De heerlijke, positieve kant

‘Wij weten immers dat, wanneer ons aardse huis, deze tent, afgebroken wordt, wij een gebouw van God hebben, een huis niet met handen gemaakt, maar eeuwig in de hemelen.’

Voor een christen heeft sterven ook een positieve kant. In bovenstaand vers schrijft Paulus dat een christen een gebouw van God ontvangt. Uiteraard valt de tegenstelling op. In tegenstelling tot een tenthuis is een gebouw solide en stabiel. Het hemelse bestaan is dus niet kapot te krijgen. Dat gebouw is niet met handen gemaakt. Het is geen mensenwerk, maar Gods werk. Dat bestaan is permanent, eeuwig. Er komt nooit een einde aan. Dat gebouw hoeft nooit te worden verlaten, omdat het (om zo te zeggen) onbewoonbaar zou zijn geworden. En dan staat het ook nog in de hemel. Volmaakt goed.

Thuiskomen
Naar aanleiding van vers 8 zagen we vorige week dat sterven vertrekken is. Je gaat uitwonen, buiten je lichaam. Maar datzelfde vers zegt ook heel positief dat je gaat inwonen bij de Heere. Anders gezegd: sterven is een voorgoed Thuiskomen. Paulus vergelijkt hier het aardse leven van een christen met een verblijf in het buitenland. Aan de ene kant is de dood het einde van het buitenlandse verblijf op aarde (verg. vs. 6), van de reis die de christen in geloof heeft afgelegd (verg. vs. 7). Tegelijk is de dood het begin van het thuiskomen en thuisblijven bij de Heere in de hemel waar Hij eindelijk wordt gezien, van aangezicht tot aangezicht. Je zou dus kunnen zeggen dat voor een christen de dood als een verhuizing van de aarde naar de hemel is.

Verhuizen
Als mensen verhuizen, sturen ze meestal een verhuiskaartje. Op die en die datum zijn wij van het ene huis naar het andere verhuisd. Vaak is het dan nog zó dat het nieuwe huis beter of geschikter is dan het oude huis. Ook een christen mag eens door anderen een verhuiskaart laten versturen, een verhuiskaart van een heel bijzondere verhuizing. Want de laatste en grootste verhuizing wordt aangegeven op zijn of haar rouwkaart. Op die datum is hij of zij verhuisd van de aarde naar de hemel. En dat nieuwe huis is oneindig veel beter dan het oude. Verhuisd uit het lichaam, om eeuwig in te trekken bij de Heere! Verhuisd van het aardse buitenland naar het hemelse Vaderland.
In dat opzicht hoeft een christen dus niet tegen zijn dood op te zien. Zeker, de dood is onze laatste vijand (1 Kor. 15:26). We verlangen niet naar de dood zelf. Maar door de dood heen mag een christen wel Thuiskomen. Dan is de positieve kant toch oneindig veel groter dan de negatieve. Sterven is winst! Zoals de apostel dat ook elders schrijft: ‘Want het leven is mij Christus, en het sterven is mij gewin (winst)’ (Filipp. 1:21). Wellicht weet u dat Paulus heel vaak van een christen zegt dat hij of zij ‘in Christus’ is. Dat betekent dat een christen een geloofsband met Christus heeft. Door de dood heen wordt die band niet verbroken. Integendeel, die band wordt door de dood heen juist sterker. Want dan wordt het ‘in Christus zijn’: ‘met Christus zijn’ (Filipp. 1:23).

Het tijdstip
Wanneer ontvangt een christen een gebouw in de hemel en wanneer komt een christen voor eeuwig Thuis? Op welk tijdstip slaat vers 1? Sommige uitleggers menen dat vers 1 slechts toekomstmuziek is. De doden die in Christus sterven, zouden pas op de dag van Jezus’ wederkomst een gebouw in de hemel hebben. Het is de vraag of we met een dergelijke interpretatie vers 1 voldoende recht doen. Want Paulus vraagt zich volgens het verband af wat de troost in zijn stervensuur is. Als hij daarom getuigt een gebouw van God te hebben, dan ziet hij op zijn stervensuur. Reeds in hun stervensuur mogen christenen Thuiskomen. Voor hen is er geen onbewuste zielenslaap, evenmin een vage en zweverige tussentoestand tussen hun dood en Jezus’ wederkomst. Nee, het moment van hun vertrek uit het lichaam en hun intrek nemen bij de Heere volgen elkaar onmiddellijk op. Daar zit niets tussen.
Waar zijn vandaag onze doden die in de Heere zijn gestorven? Ze zijn eeuwig Thuis, bij de Heere. Bewust en actief, met een lofzang op de lippen. In afwachting en verwachting van de jongste dag waarop hun ziel met hun verheerlijkt lichaam zal worden verenigd. Om dan met ziel en lichaam de Heere volmaakt en eeuwig te loven en te prijzen. Blij vooruitzicht!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen