ds. A. Stekelenburg (1913-2009)

Het is geen aangename zaak een ‘In memoriam’ te schrijven naar aanleiding van het overlijden van deze hoogbejaarde dienaar van het Goddelijke Woord. Ds. Stekelenburg mocht in mei de leeftijd van 96 jaar bereiken. Bij het telefonische contact op die dag was hij nog vrij helder van geest en was een goed gesprek met hem mogelijk. Enige maanden daarna, op 12 september, mocht hij herdenken 55 jaar dienaar van het Woord te zijn. Enkele maanden daarna kwam dan nu, op maandag 9 november, zijn levenseinde. Ook van hem geldt: ‘En hij stierf ’, zoals dat van ieder mens, nakomeling van het eerste mensenpaar, geldt.

Oudere student
Hij was reeds 41 jaar, toen hij met zijn gezin de pastorie van Linschoten betrok en in die gemeente de herderstaf opnam. In onze studententijd was hij dan ook enigszins een uitzondering. De meeste studenten waren nog ongehuwd, al waren velen soms al heel wat jaren verloofd. Er waren zelfs hoogleraren die soms hun bevreemding over een oudere gehuwde student lieten blijken. Gemakkelijk was het voor zulke gehuwde studenten zeker niet. Want er moest ook gezorgd worden voor de nodige verdiensten, om het gezin te onderhouden. Studiebeurzen waren er nog niet, althans niet van het Rijk. ‘Student Stekelenburg’ was in die jaren beambte bij de Nederlandse Spoorwegen en had de mogelijkheid om een aantal uren in de collegeperiode de bureaustoel te verwisselen voor de collegebank. Niet eenvoudig, zeker niet in die tijd, al is dat nu evenmin eenvoudig. Als wat jongere student waren we steeds welkom in het gezin Stekelenburg.
Dat hij ambtenaar was geweest, was bij zijn arbeid als predikant nog merkbaar. Dat niet zozeer in zijn prediking, maar vooral in het zeer nauwkeurig zijn bij de indeling van de werktijden. Regel was regel bij hem en daar hadden wij als collegae in Giessendam/Nederhardinxveld ons ook aan te houden!

Vier gemeenten
In die gemeente ontmoetten we elkaar na de studietijd opnieuw. Daarvoor diende hij de gemeente Linschoten van 1954 tot 1959, Elst (Utr.) van 1959 tot 1964 en Lexmond van 1964 tot 1970. Om dan de gemeente van Giessendam/ Nederhardinxveld te gaan dienen tot aan zijn emeritaat in 1978.
In z’n laatste gemeente mochten we samenwerken in prediking en pastoraat. Ieder met de eigen van God geschonken gaven. Zijn prediking was steeds goed verzorgd en liet aan duidelijkheid niet te raden over. Het waren de twee wegen die hij telkens weer aan de gemeente voorstelde. Een prediking waarvan hij hoopte dat ook de jongere generatie predikanten die zouden brengen. Na zijn emeritaat klonk zijn zorg daarover soms door, wanneer hij nog weer eens voorging in zijn oude gemeente. In de voorbede gedacht hij dan dikwijls de jongere ambtsdragers.
Zeer nauwkeurig en daarmee trouw was hij ook in zijn pastorale arbeid. De ouderen spreken daar nog wel eens over. Daarbij komen dan soms de verhalen over de reparatie die hij tijdens bezoeken soms aan een klok of de geluidsapparatuur verrichtte. Trouwens: hij was ook radiozendamateur en had zo verbindingen wereldwijd.
Maar, hoofdzaak was en bleef voor hem het dienaar van het Woord zijn. Ook na zijn emeritaat verrichtte hij nog pastorale arbeid in Zwolle. Dat was vanuit Vaassen, waar het echtpaar Stekelenburg na het emeritaat eerst woonde. Later werd Houten de woonplaats, waar hij zijn vrouw door de dood moest missen. De laatste jaren had hij een goede verzorging in Rotterdam. Daar kwam dan maandag 9 november zijn levenseinde.

We betuigen de kinderen en (achter)kleinkinderen ons medeleven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen