Het karakter van vandaag

Toen in 1979 de Evangelische Alliantie werd opgericht als platform voor bijbelgetrouwe christenen, voelden alle betrokkenen dat het de hoog­ste tijd was een getuigende beweging tot stand te brengen. De oprichters beseften dat dit hun opdracht was, in de lijn van Jezus’ hoge­priesterlijk gebed. Zij geloofden dat er zegen zou rusten op de getuigende eenheid van allen die het geloof in Jezus Christus als Zoon van God deelden, opdat, zoals Hij bad, ‘de wereld zou geloven dat U mij gezonden hebt’.
De vraag is wat er na dertig jaar van dat eerste elan is terechtgekomen. Zeker, de Evangelische Alliantie is nog steeds het plat­form voor bijbelse gelovigen, zoals ze dat vanaf het begin wilde zijn. Maar zijn er ook meer mensen ‘in de wereld gaan geloven dat de Vader zijn Zoon heeft gezonden’? Ondanks de alphacursussen blijkt de drempel om de kerk binnen te gaan hoog. Het behoren tot een kerk is minder vanzelf­sprekend geworden. Daar zijn verschillende redenen voor:

* Eenheid is nog steeds ver te zoeken, al is de invloed van evangelischen op orthodoxen sterk gegroeid; het omgekeerde is minder het geval.
* Heel wat kerken hebben evangelische elementen binnengehaald in lied en litur­gie, in de hoop daardoor de eigen jongeren binnen boord te kunnen houden.
 * De vraag is of daarmee ook de inhoud van de verkondiging is versterkt. Er blijven ook essen­tiële punten die onoverbrugbaar lijken, zoals de visie op het verbond.
* Nog steeds zijn er in ons land veel kerken en kerkjes en naast de vorming van de Protestantse Kerk in Nederland ontstond tot veler verdriet een nieuwe kerk.
* Onder invloed van welvaart en wetenschap is de geloofsafval, vooral onder jongeren, exponentieel toegenomen. De prognoses ogen somber.
* De grotere kerken – maar wat is groot? – zijn onderhorig aan de tijdgeest. De moderne theologie heeft grote bressen geslagen en de vijandschap van buiten neemt toe. Het atheïsme maakt zich breed, tot aan busreclame en radiospotjes toe. Ik laat het bij deze constateringen, omdat ik hiermee niet veel nieuws toevoeg; er is al veel over gezegd en geschreven. Het laat zien dat het apologetisch getuigenis allereerst moet beginnen binnen de kerk.

Jong
Onze wereld is zeker voor jonge mensen heel anders dan een generatie geleden. Op de door­snee christelijke school wordt soms nog maar basaal bijbelonderwijs gegeven. Het ver­trouwde van thuis en de kerkelijke gemeente is afwezig in je jachtige baan, op hogeschool of universiteit; je leeftijdsgenoten kennen de naam van Jezus alleen als vloek.
Onze jongeren groeien op in een wereld die zich zelfs niet afvraagt of er wel een God is; er zal wel ‘iets’ zijn, maar wat dat is, is van latere zorg. De vraag naar de zin van het bestaan wordt niet ge­steld, want er is al zo ontzettend veel dat de aan­dacht opeist. De jeugd groeit op in een tijd van ‘veel’, ‘snel’ en ‘vluchtig’. Bovendien verkondi­gen de moderne evolutio­nisten spijkerhard dat het leven zonder doel of zin is. Waarom zou je dan niet zelf je leven bepalen en er op jouw eigen tijd een eind aan maken?
Het beeld is uiterst somber, maar het is niet anders. Waarom nemen immers talloze jonge mensen afscheid van de kerk? Wat zij op de middelbare school, universiteit of hogeschool leren staat vaak haaks op wat zij in de kerk horen en waarmee zij zijn opgevoed. Hun ouders weten daar geen raad mee, want ze hebben zelf geen antwoorden. Christelijke jongerenorganisaties doen wat zij kunnen om dammen op te werpen, maar hebben vaak niet de mogelijkheden om de goddeloze tsunami’s tegen te houden. Zijn dit niet precies de ‘boze machten in de lucht’, waarvan Paulus spreekt in zijn brief aan de Efeziërs?

Veranderingen
Er hebben de laatste kwart eeuw ook heel wat maatschappelijke veranderingen plaats­gevon­den die op kerken en gelovigen van invloed zijn:

* In de jaren zeventig nam de maatschappij voorgoed afscheid van wat men zag als conservatisme. Dogmatisme is sindsdien passé.
* In ons land wordt ondanks de wet van alles gedoogd; het gebruik van drugs voorop.
* Mensen hebben maling gekregen aan alle soor­ten van gezag; van dat van ouders, leraren of autoriteiten. Rechters vinden dat het beledigen van de politie moet kunnen.
* Alloch­tonen, meest van islamitische achtergrond, kwamen ons land binnen, waardoor de christelijke basis van onze cultuur onder druk kwam te staan.
* Er kwam een ongeken­de welvaart, waarbij het gekste nog niet vreemd genoeg is. Het materialisme viert hoogtij.
* Het internet kwam en de wereld werd klein. De gaming industrie, waarin honderden miljoenen euro’s omgaan, opende virtuele werel­den, waarin je je kunt uitleven en waar normen en waarden niet bestaan.
* De aarde warmt op, maar wat zou het; de energie raakt op, maar na ons de zondvloed. Ben ik mijn broeders hoeder? We leven nú. Alles kan; alles mag.

Tegenstand bieden
Zo er ooit de noodzaak zou bestaan de handen ineen te slaan, dan is het nu, om onze jonge mensen een stevig hart onder de riem te steken, zodat zij tegenstand kunnen bieden aan ‘de geest die werkt in de kin­de­ren der ongehoorzaamheid’. Het is veelzeggend dat bij zowel links als rechts de haren recht overeind gaan als het onderwerp normen en waarden aan de orde komt. De tijd van opvoeden van jonge mensen volgens de richt­lijnen die God al aan Israël gaf, is wel het laatste wat mensen zich wensen. Geen bevoogding, maar autonomie. De politieke invulling wordt kundig gedaan door D66. Geen opvoeding van mensen tot het kunnen dragen van verantwoor­de­lijkheid, maar in vol­strek­te ongebondenheid de weg gaan die je goeddunkt.
Vrijheid heet dat, niet besef­fend dat iemand pas vrij is als zij of hij zich aan Jezus Christus bindt. Dit leert ons niet alleen de Bijbel, maar dat laat de levensgeschiedenis van talloos velen om ons heen zien. Zo’n weg is letterlijk doodlopend.
Nog nooit waren er zoveel zelfmoordgevallen onder jonge mensen als in onze tijd.
Het is de hoogste prioriteit de eigen jongeren vast te houden. Al te gemakkelijk laat de kerk hun bewustwording over aan de school of (studen­ten)vereniging. Verenigingen en orga­ni­saties als IFES, l’Abri, Navigators, CSR, Ichthus, en CSFR verdienen veel meer onder­steu­ning vanuit de kerk. Het is prachtig wat deze verenigingen doen om onze jongeren vast te houden als zij in de omgeving van een sterk geseculariseerde wetenschap terechtkomen. Er zijn tussen hen en de kerk nauwelijks bruggetjes.

Onderuit halen
Ik noemde het tegenstand bieden aan ‘de geest die werkt in de kin­deren der ongehoor­zaamheid’. Dan gaat het over de machten en krachten die ons en onze kinderen aftrekken van het geloof in de God van de Bijbel. Paulus spreekt in dit verband in de brief aan de Efe­ziërs over het aandoen van de ‘hele wapenrusting van God’.
Om de afgoden van onze tijd aan de kaak te kunnen stellen moet je allereerst een grondige analyse maken van de eigen cultuur. Daartoe hoort ook het zo nodig onderuit halen van de pretenties van de wetenschap, die voor velen de plaats van de religie heeft overgenomen. De mens van nu meent door onze moderne wetenschap alles te kunnen begrijpen. De leek wordt ingepeperd dat wat wij nu nog niet weten in de toekomst door de wetenschap zal worden ontdekt. De hoogmoed van de moderne mens is groot.
Wij leven in een tijd van steeds beter zicht op de microkosmos en de macrokosmos. Hemel en hel zijn niet langer ‘daarboven’ of ‘beneden’; de aarde wordt niet omringd door de water­vloed. De mens kan vluchten voor deze oneindigheid en in zijn schulp kruipen of zijn heil bij schijngoden zoeken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen