De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

'Houd vast wat u hebt'

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

'Houd vast wat u hebt'

IFES-Nederland viert vijftigste verjaardag

6 minuten leestijd

Weinig christelijke organisaties zijn zo bescheiden en tegelijk met zoveel vrucht werkzaam geweest als de IFES (International Fellowship of Evangelical Students). Aan haar oprichting in 1947 ging een lange, confronterende geschiedenis vooraf, waarbij we de pioniers met respect gedenken.

De wortels van IFES gaan terug naar de negentiende eeuw. In Cambridge komen in 1874 zeven studenten bij elkaar om te bidden voor hun universiteit. Ze gaan het gevecht aan met het liberale en rationalistische universitaire klimaat en organiseren een evangelisatiebijeenkomst in een van de grootste zalen in Cambridge.
De bekende evangelist Moody wordt uitgenodigd voor een evangelisatieweek. Studenten en academici bespotten deze ‘hersenloze fantast’ de eerste avonden uitgebreid. De christenstudenten reageren niet met teleurstelling of boosheid, maar met gebed. Hoe meer verzet, hoe meer gebed. Halverwege de week komt er een kentering en aan het slot geven tweehonderd studenten te kennen dat ze door God zijn aangeraakt. Een goede vriend van Moody hoort hem fluisteren: ‘Mijn God, dat is meer dan genoeg om voor te leven!’

Bevlogen
Uiteindelijk groeit hieruit een wereldwijde christenstudentenbeweging waaraan overtuigde evangelicals John Mott en Robert Wilder leiding geven. ‘Als we geen absoluut en volledig gezag toekennen aan de Schriften, waarin God Zijn missionaire plan ontvouwt, en aan het woord van Jezus Christus, kunnen we nergens aanspraak op maken’, aldus Mott. Bekend is zijn zendingsmotto: ‘De evangelisatie van de gehele wereld in deze generatie.’
Dit optimisme tekent de eerste grote zendingsconferentie in Edinburgh 1910. Mott verbindt zijn missionaire hart duidelijk aan zijn oecumenisch geweten. In 1948 wordt de Wereldraad van Kerken opgericht door bevlogen oecumenicals, die bijna allemaal actief waren in de studentenzendingsbeweging. Maar het vuur van Wilder en Mott wordt gaandeweg begraven in de as van sociale actie.

Uitholling en bankroet
Opmerkelijk dat deze enthousiaste studentenbewegingen tussen de twee wereldoorlogen terechtkomen in liberaal vaarwater. Een sluipend, schijnbaar onvermijdelijk proces. Door de geweldige groei gaat het spoedig meer om aantallen dan om de afhankelijkheid van de Heilige Geest. Fondswerving en organisatieproblemen krijgen de overhand. De negatieve houding tegenover theologische verantwoording wordt sterker.
Zonder de voeding van gebed en bijbelstudie verschraalt theologische discussie. Gewijzigde standpunten over het gezag van de Bijbel sluipen binnen. Twijfel over de inspiratie van de Schriften, het verzoenend werk van Christus en de wederkomst krijgt alle ruimte.
In Nederland is de Nederlandse Christelijke Studentenvereniging actief. Tussen de twee wereldoorlogen bloeit de NCSV door lokale studentenbijbelkringen en inspirerende conferenties. Noordmans, Miskotte, Hendrik Kraemer en Visser ’t Hooft (als student actief in de NCSV) zijn geziene sprekers. De NCSV ontkomt echter niet aan geestelijk bankroet door verruiming van haar toelatingsbeleid en groeiende aandacht voor christelijke sociale actie. In bijna alle universiteitssteden ondergaat ook de reformatorische gezelligheidsvereniging SSR dit lot.

Tegen de stroom in
Op verschillende buitenlandse universiteiten worden in de jaren dertig Inter Varsity Groups opgericht, die het oorspronkelijke evangelische elan vasthouden (later verenigd in IVF, Inter Varsity Fellowship, de voorloper van IFES).
Vastberaden stemmen klinken: onder meer die van professor O. Hallesby uit Oslo. Op een internationale IVF-conferentie in Oslo houdt Hallesby vlak voor de oorlog een profetische toespraak. ‘Ons

De International Fellowship of Evangelical Students (IFES) werd opgericht in 1947 en is nu werkzaam in ruim 130 landen. Bij de oprichting namen dr. Martyn Lloyd Jones en Stacey Woods sleutelposities in. Lloyd Jones, predikant in Westminster Chapel in Londen bezat grote theologische waakzaamheid. Stacey Woods was daarentegen de gedreven evangelist. Ze stempelden IFES tot op de dag van vandaag; een vruchtbare combinatie van theologische diepgang en evangelisatorisch elan. In 1959 ontstond de Nederlandse afdeling. Aan de wieg van IFES-Nl stond onder anderen J.P. Versteeg, later hoogleraar in Apeldoorn.

In IFES-Nl vinden verschillende christelijke studentenverenigingen elkaar: zoals de reformatorische studentenvereniging CSFR, de evangelische studentenbeweging Ichthus, CSR-Delft, de hbo-studentenvereniging Alpha en gereformeerd vrijgemaakte studentenverenigingen. Stafmedewerkers ondersteunen de studentengroepen op het gebied van bijbelstudie, evangelisatie, leiderschap en in vragen van geloof en wetenschap. Hoogtepunten vormen daarbij de jaarlijkse conferenties in binnen- en buitenland. Het jubileum vijftig jaar IFES-Nl wordt DV vrijdag 20 november gevierd met een symposium en een dankdienst in de Utrechtse Jacobikerk. Meer info: www.ifes.nl

werk begon als gebedswerk. God zelf moest onze stijve knieën buigen … we zijn nu zeker in het uur van God.’
Studentengroepen uit Nederland zijn ook vertegenwoordigd. Vanaf haar oprichting zoekt IFES contact met bijbelgetrouwe studentengroepen in Nederland, waaronder de Calvinistische Studentenbond en Sermo Delft, later de Evangelische Studentenbeweging Ichthus. CSF-Rstudenten bezoeken enthousiast IVF-conferenties in Swanwick. In 1959 wordt de Commissie Nederland IFES (CNI) opgericht. Door de CNI ontmoeten heel verschillende studentengroepen en - bewegingen elkaar tijdens landelijke vergaderingen en conferenties.
De CNI, later IFES-Nl geheten, behoudt door Gods genade opmerkelijke aandacht voor bijbelstudie en zending. Contact met IFES betekent voor de Nederlandse studenten altijd een appèl: ‘Ben jij getuige in de studentenwereld en komt jouw vereniging op voor de eer van God in de universitaire wereld? Dat kun je niet aan de kerk overlaten, wij zijn als christenstudenten juist een arm van de kerk in de studentenwereld.’
IFES-conferenties hebben bij mij een onuitwisbare indruk achtergelaten: door de onopgeefbare liefde voor het Woord Gods en de praktische uitwerking hoe je als christen leeft en getuigt midden in de wereld. Vaak kom ik in mijn werk als predikant een ouderling, diaken of evangelist tegen die ik nog ken van het studentenwerk. IFES-Nl heeft ook bijgedragen aan de vorming van een nieuwe generatie theologen die met missionaire bewogenheid in de kerk werken.

Vasthouden
Wat de pioniers aanreikten heeft IFES al zestig jaar (in Nederland nu vijftig jaar) mogen vastgehouden.
‘U hebt Mijn Woord om te volharden bewaard’ (Openb. 3:10). Dat is Gods onverdiende genade. Wat hielden zij vast, waarin gingen zij ons voor?
Dat is allereerst de nadruk op gebed. Belangrijke beslissingen worden niet genomen zonder gebed. IFES leerde van de zendingspioniers afhankelijkheid van het werk van de Geest. Het is Christus zelf die door Zijn Geest ruim baan maakt voor het evangelie, niet onze welgekozen woorden of scherpzinnige discussies.
Het tweede is vasthouden aan de Bijbel als het betrouwbare woord van God. Het hart van de IFES klopt in de bijbelkring. Als de bijbelkring en het gezag van Gods Woord in diskrediet raken, verliezen we Gods werk in IFES.
Het perspectief van zending is het derde. IFES blijft missionair elan vasthouden. Veel studenten zijn na hun studie in zendingswerk overzee betrokken geraakt. Nederlandse pioniers hielpen en helpen werk opzetten: in Paraguay (Henk Jochemsen), Oostenrijk (Noor van Haaften), Hongarije (Anne- Marie Kool, Froukje de Hoop) en vele anderen.
Het vierde is de eigenheid van nationale groepen. Elk land heeft zijn eigen kleur en traditie. Elke studentengroep moet in zijn eigen context het evangelie zoeken te leven en te verspreiden.
Theologische verantwoording is het vijfde en laatste. Een van de General Assemblees die ik meemaakte (in 1984) ging over ‘Our Evangelical Heritage’. Dr. Samuel Escobar schetste hiervoor de contouren. De Assemblee gaf een vernieuwd inzicht in wat ons door de ‘IFES-vaders’ is overgeleverd. ‘Dit is wat we geloven en waarvoor we ons willen inzetten! Niet als een dorre belijdenis vastgelegd in een document, maar een levend getuigenis van wat God door ons doet en hoe wij daar rekenschap van geven.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 november 2009

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

'Houd vast wat u hebt'

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 november 2009

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's