Jood en christen tegelijk

Vanuit de Bijbel weten we over Abraham en zijn nakomelingen: de Israëlieten of het Joodse volk. God beloofde in het verbond dat Hij hun God zou zijn en dat het land Kanaän hen tot een eeuwige bezitting gegeven zou worden. Niemand kan de zes miljoen Joden vergeten die in de Tweede Wereldoorlog vermoord zijn en iedereen kent de Joodse staat Israël. Maar wat zijn Messiasbelijdende Joden?
Iedere godsdienstige jood gelooft in de Messias die komt, maar Messiasbelijdende joden zijn joden die geloven dat Jezus de Messias is. In Johannes 1:42 lezen we dat Andreas opgewonden bij Petrus komt en zegt: ‘Wij hebben gevonden de Messias, hetwelk is overgezet (vertaald) zijnde: de Christus.’ Zo zouden we de discipelen Messiasbelijdende joden kunnen noemen. In de evangeliën komen we slechts weinig niet-joden tegen die de Heere Jezus belijden als de Christus, de koning der Joden. Als voorbeeld hiervan zijn te noemen de wijzen uit het Oosten, enkele Samaritanen, enkele Romeinse hoofdmannen. Tijdens Jezus’ omwandeling op aarde waren het bijna alleen joden die in Hem geloofden als de door God gezonden Messias.

Heidenen
Op de Pinksterdag wordt de Heilige Geest uitgestort op honderdtwintig joden, die de Heere Jezus als Messias belijden. Daarna getuigen de apostelen vrijmoedig van hun opgestane Heere. Tot wie? We lezen in Handelingen 2 een hele lijst van volkeren rondom de Middellandse Zee. Toch zijn het allen joden en jodengenoten, de laatsten zijn heidenen die overgegaan zijn tot de joodse godsdienst. Door Gods genade komen er drieduizend mensen tot geloof in Jezus, Gods Gezalfde, de gekruisigde en opgestane Heere.
De christelijke gemeente in Jeruzalem is een joodse christelijke gemeente, anders gezegd een gemeente van Messiasbelijdende joden. Zij blijven naar de tempel gaan om te bidden op hetzelfde tijdstip als de joden die (nog) niet in Jezus geloven. (Hand. 3:1). Maar zij verkondigen in de tempel ook dat Jezus de Christus (Messias) is. (Hand. 5:42).|
Er kwamen ook heidenen in de joods-christelijke gemeente, maar dat ging niet gemakkelijk. Petrus moest door een hemels visioen overtuigd worden dat hij naar de heidense hoofdman Cornelius kon gaan. Tot grote verwondering van de Messiasbelijdende joden ontvangen ook heidenen de gave van de Heilige Geest. (Hand.10:45).

Paulus
Na de eerste zendingsreis van Paulus is de vraag: Moeten heidenen

Zaterdag 14 november wordt in de Oude Kerk in Putten stilgestaan bij het tienjarig bestaan van de Stichting Messiasbelijdende Joden. Ds. J. Ben Zvi spreekt over ‘Jezus de enige weg voor jood en heiden’. Chr. Mannenkoor Jeduthun o.l.v. Arie Kortleven en de Veluwsche Sanghertjes o.l.v. Gijs Evers leveren een muzikale bijdrage. De bijeenkomst begint om 14.00 uur.

die in Jezus de Messias geloven zich ook laten besnijden, zoals dat ging bij de jodengenoten? Op het zogenoemde Apostelconvent in 48 n.Chr. wordt besloten dat de heidenen die in Jezus Christus geloven zich niet hoeven te laten besnijden (Hand.15). Maar uit het volgende hoofdstuk blijkt dat de Joodse jongeman Timotheüs wel door Paulus besneden wordt, ‘om der Joden wil’ (Hand.16:3). Paulus, die de heidenen niet de last van de besnijdenis wilde opleggen (zie ook de Galatenbrief ), blijft zelf toch trouw aan de joodse inzettingen voor de Joden. (Hand.21:24, 25). Hij beroept er zich tegenover de Joden in Rome op dat hij ‘niets gedaan heeft tegen het volk of de vaderlijke gewoonten’.
In de tijd van het Nieuwe Testament bestonden de gemeenten in Israël voornamelijk uit joden, terwijl de gemeenten daarbuiten bestonden uit joden en heidenen die in Jezus de Christus geloofden.

Vervelende incidenten
Gedurende de vele eeuwen kerkgeschiedenis, kreeg onder christenen de gedachte de overhand dat de christelijke kerk in de plaats van het Joodse volk gekomen is. Gods beloften zouden dan niet meer voor de Joden zijn, maar voor de christelijke kerk. Joden die in de Heere Jezus geloofden moesten zich geheel aansluiten bij de kerk en hun Joodse afkomst en gewoonten vergeten. De doop zou in plaats van de besnijdenis gekomen zijn. Vandaar dat men in de christelijke kerk maar moeilijk oog kon hebben voor Messiasbelijdende Joden.
De andere Joden zien de Messiasbelijdende joden als afvalligen of verraders en beschouwen hen niet meer als Jood. Daarom was het voor Messiasbelijdende joden moeilijk om de staat Israël binnen te komen en daar dezelfde positie te krijgen als de andere joden. Gelukkig is dat nu veranderd en mogen in onze tijd de Messiasbelijdende Joden gewoon in militaire dienst en worden zij maatschappelijk door velen geaccepteerd.
Toch komen er ook regelmatig vervelende incidenten voor. Soms wordt een samenkomst van de gemeente van Messiasbelijdende joden verstoord. Demonstraties, intimidaties of pamfletten waarop gewaarschuwd wordt tegen voorgangers van Messiasbelijdende Joden als ‘missionarissen’, komen regelmatig voor.
Volgens schattingen zijn er op dit moment wereldwijd wellicht 200.000 Messiasbelijdende joden. In Nederland zijn er zo’n vijftien Messiaanse (huis)gemeenten waarin joden en niet-joden samenkomen. Het aantal Messiasbelijdende joden in Israël wordt geschat op ongeveer 10.000. Hoewel dit aantal groeiend is, vormen zij nog steeds een zeer kleine minderheid tussen godsdienstige en niet-godsdienstige joden.

Leren
Van onze Messiasbelijdende joodse broeders en zusters in het geloof kunnen we veel leren. Zij benadrukken de joodse wortels van het christelijk geloof en dat doet ons de Heilige Schrift beter verstaan. Daarbij houden zij de bijbelse feesten van het Oude Testament en vertellen ons van de rijkdom daarvan en hoe zij zien dat deze feesten wijzen op Jezus Christus.
Messiasbelijdende joden benadrukken de eenheid tussen het Oude en het Nieuwe Testament als het ene Woord van God. Hierdoor kan er meer zicht komen op Gods verbondstrouw aan Zijn eigen volk. God heeft Zijn volk niet verstoten, hoewel vele Joden (nog) niet in Jezus de Christus geloven. In gesprek met Messiasbelijdende joden kan duidelijk worden wat het betekent dat wij als christenen uit de volken mede-erfgenamen zijn van dezelfde beloften van Gods verbond.
Om nog een ding te noemen: Messiasbelijdende joden willen hun geloof in de Heere Jezus niet voor zichzelf houden. Zij hebben een hartelijk verlangen dat al hun volksgenoten Jezus de Messias zullen kennen. Evenals Paulus bidden zij hartstochtelijk voor hun volk. Dit spoort ons aan tot gebed voor de Joden, maar ook tot persoonlijk getuigenis in onze omgeving.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen