Danken voor asfalt

Wie dankt er ooit voor onze asfaltwegen? Dat lijkt een rare vraag, maar is het dat ook? Als het regent waarderen we zoabasfalt, maar we verfoeien het wanneer het vriest.
We zijn gepikeerd over gaten in de weg, maar kunnen weinig geduld opbrengen voor wegwerkzaamheden. Om maar te zwijgen over de frustraties die voortkomen uit al het fileleed. We mopperen wat af op onze wegen.
Ik sprak met iemand over zijn ervaringen in Afrika. De persoon vertelde mij dat de wegen er verre van begaanbaar bij lagen. Anderzijds zag hij dat er een brug was gebouwd, terwijl er geen water te bekennen viel. De Afrikanen hielden er rekening mee dat in het regenseizoen wegen compleet weggespoeld kunnen worden en wilden dit voorkomen door de weg hoger te leggen.
Hij zette me wel aan het denken. Er zijn in ons land zoveel zaken waarvoor we zouden kunnen danken, maar we leven er achteloos aan voorbij. Zoals aan het feit dat fatsoenlijke wegen niet vanzelfsprekend zijn.
Net zo normaal vinden we het dat een antibioticakuur aanslaat. Pas als dat niet gebeurt beseffen we dat het wonderlijk is dat deze medicijnen in andere situaties wel genezend werken. Antibiotica is een zegen!
Het lijkt wel dat wij crises nodig hebben om onze diepe afhankelijkheid van de Heere in alle dingen meer te beseffen. In onze gebeden danken we voor voedsel in het algemeen, en we realiseren ons eigenlijk niet hoeveel reden er is om daarvoor te danken.
Waren we BSE vergeten toen er plotseling een tekort dreigde aan melk? Virussen en bacteriën wereldwijd kunnen ervoor zorgen dat de voedselproductie en -export in ons land niet meer per definitie gegarandeerd zijn.
De economische crisis heeft dit jaar velen van ons geraakt en heeft ons doen beseffen dat werk hebben en op vakantie gaan bijzonder zijn. Wij gaan soms pas voor iets danken wanneer we het tegenovergestelde hebben meegemaakt. Wanneer we meer opmerkzaam zouden zijn op de mensen en dingen die God ons geeft, dan kunnen we niet toe met één minuut per dag danken.
En als er weinig te danken valt voor ons gevoel? We hebben boven alles te danken voor wie de Heere is: Ik heb mijn God, dat is genoeg.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen