De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Een hoorn van zaligheid

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Een hoorn van zaligheid

Meditatie: Lukas 1:69a

4 minuten leestijd

Verstilling en bezinning zetten in de adventstijd vanouds de toon. Wij verootmoedigen ons voor Hem, Die ook Zijn eigen Zoon niet gespaard heeft. Maar waar genade haar morgenrood spreidt, blijven lofprijzing en aanbidding niet uit. Zacharias zingt ons voor.

'En Hij heeft een hoorn van zaligheid voor ons opgericht.'

Met stomheid geslagen had de oude priester Zacharias maandenlang geen woord weten uit te brengen. Maar nu hij weer in staat is om te spreken, kan hij wel zingen. God, de HEERE, lof zingen.
Je zult door schade en schande de HEERE maar leren houden voor een Man van Zijn Woord (vs.13, 63). Er niet aan twijfelen dat wat Zijn liefde wil bewerken, Zijn vermogen Hem niet ontzegt.
Je zult het in de weg van bekering en geloof maar beleven: vervuld te worden met de Heilige Geest (vs.67). Daar zijn geen woorden voor. Toch kun je er niet het zwijgen toe doen. Je wilt groot en goed spreken van Hem, Die zo getrouw is als sterk.

Wat beloven
Zacharias’ vrouw, Elizabet, schonk het leven aan een zoon, die de veelzeggende naam Johannes zal dragen: de HEERE is genadig. Deze Johannes zal de heraut, de wegbereider zijn van de Messias. Vandaar.
Hoe donker de dagen ook zijn, wij mogen straks het kerstgebeuren weer vieren als een heugelijk heilsfeit. En het heil is niet van ons, mensen. Het heil is des HEEREN. Hoe dieper we dat leren verstaan, hoe hoger onze lof gaat rijzen. Ere wie ere toekomt. Ere zij God! 'Hij was het, Die ons heil bewerkte.'
‘Geloofd zij de HEERE, de God van Israël’, zingt Zacharias. Over Gods goede doen kan hij niet uit. Daarbij denkt hij niet alleen aan wat er plaats vond (de geboorte van Johannes), maar ook en juist aan wat nog te gebeuren staat (Christus’ komst en werk). Zacharias profeteert (vs.67). Hij spreekt net als de profeten van weleer over wat de HEERE zal doen niet in de toekomende, maar in de voltooide tijd: Hij heeft … Zo zeker is hij van Zijn zaak.
Advent belooft wat. Nog steeds. Zeker weten. Zo zeker, dat we het in het geloof al helemaal voor ons zien: nieuwe hemelen en een nieuwe aarde, waarin gerechtigheid woont.

Vergezicht
Als gedicht verwoordt Zacharias’ adventszang een gezicht. Een profetisch vergezicht dat zijn weerga niet kent. De beeldspraak, eigen aan de dichterlijke taal die de zanger bezigt, geeft er uitdrukking aan. Neem nu alleen het beeld dat vanuit de tekstwoorden voor ons oprijst: dat van de hoorn, die wordt opgericht. De hoorn is in de Bijbel steeds het symbool van kracht, stootkracht en daadkracht. Dat doet zowel aan een legermacht als aan een regeringsleider denken. Aan een koning, die een krachtig leider en geducht strijder is. Aan koning David bijvoorbeeld (vergelijk Ps. 132:17- 18 met het vervolg van de tekst). Zacharias bezingt de komst van de Messias uit de stam van Juda, uit het huis van David. De Koning, (ook!) ons van Israëls God gegeven. En dat ter redding, ten behoud: een hoorn van zaligheid! God, de HEERE, Zelf heeft deze hoorn opgericht; doen opstaan – staat er eigenlijk. Zoals de HEERE Israël een profeet, een richter, een koning verwekte. Hij deed zo’n ziener, zo’n leider, zo’n redder opstaan. Zo heeft Hij Zijn volk nu de Heiland doen opstaan, de Zaligmaker der wereld.

Omvallen
Laten we ons op de Heere Christus als het ‘Kind van Bethlehem’ niet verkijken. Hij is de ‘sterke Held, Die God ons heeft beschoren’. Ter zaligheid. En de zaligheid is in geen ander (Hand.4:12).
Maar in Hem ligt ze wel zó vast: een hoorn van zaligheid. Hij stootte als het Lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt, door tot de kern en pakte onze ellende bij de wortel aan. Zó wil Hij zijn ontmoet. Door u, jou en mij. Nee, dan kunnen we ons niet langer staande houden. Wij vallen met alles wat we willen ophouden – al was het maar de schijn – om. Maar heilzaam dat het is! We leren ons helemaal toevertrouwen aan Hem, ‘Die ons zalig maakt en van al onze zonden verlost’ (H.C. zondag.11). Onder Zijn heerschappij zijn we zalig, zijn we vrij. Een hoorn van zaligheid. Een krachtige Verlosser. Zo laat Hij zich kennen. Zonden, zorgen en noden, waartegen wij niet zijn opgewassen, is Hij de baas. Hij weet er wel weg mee. Hij, Die zelfs de dood heeft overwonnen. Hij leeft. Hij komt. En met Hem de volkomenheid van Gods Koninkrijk. Onderschat Hem niet. Geef het laatste woord niet aan wat benauwt, beangst en bezwaart, hoe dan ook. Weet dat Zijn genade ook u, ook jou genoeg is. En zie, Zijn kracht wordt in zwakheid volbracht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 10 december 2009

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

Een hoorn van zaligheid

Bekijk de hele uitgave van donderdag 10 december 2009

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's