Landelijke Gedichtendag

Vandaag is het de elfde keer dat Nederland en Vlaanderen de Landelijke Gedichtendag vieren. ‘Over de grens’ is dit jaar het thema. Voor echte poëzieliefhebbers een boeiend gebeuren.

Van Delfzijl tot Sluis en van Den Helder tot Maastricht zijn gedichtenwedstrijden, voordrachtwedstrijden, hele avonden en zelfs nachten vol poëzie met muzikale omlijsting belegd. In Rotterdam rijdt drie maanden lang een tram met erop aangebracht een aansprekende dichtregel. Het thema ‘Over de grens’ is ruim. Een grens is een scheiding. Zo zijn er heel wat scheidingen te noemen: tussen landen, natuurlijke grenzen door rivieren of bergen. Je zou dit uiterlijke of fysieke grenzen kunnen noemen. Daarnaast zijn er grenzen van meer geestelijke of ethische aard: fatsoen tegenover onfatsoen, goed tegenover kwaad, individualistisch tegenover sociaal. De mens met zijn lichamelijke en geestelijke beperkingen komt herhaaldelijk voor grenzen te staan. En dan zijn er nog de grenzen tussen mensen, de onmogelijkheid om een ander echt te bereiken.

Dichters weten ook van een grens tussen henzelf en hun lezerspubliek. Kan ik mijn lezers wel echt bereiken? De dichter Leo Vroman heeft dit verwoord in een prachtig gedicht met de titel ‘Voor wie dit leest’. De eerste strofe luidt:

Gedrukte letters laat ik U hier kijken, maar met mijn warme mond kan ik niet spreken, mijn hete hand uit dit papier niet steken; wat kan ik doen? Ik kan U niet bereiken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen