Tjebbe en Pim

Aan de vader kon ik het niet zien, maar zijn vrouw kon hun aanstaand ouderschap niet meer verbergen op de eerste kennismakingsavond die wij in Bleiswijk hadden. Drie maanden later, tijdens de dienst waarin ik intrede mocht doen, zat de vader zonder zijn vrouw in de kerk en dankten we de HEERE voor de geboorte van het jongste gemeentelid.
Een kraambezoekje werd voor diezelfde week gepland. Er was verwondering bij de ouders, maar niet minder bij mijn vrouw en mij. Zeker toen we samen alvast een beetje vooruit mochten blikken op het sacrament van de Heilige Doop.

Twee keer
Bij het nadenken over een datum voor de doopbediening bleek er nog een geboorte aanstaande te zijn, ongeveer vier weken later. Wat nu? Wachten of toch maar een datum voor de doopdienst plannen? Niet zonder reden kozen we voor het laatste. Dat betekent immers twee keer een dienst waarin de gemeente nadrukkelijk bepaald mag worden bij de machtige betekenis van Gods verbond.
De ouders kregen bij het kraambezoek een boekje over de Heilige Doop om zich voor te bereiden. In een doopgesprek met het oog op de aanstaande doopbediening hebben we ons samen met de wijkouderling en de jonge ouders gebogen over wat God betekent en verzegelt in dit sacrament. Wat is het wonder groot dat God Zich bij voorbaat aan onze ‘in zonde ontvangen en geboren’ kinderen verbindt. Zijn genade gaat aan alles vooraf.
In een halfjaar predikantschap zijn voor mij de twee diensten waarin de Heilige Doop bediend mocht worden, hoogtepunten geweest. Tjebbe en Pim zullen me levenslang bijblijven. Het is een onbegrijpelijk wonder dat de HEERE zondige ‘mensjes uit het stof verrezen’ wil gebruiken om Zijn verzoening te bedienen in de verkondiging van het Woord, maar ook in het uitdelen van de tekenen van Zijn genade. Verschillende aspecten in de studie theologie maar ook de persoonlijke weg die ik in de achterliggende jaren ben gegaan, hebben mij ertoe gedrongen mij intensief bezig te houden met de betekenis van de (kinder)doop. Het is bijzonder rijk om nu met vrijmoedigheid als predikant ook in dezen verantwoordelijkheid te mogen en te moeten dragen.

Ja
Voor het stellen van de vragen ben ik de kansel afgegaan. De ouders had ik gevraagd hun jawoord te geven met het gezicht naar de gemeente; principieel is het immers een jawoord ‘voor God en voor Zijn gemeente’.
Nadat hun ja hoorbaar had geklonken, heb ik een enkel persoonlijk woord tot de ouders en ook tot de aanwezige grootouders gericht. Heerlijk om jonge ouders ervan te mogen verzekeren dat Gods jawoord al aan hun ja is voorafgegaan. Dat ontspant en bevrijdt. Ook de gemeente moet op dat moment nadrukkelijk op haar verantwoordelijkheid gewezen worden; het gaat immers om ‘een kind van de gemeente’. Door vervolgens ook de jonge kinderen van de gemeente vlak voor de eigenlijke bediening van de doop persoonlijk aan te spreken, is het mogelijk ook hen bewust te maken van hun eigen doop. Hun ouders hebben de taak voor en/of na een doopdienst de gelegenheid aan te grijpen om hun kinderen (opnieuw) ‘hun doop te doen verstaan’.

Water
Gelukkig had de koster voldoende water in de doopvont gedaan. De kinderen van de gemeente (en de ouderen niet minder!) moeten het teken en zegel van Gods trouw wel kunnen zíen. Of de doop nu geschiedt door letterlijke onderdompeling in water of niet, dopen betekent wel degelijk dat de dopeling wordt ondergedompeld in de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Ondergedompeld in de liefde van de drie-enige God. En keer op keer gebeurt dat opnieuw wanneer de bediening van de verzoening plaats mag vinden door de hoorbare verkondiging van het evangelie. Wie het gelooft, die heeft het.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen