Weg met de boodschap(per)
Meditatie: Jeremia 38:4
Dat een dienstknecht van de Heere met lijden te maken krijgt is een gegeven dat we in heel de Bijbel terugvinden. De profeet Jeremia kijkt de dood in de ogen. Lijkt hij niet op Hem die de lijdende Knecht des Heeren genoemd wordt?
'Laat toch deze man gedood worden.'
Als de boodschap ons niet aanstaat, moeten dikwijls zowel de boodschap als de boodschapper het ontgelden. Zo gaat dat ook met de profeet Jeremia.
Nu zijn bij hem boodschap en boodschapper niet los te koppelen.
Jeremia staat van harte achter zijn woorden, omdat hij weet dat het de woorden van God zijn, die hij spreekt. Woorden die het verdienen om gehoord te worden. Daarom zwijgt Jeremia niet. Hij aanvaardt de risico’s van het profetenvak.
Hij weet al lang en breed hoe gevoelig zijn boodschap ligt in Jeruzalems regeringskring. Mensen volgen deze profeet met argusogen en -oren. Is hij geen partijganger van Babel? Ondermijnt hij niet het moreel van de troepen en van het volk? Iedere aanleiding tot een aanhouding zou welkom zijn. Die arrestatie komt er dan ook, Jeremia 37 vertelt ervan. De dwarsligger kan worden opgeborgen, maar zijn stem het zwijgen opleggen lukt blijkbaar niet. Jeremia laat zich niet afschrikken door zijn arrestatie, maar gebruikt nog elke mogelijkheid die hij ziet om zijn boodschap uit te dragen, met alle gevaren van dien.
Slappe handen
Jeremia kan niet zwijgen. Het Woord van God moet gehoord worden, want dat alleen kan mensen behouden. God laat Zijn Woord niet binden. Daarom houdt Jeremia zijn mond niet. Er staan mensenlevens op het spel. Het gaat om de ziel, het leven, de vrede van het volk. ‘Wij kunnen niet laten te spreken’, zeggen de apostelen later (Hand. 4:20). Koste wat het kost, want het gaat om het leven.
Jeremia spreekt. Hij herhaalt wat hij al eerder herhaald heeft. Hij blijft hetzelfde liedje zingen, een arrestatie verandert daar niets aan. Hij spreekt Gods dwarse woord dat er alleen leven te vinden is door overgave aan de legers van Nebukadnezar. Capitulatie! Deze woorden staan haaks op de politieke visie van de regering.
De regering heeft gekozen voor een politiek van verzet en ze hoort van de kant van de kerk het liefst peptalk. Laat de boodschap maar klinken van ‘volhouden, jongens’ en ‘je kunt het’! Een profeet – in wezen een God – die daarin niet meegaat, is ongewenst, een stoorzender, een kweker van slappe handen.
Het Woord van God staat haaks op de algemene opinie. Het botst met onze opvattingen over wat tot onze vrede (ons welzijn) dient. We kunnen er zo slecht tegen dat God in Zijn Woord Zich niet bij voorbaat aansluit bij onze plannen en bij onze behoefte aan positivisme. Zijn Woord is wars van iedere vorm van zelfhandhaving.
Smoren
Geen verzet, maar overgave. Niet krampachtig jezelf overeind proberen te houden, maar je overgeven aan de woorden van God, dat geeft lucht! Hoe heilzaam! Overgave aan Babel, dat lijkt een weg van sterven, een sprong in het duister, maar het is de weg naar het leven. ‘Wie zijn leven zal willen behouden, die zal het verliezen, maar zo wie zijn leven verliezen zal om Mijnentwil, die zal het vinden’, zei de Heere Jezus (Matth. 16:25).
Jeremia wijst het volk een weg van sterven aan zichzelf en eigen pretenties. Het kost hem bijna zijn leven. Enkele leiders van het volk willen nu korte metten maken. ‘Laat toch deze man gedood worden’, zeggen ze. Ze willen de stem van God smoren in de modder. Jeremia zinkt weg in het slijk. De boodschapper zakt weg, de boodschap blijft staan.
Wat een illusie om te menen dat je met de boodschapper ook af bent van de boodschap zelf. Die blijft staan in monotone kracht.
Redding door overgave. Redding op een manier die in geen mensenhart is opgeklommen. Redding op een manier die ons tegen de borst stuit. Redding op de wijze van het kruis, voor de Joden een ergernis, voor de Grieken een dwaasheid. Redding door de lijdende Knecht des Heeren, gedood vanwege onze zonden en ons ongeloof. Hij is onze vrede. In Hem zoekt de Heere onze vrede en niet ons kwaad.
Als wij Zijn stem heden horen, laten we die dan niet smoren. Is het niet alleen het geloof, het vertrouwen op het dwarse Woord van God dat onze ten dode opgeschreven zielen het leven geeft?
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 juli 2009
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 juli 2009
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's