Vruchten van de Geest

Uw vraag voor deze rubriek kunt u mailen naar geref.bond@tiscali.nl of per post naar Apeldoorn sturen.

Om in deze kwestie helderheid te verschaffen, moeten we eerst vaststellen wat de Bijbel bedoelt met vruchten en gaven van de Geest. Gaat het over de vruchten, dan is er sprake van ‘een boom’ (Matth. 7:16-20) of van ‘een wijnstok’ (Joh. 15:1-8). Goede vruchten groeien aan een goede boom, slechte vruchten aan een slechte boom. En de vruchten van de liefde die God bedoelt, rijpen alleen als de rank geënt is op de Wijnstok, als we leven uit Christus en gevoed worden door Zijn Geest. Daarmee wordt onomwonden duidelijk gemaakt dat vruchten niet op zichzelf staan – ze groeien niet in de lucht! – maar voortkomen uit ‘bekering tot God’ of ‘inlijving in Christus’.
Johannes de Doper bevestigde dat toen hij zei: ‘Brengt dan vruchten voort in overeenstemming met uw bekering.’ (Matth. 3:8) En Jezus zei met het oog op het rijpen en groeien van de vrucht: ‘Wie in Mij blijft en ik in Hem, die draagt veel vrucht; want zonder Mij kunt u niets doen.’ (Joh. 15:5) De Heidelberger Catechismus (vr. en antw. 91) sluit hier naadloos bij aan: ‘Wat zijn goede werken? Alleen die uit waar geloof naar de wet van God en Hem ter eer geschieden en niet op ons goeddunken of op menseninzettingen gegrond zijn.’
Gaat het over de gaven van de Geest, dan is de Schrift er duidelijk over dat die in de gemeente van Christus – als Zijn lichaam – worden uitgedeeld. Daar neemt de Geest intrek (vgl. Ef. 2:21, 22) en daar zegent Hij met de nodige gaven (vgl. Ef. 4:7). Bij deze gaven moeten we onderscheiden tussen de heiliging en inzet van onze natuurlijke gaven (die met onze schepping gegeven zijn!) en het ontvangen van hemelse gaven, zoals de gave van profetie, het spreken in tongen, genezingen, onderscheiden van de geesten (vgl. 1 Kor. 12:8-10 en Rom 12:4-8). Paulus benadrukt overigens dat dit onderscheid in oorsprong niet leidt tot een verschil in waarde: dit alles werkt één Geest (1 Kor. 12:11 en 27-31).

Menselijkheid gebleven
Uit bovenstaande is duidelijk dat er alleen sprake kan zijn van vruchten en gaven van de Heilige Geest in geloofsverbondenheid met Christus. Als (leden van) Zijn lichaam worden wij vernieuwd naar Zijn evenbeeld en delen we met Hem in de nodige (heiliging van) gaven. Het gaat God om een verzoende of herstelde relatie – dat is het goede werk van de Geest waar alles mee begint en waar al het andere uit voortkomt (Filipp. 1:6, 9-11).
Dit neemt echter niet weg dat er buiten de directe gemeenschap van Christus ook nog heel veel goeds gebeurt. Met onze zondeval is wel de liefde (de goede relatie) tot God en elkaar teloor gegaan, maar daarmee is niet alle menselijkheid verdwenen. Gelukkig maar! Er gebeurt veel wat op zichzelf de waardering ‘goed’ verdient en geregeld zelfs meer dan dat. De Bijbel onderstreept dat. We lezen in Handelingen 28:2: ‘En de inlandse bevolking (op Malta) was buitengewoon vriendelijk voor ons …’
Niet-gelovigen zijn ook gevoelig voor goed en kwaad en gaan in de regel – ondanks vele bewijzen van het tegendeel – voor het recht en tegen allerlei onrecht. Waar komt dat vandaan? Het ontspruit niet aan de verzoende relatie met God en is derhalve geen vrucht van de Geest. Het is een vrucht van opvoeding en aard, van cultuur en afspraken, van gedeeld belang, terwijl achter dat alles iets van Gods hand oplicht die deze wereld niet zondermeer aan haar lot (aan zonde en duivel) overlaat. Paulus schreef erover in Romeinen 2:14, 15: ‘Want wanneer heidenen, die de wet niet hebben, van nature doen wat de wet zegt, zijn zij zichzelf tot een wet. Zij geven zij er blijk van dat het werk van de wet geschreven is in hun hart. Daar getuigt ook hun geweten van en hun gedachten beschuldigen of verontschuldigen elkaar onderling.’ Op een voor ons verborgen wijze werkt Gods Geest in hen. In de gereformeerde theologie is dat aangeduid met het begrip ‘algemene genade’.

Andere geesten
Gaat het om gaven, dan geldt het volgende. Enerzijds is er sprake van ‘natuurlijke talenten’ die ook niet-gelovigen hebben en die krachtens de schepping een gave van God zijn. Anderzijds, als er sprake is van ‘bijzondere gaven’ zoals genezing en profetie die buiten Christus om worden beoefend, dan zijn die niet afkomstig van de Heilige Geest, maar het werk van andere geesten (occulte krachten) die niet uit God zijn. Daar heeft de Schrift (vgl. Deut. 18:9-14) geen goed woord voor over.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen