De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

GLOBAAL BEKEKEN

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

GLOBAAL BEKEKEN

4 minuten leestijd

Over Hare Majesteit en het koningschap kopt een artikel in Rond de Bron (St. Joodse Kindergemeenschap Cheider) over ‘een merkwaardige ontmoeting’.

• In 1908 bracht Koningin Wilhelmina een korte vakantie door in het populaire vakantieoord Marienbad. Een plaats dichtbij de Duitse grens in Tsjechië dat in die tijd onderdeel uitmaakte van het Oostenrijks-Hongaarse Keizerrijk.
Aangezien Wilhelmina niet op staatsbezoek was, had ze slechts een klein gevolg bij zich en was er op het station geen officiële verwelkoming. Daarom trok de grote menigte die op het perron aanwezig was juist op het moment dat Wilhelmina uit de trein stapte haar aandacht. Klaarblijkelijk waren zij allemaal gekomen om een glimp op te vangen van een belangrijke persoonlijkheid. De vorstin liet vragen wat er gaande was. Men vertelde haar dat de mensen op het perron de volgelingen waren van Rav Tavi Hirsch Spira, de Munkaczer Rebbe en dat deze zojuist was aangekomen. Koningin Wilhelmina informeerde wat een Rebbe was en ze kreeg de volgende uitleg: Een Rebbe is een Tsaddik, een zeer deugdelijk persoon, begiftigd met een grote wijsheid. Een rebbe geeft zijn volgelingen zegeningen en advies. Duizenden komen bij hem om raad en met verzoeken om zijn bede.

Wilhelmina keek met meer dan gewone interesse naar de massa die zich naar voren drong om toch maar een glimp van de Munkaczer Rebbe op te vangen. Nog onder de indruk van hetgeen ze had gezien, verliet de Koningin het treinstation. In het hotel, later op de dag gaf ze één van haar bedienden opdracht om voor haar een privé ontmoeting met de Rebbe te arrangeren. De bediende zocht contact met een vertrouweling van de Rebbe en zo kwam er een afspraak tot stand waarbij de Rebbe en Hare Majesteit elkaar in een park, net buiten Marienbad gelegen, zouden ontmoeten. (…)
Zij sprak tegen hem in alle openheid over haar kinderloosheid en over het feit dat er daardoor geen erfgenamen voor de troon waren. Ze hield voor hem ook niet verborgen dat deze situatie haar kwelde en beangstigde. Toen zij uitgesproken was, antwoordde de Rebbe haar en zei dat zij zich geen zorgen hoefde te maken. Hij sprak in dezelfde bewoordingen waarin de Eeuwige Abraham en Sara beloofde dat zij een kind zouden krijgen: ‘Het volgend jaar, omstreeks deze tijd …’. Uit de woordkeus van de Rebbe viel duidelijk op te maken dat Wilhelmina een kind zou baren, een nakomeling die haar troon zou beërven. Op het einde van het gesprek toen de Koningin opstond om te vertrekken, zei de Rebbe verder nog tot haar. Haar koningschap zal niet worden onderbroken tot het eind der tijden’ (vlg. Ber. 49:10). Het volgende jaar, 1909, beviel Wilhelmina van een dochter, Juliana. In 1948 zou Juliana haar als Koningin der Nederlanden opvolgen.

Een van de aanwezige vertrouwelingen van de rebbe kreeg later op voorspraak van Wilhelmina een verblijfsvergunning in Nederland, nadat die hem twee keer was geweigerd.

                                                                                  ***
In Confessioneel plaatst ds. C. Baggerman kanttekeningen bij liederen die gemakkelijk in het gehoor liggen en die men klakkeloos zingt, zoals ‘Neem, mijn leven, laat het Heer’.

‘Een eenvoudig lied, zowel van melodie, als tekst. Makkelijk gezongen maar moeilijk gedaan! Als je tenminste de moeite neemt om dieper over de woorden na te denken. Dat is altijd het gevaar bij bekende, eenvoudige liederen. Je zingt ze wel – maar wat zing je? De melodie is aansprekender, de woorden vertrouwd. Het enige couplet waarbij je nog even opkijkt in dit gezang is waarschijnlijk het couplet: ‘Neem mijn zilver en mijn goud’ (dat ik niets daarvan behoud, v.d. G.) Ja, dat wil nog wel eens dwarszitten als we denken aan onze Rolex en ons Wedgwood, onze BMW en onze flatscreen, maar de rest zingen we eenvoudigweg. Neem mijn leven, mijn uren, mijn tijd, mijn liefde.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 september 2009

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's

GLOBAAL BEKEKEN

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 september 2009

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's