Slechts op bezoek

Iets wat ds. A.T. van Blijderveen van de vier jaren die hij in Peru doorbracht zou willen vasthouden, is de gastvrijheid die hij en zijn gezin ontvingen en zelf ook gaven. ‘Een indrukwekkend voorbeeld daarvan vinden we het gezin dat al vele jaren hun hele onderverdieping ter beschikking stelt voor de eredienst van de gemeente waarvan we deel uitmaakten. Gastvrijheid van tafel en huis kan tot zegen voor alle betrokkenen worden, zo hebben we gemerkt.
We zullen de maandelijkse vieringen van het Heilig Avondmaal evenzeer missen, ook omdat er altijd een gezamenlijke liefdemaaltijd op volgde. Het vieren van Gods grootheid en goedheid in de liederen hebben we als hoogtepunten ervaren. Dat geeft de mogelijkheid je inderdaad in de Heere te verlustigen, zoals Psalm 37 zegt. Dat gezamenlijk vieren van Gods grootheid en goedheid zouden we ook willen vasthouden.’

Taak
De uitzendende gemeente Giessen-Nieuwkerk, midden in de Hollandse polder, is momenteel het domicilie van de Van Blijderveens, maar tot vorige maand werkten en woonden ze vier jaar namens de GZB in Lima, Peru, en daarvoor acht jaar in San José, de hoofdstad van Costa Rica. ‘Aan de seminaries daar was het mijn taak onderwijs van het Nieuwe Testament te geven. We hielden ons ook bezig met studentenpastoraat, mentoraat en stagebegeleiding. In Peru heb ik met collega’s een programma kunnen opzetten voor de bij- en nascholing van dienstdoende predikanten, die dit zowel in het seminarie en andere plaatsen in de hoofdstad als in den lande konden volgen.
Mijn vrouw, Marijke, was nauw betrokken bij de kring voor echtparen die we gedurende drie jaren maandelijks hebben geleid. Ook gaven we samen huwelijkspastoraat. Verder leidde Marijke een vrouwenbijbelstudiegroep en een groep studentes en draaide ze mee als zondagsschooljuf.’

Seminarieterrein
‘Het was prachtig om te zien hoe exegese en het lezen van teksten in hun verband werden opgepikt en toegepast door de studenten. Mooi was ook dat we op het seminarieterrein met de studenten en collega’s woonden en dus lief en leed met hen deelden en ruimschoots beschikbaar waren. Maar hoe ‘succesvol’ ons werk was, dat bepaalt uiteindelijk onze Zender. In het Koninkrijk en vooral in het ambtelijke werk gaat het meer om ‘zijn’ dan om ‘doen’, en meer om het kennen van de Heere dan een ogenschijnlijk succesvolle bediening.
Ik heb een Peruaanse opvolger kunnen vinden en trainen als directeur van het programma van workshops. Hij heeft het laatste halfjaar voor we terugkeerden zelfstandig en prima gefunctioneerd. Dat is een voorrecht en zegen die niet iedere zendingsarbeider is gegeven.’

Leren
‘Nederlandse christenen zouden van hun Peruaanse broeders en zusters kunnen leren, maar de voorvraag is: willen wij leren? Als we inderdaad open en nederig genoeg zijn om te overwegen wat we kunnen leren van anderen in het wereldwijde lichaam van Christus, dan zullen we verrijkt en gecorrigeerd worden. Voor Paulus was heel duidelijk dat hij alle heiligen nodig had, wij zouden zeggen: de kerk van alle tijden en plaatsen. Efeze 3:18 stelt ook wat we dan samen leren: hoe onmetelijk de liefde van Christus is. Ik zou specifiek drie dingen willen noemen die onze Peruaanse broeders en zusters ons kunnen leren.
Het eerste is het belang van gebed. ‘Zullen we samen bidden?’ was een veelgestelde vraag. Op een natuurlijke manier wordt voor allerlei dagelijkse problemen en vragen gebeden. Zodoende hebben we veel gebedsverhoringen gezien. Omdat velen geen geld voor arts of medicijnen hebben, wordt ook veel gebeden voor gezondheidsproblemen en vaak gaf God genezing. Maar er wordt ook vaak gebeden bij het afscheid nemen, bij het inschrijven van een student of als we een wat langere autorit gaan maken. Door de gaten in de weg, de ravijnen, en de andere weggebruikers is gebed niet bepaald overbodig. We zijn meermalen wonderlijk bewaard. Ook hebben we gezien dat God het natuurlijke, al te natuurlijke karakter van studenten op aanhoudend gebed vernieuwde. We kunnen leren vaker en concreter te bidden.’

Meer open
‘Godsvertrouwen is het tweede. Peruaanse christenen kunnen ons leren minder op ons eigen handelen en regelen te vertrouwen en meer op God te wachten. We zijn zo geneigd zelf dingen uit te denken en uit te proberen en als het ware alleen nog Gods handtekening te vragen. We kunnen leren minder alles al voor God in te vullen en meer open Zijn wil te zoeken.
De derde les is het vrijmoedige getuigenis. ‘Ik schaam mij niet voor het Evangelie’ is waar voor vele christenen die we hebben leren kennen. Er is verlangen om anderen te bereiken en te spreken van het eeuwig behoud in Christus. Er is geen (valse!) schaamte maar voortdurend pogen om de ander te spreken over het evangelie. Ook is dit een vast onderdeel in de gebedsdienst, zodat de Heere de vrijmoedigheid geeft die we van onszelf niet hebben.’

Lichte vervreemding
‘De kerk in Midden- en Zuid-Amerika verkeert in een heel andere levensfase dan Nederland en West-Europa, met andere fronten en dilemma’s. Dat zet de Nederlandse situatie in een ander licht. We zijn ons sterker bewust geworden hoe groot en divers de wereldkerk is. We hebben gezien hoe God doorwerkt en zegent waar we Hem vertrouwen en gehoorzamen. De Heilige Geest vernieuwt en leidt mensenlevens en schakelt ons in om anderen te bereiken. De reformatorische kerken kunnen het een en ander leren van sommige pinksterkerken. Tegelijk blijf ik overtuigd van de waarde van de ‘sola’s’ van de Reformatie. Meer nog dan vroeger, maar dan wel graag uitgedrukt in eigentijdse en begrijpelijke vormen.
Door het verhuizen naar en vanuit Costa Rica en Peru zijn we iets meer onthecht. We beseffen meer dan voorheen dat we op reis zijn. Dat maakt dat we proberen minder bezig te zijn met spullen en meer met het zoeken van Gods Koninkrijk als eerste. Het heeft ons wel aan het denken gezet over waar je thuis is.
Tegelijk verheugen we ons in de wereldwijde christelijke gemeente die nationaliteit en nationalisme overstijgt. Dat ervaren we als verrijking en voorrecht. Ook weten we dat het gevoel van lichte vervreemding, zowel in Peru als in Nederland, pas echt wordt overwonnen in het hemelse Vaderland.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen