebed van geloof ?
Dubbelhartig
Zedekia hoort niet, maar bidt wel. Of is hij veranderd? Is er bij Zedekia sprake van een hartelijke omkeer? Zijn de gezanten die hij naar Jeremia stuurt geen teken van bekering? Is het geen sein van geestelijk herleven wanneer een mens naar Zijn God gaat vragen? Het is waar dat er geen geestelijk leven kan bestaan zonder gebed. Laten we echter wel kritisch blijven. Is elk gebed uiting van geestelijk leven? Ik denk het niet. Laten we ons niet vergissen. We lezen niet van een wezenlijke omkeer bij Zedekia. We zien eerder een hem typerend patroon. Zedekia is herkenbaar in zijn dubbelhartigheid. Hij zoekt God en Hij zoekt hem niet, Hij vraagt naar Hem en gelooft Hem niet. Hij blijft zwemmen tussen geloof en ongeloof, totdat hij niet meer zwemmen kan. Meerdere malen zoekt hij contact met de profeet. Blijkbaar voelt hij aan dat hij zich niet zomaar van God kan afmaken in zijn leven. Hij vraagt naar God, maar het blijft bij hem ‘bijna’. Hij lijkt daarin op koning Agrippa (Hand. 26), ook een man van het ‘bijna’: ‘Gij beweegt mij bijna een christen te worden’.
Met één oog
De ‘bijna-gelovige’, hij komt me soms akelig nabij. Is Zedekia mij zo vreemd? Je hikt er voortdurend tegenaan in je leven, maar tot een doorbraak, tot overgave komt het niet in je geloof. Waar zit het op vast? Is dit het niet, dat ik me maar al te graag laat leiden door de omstandigheden en opportunistisch kijk of de kansen zich niet in mijn voordeel keren? Kijk ik met één oog naar God en met één oog naar de mogelijkheden op het wereldtoneel? Wil ik bidden zonder echt mijn ogen te sluiten?
Het profetisch woord ontmaskert Zedekia’s werkelijke gedachten, zijn zelfbedrog. Hij vraagt naar de Heere, maar verwacht het heil van de veranderde omstandigheden. Hij ziet de legers van Babel opbreken, omdat de farao van Egypte met een machtig leger in aantocht is. Zedekia ziet de kansen keren. Er gloort hoop voor Jeruzalem! Zal het toch niet door Babel ingenomen worden?
Nu was de boodschap van Jeremia altijd geweest dat het volk zich niet moest verzetten tegen Babel en dat overgave gewenst was, omdat Jeruzalem anders verwoest zou worden. Zedekia had dat meer dan eens gehoord. Maar nu, nu positieve ontwikkelingen zich doorzetten, zou dat ook een andere boodschap van God tot gevolg hebben? Zou het daarom zijn dat Zedekia op dit moment God zoekt, omdat hij hoopt op een heilswoord in plaats van een oordeelswoord? Hoopt hij op een profetenwoord dat zijn positieve inschatting onderstreept en dat het oordeel van tafel haalt?
Bedrieg jezelf niet, Zedekia. Prijs je niet te snel gelukkig met terugtrekkende legers. Gods oordeelswoord blijft staan zolang we Hem niet van ganser harte zoeken, zolang we ons niet gewonnen geven aan de Heere.
Meer dan een kans
Hoe gaat het bij ons in onze crisissituaties? Zijn we de pijn van de economische crisis al snel weer kwijt als de markt weer aantrekt en cijfers weer in de plus gaan? Schijnt bij ons de zon weer als de arts na onheilspellende berichten met gunstiger prognoses komt? De kansen keren en we bekijken het leven weer door een roze bril. Afgaan op de veranderende omstandigheden alleen is echter uiterst bedrieglijk. Daar kunnen we ons geloof en onze hoop niet op bouwen. Onze omstandigheden veranderen pas echt ten goede als we bouwen op het Woord van God.
Wie daarop vertrouwt, mag de toekomst en Gods oordeel hoopvol tegemoet zien. Dat is meer dan een kans. Gods Woord bedriegt ons niet.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 2 juli 2009
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 2 juli 2009
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's