Met een les huiswaarts

Na afloop van een preekkring reisde ik samen met een collega. Ik zette hem weer af voor de deur van zijn pastorie. De kring was afgelopen, maar ons gesprek duurde voort. Er ontstond een tweespraak waarin we allebei ons hart luchtten en waarin we elkaar vonden in de ervaring van de schoonheid en zwaarte van het ambt dat we mogen bekleden. De motor van mijn auto draaide zeker een halfuur stationair en het was ver voorbij etenstijd toen ik terugkeerde in mijn eigen huis. Het is mijn ervaring dat het bezoeken van de preekkring alleen al belang heeft in de collegialiteit die je erbij beleeft. Het voegt heel wat aan je leven toe wanneer je iemand vindt die van dezelfde dingen weet als jij.

Hoorervaring
In het werk van de kring als zodanig krijgt deze collegialiteit ook een heel praktische gestalte. Meestal beginnen we na opening en gebed met het luisteren naar een preek die door een van de collega’s is meegenomen en die vanaf een cassettebandje ten gehore wordt gebracht. Daarmee doen we als deelnemers direct een hoorervaring op en komt er gelegenheid tot het stellen van vragen die daarbij passen. Wat heb je gehoord? Wat is volgens jou de boodschap van de preek? Was het gemakkelijk luisteren of haakte je op een zeker moment af en waarom? Bouwde de prediker voldoende rustmomenten in? Hoe was zijn stemgeluid en intonatie in de verschillende delen van de preek? Meestal is deze eerste luisteroefening ook voor de prediker zelf een openbaring.

Eigenlijke vragen
Het gesprek dat dan volgt verloopt niet altijd op dezelfde manier. Meestal steken we in bij vragen die het gehoorde heeft opgeroepen. Afhankelijk van de preek die we hebben beluisterd, zijn dat de ene keer meer vragen van theologische en exegetische aard, de andere keer meer over de opbouw van de preek.
Grote aandacht is er ook steeds voor het pastorale aspect. Wat hebben de hoorders in de gemeente in deze preek vernomen en meegekregen? Heeft de prediker de belangen van zijn hoorders gepeild en gerespecteerd? Wanneer het gesprek eenmaal op gang is gekomen, dan proberen we te komen tot de eigenlijke vragen. Dat zijn meestal vragen over de prediker zelf. Over zijn persoon, over wat hij met zijn preken wil bereiken, over de manier waarop hij zijn preken meestal voorbereidt en gestalte geeft en over de vragen die hij daar zelf bij heeft.
De ervaring leert dat dit gesprek, dat van deze ene incidentele preek leidt tot de eigenlijke motivatie van de prediker, het meest zinvol is. Het is in de loop der jaren meerdere malen voorgekomen dat de prediker die zijn preek ter analyse inbracht, huiswaarts keerde met een les over zichzelf.

Veilig
Dat dit kan gebeuren hangt mede af van het klimaat dat in de preekkring heerst. Jezelf met je preek en je vragen blootgeven, vergt acceptatie en betrouwbaarheid bij de anderen. Het is mijn ervaring dat deze betrouwbaarheid er eigenlijk steeds wel is geweest. We proberen telkens nadrukkelijk ook het goede bij elkaar op het spoor te komen en elkaar daarin te bemoedigen. En daarnaast mogen we bij elkaar ook een zekere veiligheid vinden, waarin we dingen met elkaar kunnen delen. Het geheim van deze veiligheid is, denk ik, dat we met elkaar één passie gemeen hebben. Namelijk de passie om het Woord van God ter sprake te brengen in de gemeenten en voor onszelf, en om dat op een zo goed mogelijke wijze te doen.

Mentor
Wat ten slotte ook tot het belang van de preekkring bijdraagt, is de aanwezigheid van een mentor. Onze kring wordt geleid door een mentor die zelf niet alleen veel preekervaring heeft, maar die daarbij ook is aangedaan met een diepe vreugde in het uitoefenen van dit schone ambt. En dat werkt aanstekelijk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen