ds. C.J. Klop (1936-2009)

In het voorjaar werd hij ongeneeslijk ziek. Sinds mei begonnen zijn krachten snel af te nemen. Door Gods genade heeft hij zijn naderende levenseinde leren aanvaarden uit Gods hand. Toch liet de hoop op herstel hem niet los. Niet omdat hij niet sterven kon. Maar vooral omdat het hem moeite kostte zijn vrouw te moeten achterlaten.
Na de laatste operatie kwam zijn levenseinde snel dichterbij. De Heere God gaf hem het voorrecht om bewust afscheid te nemen van zijn vrouw en van zijn familie. Tot het einde toe bleef hij helder van geest.
Ik sprak hem vlak voor zijn sterven op woensdagavond. Nog een keer sprak hij uit dat hij geborgen was in Christus. De Heere had hem losgemaakt van alles wat hem hier nog bond aan deze aarde. Op zijn verzoek hebben we samen gelezen uit 2 Timotheüs 4:7-8: ‘Ik heb de goede strijd gestreden; ik heb de loop geëindigd; ik heb het geloof behouden.’ In volle vrede wachtte hij op het moment dat God hem zou thuishalen in Zijn heerlijkheid. Tijdens een van de vorige ziekenhuisopnamen had de Heere hem bijzonder vertroost met de belofte uit Jesaja 43: 1b: ‘Vrees niet, want Ik heb u verlost; Ik heb bij uw naam geroepen, gij zijt Mijn.’ Deze belofte was met hem meegegaan in zijn ziekte. Juist toen hij de diepte inging, hield God hem vast in Zijn liefdegreep.

Geroepen prediker
Ds. C.J. Klop werd geboren in Eindhoven. Vanaf zijn tiende jaar woonde hij in Veenendaal. Eerst werkte hij negen jaar lang als onderwijzer op de Julianaschool in Ederveen. Van jongs af aan leefde in hem de begeerte om predikant te worden. De financiële middelen waren in die tijd echter beperkt. Maar toch kon hij de machtige roep van God niet weerstaan.
God baande via de theologische studie te Utrecht de weg naar het ambt. Op 17 januari 1971 ging zijn hartenwens in vervulling. Toen werd hij door ds. A. Noordegraaf bevestigd tot predikant van de hervormde gemeente te Lage Vuursche. Vanaf 4 juni 1975 tot 1998 diende hij de gemeente Elst. Na zijn emeritaat was hij werkzaam als bijstand in het pastoraat in Hellouw en in Putten.
Toen hem als beginnend predikant in een interview werd gevraagd wat hem het meest aantrok bij zijn werk als predikant, zei hij dat hij de Woordverkondiging en de uitwerking daarvan op pastoraal vlak voorop stelde, maar dat daarnaast het gemeentewerk hem erg boeide. Daarbij had hij geen voorkeur voor ouderen of voor jongeren. ‘Zij zijn me allemaal even dierbaar.’

Gedreven herder
Met grote liefde en toewijding heeft hij als predikant de beide gemeenten gediend. Zijn leven lang werkte hij aan een zorgvuldige voorbereiding van de prediking van het Woord. Gedreven als hij was door de liefde van God, bracht hij Christus dicht bij de mensen.
Daarnaast had ook het pastoraat de liefde van zijn hart. In de beide gemeenten heeft hij samen met zijn vrouw alle adressen bezocht. Hij wist mensen te benaderen vanuit een open houding. Hij bracht het Woord in allerlei situaties van vreugde, zorg en verdriet. Zo kwam hij binnen bij vele randkerkelijke adressen in Elst. Menigeen heeft op deze wijze de weg naar de kerk weer gevonden.
Daarbij werd hij trouw bijgestaan door zijn lieve vrouw. Zonder haar hulp en toewijding had hij niet zoveel werk kunnen verzetten. Ze leefde hartelijk mee met de mensen, die aan hun zorgen waren toevertrouwd.
We gaan hier niet de mens roemen. Maar we mogen wel met dankbaarheid erkennen wat God ons in deze dienaar van het Woord geschonken heeft. Hij besefte zelf maar al te goed het gebrekkige van al zijn arbeid. Hij heeft meer dan eens beleden dat hij niet als dominee kon sterven, maar als een zondaar die het alleen moest hebben van de genade van Christus.
Het viel hem de laatste jaren zwaar om vanwege zijn gezondheid zelf niet meer te kunnen voorgaan. Maar hij bleef hartelijk betrokken op de prediking van het Woord. Trouw leefde hij met zijn gemeente te Veenendaal mee.
Dienaren van het Woord worden voor een tijd ingezet door God, zolang het Hem behaagt. Maar het Woord van God blijft eeuwig.
We wensen mevr. Klop de troost van Gods nabijheid toe. Hij moge haar met Zijn genade omringen op de weg, die zij nu verder moet gaan.

L. Kruijmer, Veenendaal

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen