Wat een grote barmhartigheid

‘Wat een grote barmhartigheid van onze God! Zij heeft raad geweten toen wij in duisternis zaten en in de schaduw van de dood. Zij heeft raad geweten toen wij de vrede Gods nog helemaal niet kenden. Zij weet nog raad, als wij in duisternis en schaduw van de dood zitten en van de weg des vredes in het geheel geen spoor kunnen zien, ja niet eens weten wat vrede bij God betekent. Zij heeft van eeuwigheid af raad geweten, lang voordat wij geboren waren. Zij heeft raad geweten toen wij nog naar geen barmhartigheid gevraagd hadden, en zij werd door ons gevonden toen wij haar niet zochten.

Verstaat dit toch allen, geliefden! Neem het toch allen ter harte, dat het in, door en vanwege de innerlijke bewegingen der barmhartigheid van onze God geweest is, dat ons bezocht heeft de Opgang uit de hoogte, en dat Hij ons bezocht heeft om ons het leven en de vrede te geven. Had God met ons willen handelen naar onze gerechtigheid, en wilde Hij nog naar onze gerechtigheid met ons handelen, dan zeg ik: verloren, verloren is elk mensenkind. Doemwaardige zondaren zijn wij, welke rechten zouden wij bij God hebben? Maar zoals de moeder zich over de vrucht van haar buik ontfermt; zoals de ooievaar zijn vleugelen over zijn jongen uitbreidt, ook al zou hij met nest en al moeten verbranden, zo, en nog heel anders is de liefde, is de barmhartigheid van onze God. Het is een innige barm­hartigheid.

En kom nu maar, groot en klein, treed toe en nader tot het hart van God, dank en loof Hem, al had u Hem in uw leven ook nog niet geloofd of gedankt! De zonde heeft ons in het verderf gestort, heeft ons in de macht van de duivel en van de dood gebracht, zodat Gods toorn en eeuwige oordeel op ons heeft moeten rusten.

Maar wat stelt u zich voor van God? Beef voor zijn heiligheid, maar erken niet minder deze innerlijke bewegingen der barmhartigheid. Waarom beeldt u zich een Jezus in die barmharti­ger zou zijn dan de Vader! Jezus, de waarachtige Jezus, die ons ten goede leeft, die Jezus heerst en regeert met de Vader. Het enige Kind van de eeuwige Vader kan ons in onze ellende niet bezoeken zonder de Vader. Het was het meest verheven uur van de innerlijke barmhartigheden van onze God, toen de Opgang uit de hoogte ons verscheen.

Daarom zegt Zacharias: Onze God. Zullen wij er nog aan twijfelen of Hij onze God is? Kan Hij meer dan inner­lijke barmhartigheid en ontferming bewijzen? Kan Hij meer doen dan door die innerlijke barmhartigheid Zijn eigen lie­ve Zoon op deze aarde zenden? Heeft Hij niet daarin Zijn innige bewegingen der barmhartigheid over ons arme en verlorene zondaren betoond? Bent u een mens, een zondaar, zo geloof het woord dat gesproken is: erken aan deze innerlijke bewegingen der barmhartigheid dat God Zijn Zoon voor ons overgaf. Het beste wat Hij had, heeft het Hem gekost. Dat is de grond.’

H. Boele uit H.I. Ambacht selecteert in de adventsweken preekfragmenten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen