Verlangen naar de hemel

‘Wij weten immers dat, wanneer ons aardse huis, deze tent, afgebroken wordt, wij een gebouw van God hebben, een huis niet met handen gemaakt, maar eeuwig in de hemelen.’

De vorige keer hoorden we Paulus op een buitengewoon positieve toon van de hemel getuigen. Wat werden er geweldige dingen gezegd; je zou er toch werkelijk zin in krijgen!? In diverse uitgaven van de Bijbel staat boven 2 Korinthe 5 heel terecht: Het verlangen naar de hemel.’
Als je helemaal opgaat in deze wereld, dan ken je dat verlangen niet. Die verzoeking is heel groot. Er valt hier immers zoveel te beleven en te genieten. Wat kunnen we soms druk zijn met de vele verzetjes en pleziertjes die het leven te bieden heeft. Ondertussen dreigen we wel te vergeten dat we slechts op doorreis zijn. Wie opgaat in dit leven, gaat er ten slotte ook aan ten onder. Wie zich op aarde helemaal thuis voelt, kent geen verlangen naar de hemel.

In een tent
Een christen daarentegen kent dat wel. Vergelijk het een beetje met een vakantie op de camping in het buitenland. Een paar weken heb je gebivakkeerd in een tent. Op zich natuurlijk niet vervelend. Maar wat fijn om weer naar huis terug te keren! Naar je eigen land, je eigen bed, je vertrouwde omgeving, je vertrouwde plekje in de kerk. Op de camping kon je er wel eens naar verlangen. Een christen voelt zich op aarde in een vreemd land en verlangt ernaar om Thuis te komen in het hemelse Vaderland.
Denk opnieuw aan Abraham. In het beloofde land had hij om zo te zeggen alles wat zijn hartje begeerde. Maar hij woonde wel in tenten, omdat hij op doorreis was naar 'de stad die fundamenten heeft, welker Kunstenaar en Bouwmeester God is' (Hebr. 11:10). Abraham verlangde naar het beloofde land hierboven. Ook Paulus kent dat verlangen. Elders schrijft hij dat hij verlangt ontbonden te worden (af te varen) en met Christus te zijn. ‘Want dat is zeer verre het beste’ (Filipp. 1:23).
Nee, hij verlangt natuurlijk niet naar de dood zelf. Die blijft een vijand (1 Kor. 15:26). Bovendien is het aardse leven voor een christen als het staan op een wachtpost die pas verlaten mag worden als de Heere het toestaat. Maar tegelijk was het wel Paulus’ verlangen: altijd met Christus te zijn. Voelen wij hem aan? Omdat ons Thuis hierboven ligt?

Zekerheid
Misschien denkt iemand: ‘Had ik dat verlangen ook maar. Ik zit nog zo vast aan deze wereld.’ Denk nou niet dat Paulus dat verlangen van zichzelf had. In vers 5 staat dat God hem de Geest heeft gegeven als onderpand. Een onderpand is een voorschot, een aanbetaling. Wie een voorschot heeft ontvangen, weet dat ook het totale bedrag eens zal worden ontvangen.
Zo is het ook met de Heilige Geest. Die heeft God gegeven als voorschot waarmee Hij Zich verplicht heeft ook de rest te zullen geven, zoals dat gebouw in de hemel (vers 1). De Geest geeft dus zekerheid.
Het volledige bedrag zal zeker worden uitgekeerd. Geen wonder dat Paulus in vers 1 zegt: ‘Want wij weten.’
Een christen mag dus, in zeker opzicht, best een beetje ‘arrogant’ zijn in deze moderne wereld. Moderne mensen beweren immers dat het ouderwets is te geloven in een leven na de dood. We kunnen er niets over zeggen, omdat we er niets over zouden weten. Paulus echter zegt: ‘Wij weten.’ Het is hem van Godswege geopenbaard. Hier is niet de wens de vader van een mooie gedachte. God Zelf staat in voor deze zekere wetenschap.

Heimwee
Tegelijk doet diezelfde Heilige Geest ook verlangen naar de hemel. Toen we tot geloof kwamen, ontvingen we de Geest. Maar dat was nog maar het begin, een voorschot. Het smaakt naar meer. En het beste moet inderdaad nog komen. Het verlangen naar de hemel ontstaat dus niet vanzelf, evenmin uit een behoefte weg te vluchten uit deze wereld. Maar dat verlangen is een geschenk van de Geest.
Dat verlangen is alleen te begrijpen als reeds hier op aarde iets van de hemel wordt ervaren, dankzij het voorschot van de Heilige Geest. En reken maar: dat verlangen kan soms heel sterk worden. Als heimwee. Wie wel eens heimwee heeft gehad, weet dat dat je helemaal in beslag neemt. Zo is het ook met een christen. Bij alles wat wordt gedaan, wordt gedacht aan Thuis. Al zuchtend, sterk uitziend. Want dat zal toch wat zijn: eeuwig in het hemelse Vaderland te zijn, met Christus!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen