Gezinsdriedaagse

Amsterdam kreeg vorige week kolenvuur op het hoofd gestapeld. Binnen de stadsgrenzen werd drie dagen lang in allerlei toonaarden de lof op het gezin gezongen. Een betere plek was daarvoor haast niet mogelijk. De hoofdstad staat voor een sterk geloof in alles wat niet normaal en niet natuurlijk is. Een gezond geluid is juist daar dus welkom. En dat bracht het internationale World Congress of Families, want bij ‘gezin’ dacht het aan de natuurlijke versie ervan: man en vrouw, met eventuele kinderen, voor het leven gehuwd, een plek waar nieuw leven welkom en veilig is. Zo kennen we het al eeuwen, maar met deze visie op het gezin ben je in Amsterdamse sferen momenteel seksistisch en xenofoob (vreemdelingenhatend).

Negen kinderen
Buiten de RAI stonden maar liefst twaalf demonstranten. Op houten schuttingen werden ‘de christen-fundi’s’ beleefd gevraagd ‘op te rotten’.
Ook de media deden een duit in het zakje. Volgens het NOS-journaal ging de ‘ultra-christelijke’ boodschap er bij het publiek ‘in als Gods Woord in een ouderling’. Een NRC-redacteur zette een family man uit Mexico neer omdat hij ‘negen kinderen op de wereld zette’, – dat ‘negen’ herhaalde ze – en wel ‘binnen het huwelijk’. Ze had de geest net iets meer kunnen slijpen door bijvoorbeeld te wijzen op het dalende geboortecijfer. Misschien zou het traditionele gezin daar een positieve bijdrage aan kunnen leveren?
Richard Land, een van de Amerikaanse sprekers, heeft gelijk: deze reacties – inclusief die van D66’er Boris van der Ham – zijn een typisch voorbeeld van wat er gebeurt als een land zijn religieuze traditie de rug toekeert en het liberaal relativisme omhelst.

Pro-kind
Maar wat moeten we vandaag eigenlijk met een gezinscongres? Is het gezin een bedreigde soort geworden? In veel opzichten niet. De meeste mensen leven in een normaal, natuurlijk gezin. Maar met Amsterdam in het achterhoofd: ja. En met het aantal echtscheidingen in het achterhoofd: ja. Denkend aan de druk op beide partners om een maximale bijdrage aan het arbeidsproces te leveren: ja.
De meeste woorden werden niet aan het kind gewijd, toch was de Amsterdamse driedaagse uiteindelijk minstens zozeer een pro-kindcongres als een pro-gezinscongres. Want is het slachtoffer van een egocultuur niet degene die geen stem heeft, zoals het kind – geboren of ongeboren?

On-Nederlands
Ook al was juist Amsterdam voor het World Congress of Families een perfecte plek, tegelijk voelde de wind die er waaide on-Nederlands. Niks geen achterhoedegevecht. De power, assertiviteit, de offensieve aanpak, het zelfbewustzijn dat er naar voren kwamen, daar is de Nederlander – en zeker de orthodox-christelijke – niet zo mee behept.
Overigens wáren er ook opvallend weinig Nederlandse congresgangers. Is er misschien te weinig PR geweest, waren de kosten van € 100,00 per dag te hoog, of was het de vakantie? Gezien de eerdere congressen was 4000 bezoekers niet irreëel ingeschat: 700 in Praag (1997), 1600 in Genève (1999), 3300 in Mexico City (2004), 3900 in Warschau (2007). Het Amsterdamse aantal van 800 is daarbij pijnlijk laag. De gezinnen, die tijdens het laatste congres in Warschau wel present waren, ontbraken in Amsterdam. Veel Amerikanen, veel vertegenwoordigers van gezinsbetrokken instanties.
Je zou allerlei verklaringen voor dit tegenvallend aantal kunnen bedenken, toch lijkt het er meer op dat dit soort congressen aan Nederlandse families niet is besteed. Wij als gezin hebben het toch goed? En áls we er al belangstelling voor hebben, dan graag een praktische invulling.
Het vervolg waarvan de Nederlandse congresvoorzitter Simon Polinder droomt is daarom wel mooi, maar niet echt realistisch. Hij hoopt op een Nederlandse pro-family-beweging. Een beweging die vanuit allerlei denominaties opkomt voor de belangen van het gezin. Het zou mooi zijn als dat lukt, want van de politiek kunnen we niet alles verwachten en echt maatschappelijke invloed is weinig individuen gegeven. Ik meld me graag als lid.

Op www.worldcongress.nl zijn de lezingen en discussies na te luisteren. Ook interessant (en in het Nederlands): www.refdag.nl/ dossier/3539/ world+Congress+of +Families.html.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen