Na de predikantencontio 2010

Toerusting, bemoediging en ontmoeting zijn belangrijke aspecten van de jaarlijkse predikantencontio van de Gereformeerde Bond. Voor zo’n 150 predikanten opende ds. H.J. Lam vorige week woensdag de eerste dag van de contio.

Over ‘De plaats van religie in het openbare leven’ hield oud-burgemeester van Den Haag W.J. Deetman een causerie. Religie is vandaag niet meer vanzelfsprekend christelijke religie. Het openbare leven is breed geworden. Voor je het weet, wordt je er, zelfs tegen je wil, ingetrokken. Gebeurtenissen op straat worden met een mobiele telefoon gefotografeerd en via internet wereldwijd bekeken. Zou het niet belangrijk zijn om in deze samenleving ook via moderne methoden de juiste informatie te verstrekken over het christelijke geloof? De kerk heeft als opdracht om het Evangelie te verkondigen. Heel belangrijk is volgens Deetman het onderwijs aan de jeugd door catechese. Daarnaast is het van groot belang om door diaconale dienstverlening het Evangelie zichtbaar te maken voor de mensen op de straat.

Zowel prof.dr. J. Hoek als prof.dr. W. Verboom stond in de middagbijeenkomst stil bij de ervaren crisis in het leven uit het verbond en de gevolgen daarvan voor prediking en geloofsleven. In onze tijd staan het individu en de keuzevrijheid centraal, betoogde dr. Hoek. Mensen volgen niet meer het gezag van tradities, maar gaan voor ervaringen. Wat is het belangrijk om de rijkdom van het verbond te verstaan. Christenen uit de heidenen mogen delen in de kern van het verbond, de geestelijke zegeningen.

Dr. Verboom wees erop dat God een relatie legt met zondige mensen. Hij doet dat uit genade. Woord, belofte en verbond vormen een drievoudig snoer. In de prediking van de beloften van God voltrekt zich het scheppend spreken van God. De prediking is onvervangbaar, maar staat ook onder hoogspanning. Er vallen immers beslissingen voor de eeuwigheid.

Donderdag opende ds. J. Harteman met ruim vijftig collega’s de tweede contiodag. Prof.dr. G.C. den Hertog gebruikte de Duitse theoloog H.J. Iwand (1899-1960) als voorbeeld van lutherstudie in rapport óf in confrontatie met de tijd. De liberaal-vrijzinnige theologie van de negentiende eeuw meende haar gedachtegoed met Luther te kunnen canoniseren, bijvoorbeeld op het terrein van de rechtvaardiging en de verzoening. Luther kruiste in zijn dagen echter de degens met Erasmus, tegen een weg waarin een mens met zichzelf slechts vast kan lopen. Vooral zijn denken over wet en evangelie betekende een scherpe veroordeling van alle voorwaardelijke theologie die ten diepste van een optimistisch mensbeeld uitgaat. Tegelijk wist Iwand met behulp van Luther duidelijk te maken dat er geen leer van verzoening en rechtvaardiging meer troostend is dan die van Paulus.

Een ander spanningsveld van wet en evangelie kwam aan de orde in de lezing van dr. A. de Muynck. Het christelijk onderwijs wordt door onze nationale wetgever in hoog tempo aan strakkere banden gelegd. Daarachter zit de liberale filosofie van de neutraliteit – een neutraliteit die in feite niet bestaat. Het christelijk onderwijs is niet alleen verlengstuk van de ouders, maar ook van de kerk. Daarom zou de kerk zich meer als hoedster van het christelijk onderwijs moeten opwerpen. Op politiek niveau moet de kerk apologetisch spreken en getuigen tegen de tirannie en de onhoudbaarheid van het liberale denken, op plaatselijk niveau kunnen kerken veel meer betrokken zijn bij de scholen. Vooral protestantschristelijke scholen staan hiervoor open. Hebben we niet een machtig getuigenis van een levende Heiland door te geven?

J.A. van den Berg, A.J. Mensink

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen