Onbetaald maakt onbemind

Onlangs kreeg ik in mijn kerkelijke gemeente gelegenheid iets te vertellen over de predikantsopleiding binnen onze Protestantse Kerk in Nederland. De aanleiding was de jaarlijkse ontmoeting van de jeugdvereniging met de ouderen van de gemeente – een prachtig initiatief trouwens. Dat ik mij mocht verheugen in een aandachtig gehoor van jong en oud was vooral te danken aan hun volslagen onbekendheid met dit onderwerp.
In vergelijking met de kleine protestantse kerkgenootschappen blijkt de predikantsopleiding van onze kerk nauwelijks binnen de kerkelijke gemeenten te leven. Dat zal te maken hebben met de traditionele hervormde constructie van de duplex ordo, waarin de verantwoordelijkheid voor een flink deel van de opleiding bij de staatsuniversiteiten en dus redelijk ver van het kerkelijk bed ligt. Dat de predikantsopleiding bovendien geen enkel financieel offer van de kerk en van haar leden vraagt, draagt ook al niet bij aan innige betrokkenheid. Als we overigens bedenken dat naast de studie geneeskunde de Nederlandse overheid alleen nog voor de theologieopleiding zes jaar studiefinanciering over heeft, dan mag ons dat best eens verbazen en moeten we niet al te vreemd opkijken als hierbij vroeg of laat vragen zullen worden gesteld.
Met de stichting van de Protestantse Theologische Universiteit in januari 2007 is inmiddels de organisatorische structuur van de predikantenopleiding van onze kerk ingrijpend gewijzigd. Ik vermoed echter dat dit moment aan de meeste lidmaten van onze kerk is voorbijgegaan als het water aan Dordt. Openbare hoogtijdagen van de universiteit, zoals de opening van het academisch jaar en de jaarlijkse diesviering, trekken nauwelijks kerkenraadsleden, laat staan ambteloze gemeenteleden. En dat terwijl er toch volop redenen tot dankbaarheid maar ook tot zorg zijn. Alleen al het gegeven dat de huidige instroom in de opleiding volstrekt ontoereikend is om, ook voor gereformeerde bondsgemeenten, op termijn in de behoefte aan predikanten te voorzien, rechtvaardigt een intensere betrokkenheid.
De roeping tot het ambt is de onmisbare basis voor het predikantschap. Desalniettemin lijkt het mij terecht als iedere kerkenraad zich van tijd tot tijd de vraag stelt hoeveel jongeren uit zijn gemeente de laatste jaren tot de theologiestudie zijn verlokt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen