INGEZONDEN

Nieuw-Beijerland, toen en nu
Wij werden onaangenaam getroffen, toen in De Waarheidsvriend van 20 augustus, waarin ds. Teeuwissen werd geïnterviewd vanwege zijn afscheid als directeur van de GZB, zo negatief werd gesproken over de hervormde gemeente van Nieuw-Beijerland.
Inderdaad is in die tijd onze gemeente door een diep dal gegaan en wij willen absoluut niets afdoen van het feit dat ds. Teeuwissen er een heel moeilijke tijd heeft doorgemaakt. Dat mag best gezegd worden in onderling contact. Ons pijnpunt is dat de misère van bijna 25 jaar geleden in onze gemeente zo breed uitgestald werd in dit blad. Een beeld van onze gemeente dat in deze tijd helemaal niet meer herkenbaar is, zeker niet voor onze jeugd.
De Heere God heeft ds. Teeuwissen losgemaakt van onze gemeente en hem een taak gegeven bij de GZB, waar hij gedurende 22 jaar vruchtbaar bezig mocht zijn in Zijn Koninkrijk. We hebben uitgebreid daarover gelezen in het interview.
Maar ook in de gemeente van Nieuw-Beijerland heeft de tijd niet stilgestaan. Het wonder is dat de Heere God in Zijn genade, na alles wat er is gebeurd, ook in onze gemeente een weg is gegaan. Dat zouden wij de lezers van De Waarheidsvriend ook graag willen laten weten, tot Zijn eer. Onder leiding van ds. J. de Jong, die de Heere naar onze gemeente zond, zijn wij uitgegroeid naar een stabiele gemeente, eensgezind, met harmonie tussen predikant, kerkenraad en gemeente in al haar geledingen. Daardoor is de kerkgang toegenomen. Er was ook groei, doordat enkele gezinnen (met kinderen) zich bij ons vestigden. Alles bij elkaar een grote zegen. Al beseffen wij dat wij, persoonlijk en als gemeente, nog veel tekort komen, Hem niet voldoende eren, en wij als zondaren iedere dag afhankelijk blijven van Zijn genade, door het verzoenend lijden en sterven van de Heere Jezus Christus, zeggen wij het toch de psalmdichter na: ‘De HEERE heeft grote dingen bij ons gedaan; daarom zijn wij verblijd’ (Ps. 126:3). Soli Deo Gloria

R. van Bochove en A. van Bochove-Huurneman, Nieuw-Beijerland

Inderdaad, het is meer dan 22 jaar geleden dat ik in Nieuw-Beijerland stond. Wat in het interview verwoord is, gaat over ‘toen’ en moet ook zo gelezen worden. Twee opmerkingen als een reactie op de brief van br. en zr. Van Bochove (want zo heb ik hen toen al leren kennen!).
1. Juist vorige maand preekte ik weer in Nieuw-Beijerland, met vreugde! Met hen ben ik dankbaar voor het ‘nu’ van de gemeente. Gods trouw ondanks alles en ook ondanks ons. Daarvan getuigt het heden. De aanvulling die gegeven wordt, kan ik alleen maar onderschrijven.
2. Ik heb zeker niet negatief over Nieuw-Beijerland willen doen; integendeel, juist door die periode heen – ontdekte ik later – ben ik van de mensen gaan houden. Ik herinner me een van de eerste keren dat ik er na ons verblijf in Guatemala weer preekte. Toen ik de gemeente de zegen mocht meegeven en haar aankeek, realiseerde ik me ineens heel existentieel ‘Ik hou van die mensen!’ Daarom: dank aan Gods genade die Zijn gemeente in stand houdt en voor Zijn geduld met mensen zoals wij.

Ds. W.G. Teeuwissen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen