Les van Lewis

Een van de schrijvers die bij het literatuurprogramma op de lerarenopleiding steevast voorbijkomt, is de christelijke apologeet C.S. Lewis. Dit jaar was zijn Pilgrim’s Regress aan de beurt, het allegorische verslag van zijn eigen bekering en in zekere zin een eigentijdse hervertelling van Bunyan’s Christenreis (Pilgrim’s Progress).
Hoewel Lewis zelf later zijn boek als onnodig onduidelijk bestempelde, zijn er nergens zoveel facetten van Lewis’ denken in één boek te vinden. Het overduidelijke hoofdmotief van Lewis is het verlangen van een mens dat hem rusteloos voortjaagt en de leegheid van het bestaan dat hem aanspoort op zoek te gaan. Ook gaat het Lewis om een tekening van de kromme wegen die een mens kan gaan in het leven. Hij wil laten zien wat de rechte weg is. God de Schepper wordt in het verhaal gesymboliseerd door de Landheer die steeds weer het verlangen in de mens wakker roept en telkens het inzicht geeft dat eigen gevonden oplossingen geen vervulling kunnen geven.

Tijdens de bespreking van dit werk kwam op tamelijk onthutsende wijze naar voren hoe de goede bedoelingen van een schrijver toch verkeerd kunnen worden uitgelegd. De vraag kwam uitdrukkelijk naar voren in hoeverre er van een christelijk schrijver gesproken kon worden wanneer deze zich bedient van ruw taalgebruik, ook al wil de schrijver daarmee het kwade een duidelijk gezicht geven. En werden sommige vergelijkingen met de dingen van Gods Koninkrijk bij tijden niet al te profaan voorgesteld? Moest de boodschap van Gods Koninkrijk niet veel explicieter en helderder worden verwoord? Kun je een rechte slag slaan met een kromme stok? Het was overduidelijk; voor een aantal studenten had Lewis als apologeet helemaal afgedaan.
Gelukkig ontstond er een levendige discussie na de les. Getuigt Lewis’ verhaal niet van een scherp inzicht in de aard van het kwaad en het proces van verleiding tot dat kwaad? Is zijn diagnose dan niet vlijmscherp wanneer hij de leegte van de westerse cultuur blootlegt? De conclusie was dat het goed is dat Lewis zo ontmaskerend schrijft over moderne denkbeelden en dat hij concludeert dat slechts in God het verlangen zijn volledige vervulling vindt. Dan mag – in de woorden van een student – de verbeelding soms wat minder in ons straatje passen of ons zelfs met een schok wakker schudden. Hopelijk slaat Lewis nog menig rechte slag met zijn kromme stok.

Laat Lewis met kromme stok rechte slag slaan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen