Waar zijn we mee bezig?

O nlangs bracht de Onderwijsraad een rapport uit over Doelmatig Onderwijs. Daarin werd bepleit om in een professionele organisatie, zoals een school, niet alleen bij de leiding maar ook bij de professionals zelf een goed besef te ontwikkelen over de hoogte van de kosten van hun diverse activiteiten. Daarbij deed de Onderwijsraad de suggestie dat alle docenten via tijdschrijven eens bijhouden waaraan ze hun tijd binnen de school nu precies besteden. Hoeveel tijd vraagt de lesvoorbereiding, het correctiewerk, het corrigeren van onaangepast leerlinggedrag en welk beslag leggen ouders op de tijd van de docent?

De professionals reageerden furieus. Een docent, zo was de algemene teneur van de reacties, houdt zich verre van dit soort flauwekul, omdat hij vanuit zijn professionaliteit haarfijn weet waar de prioriteiten liggen. Tijdschrijven is overbodige rompslomp, kost tijd en zal ongetwijfeld door de schoolleiding misbruikt worden om de autonomie van de docent verder uit te hollen.

Ik heb me over die felle reacties verbaasd en vind ze eerlijk gezegd van weinig professionaliteit getuigen.

Juist iemand die een hoge mate van vrijheid geniet in het stellen van prioriteiten in het werk, een volle agenda heeft en veel variatie in de werkzaamheden ervaart, zou zelf moeten willen weten welk tijdsbeslag de verschillende

onderdelen van het werk vergen. Gemakkelijk kunnen immers onevenwichtigheden insluipen die alleen door harde cijfers aan het licht kunnen worden gebracht.

Eerstejaars studenten raad ik altijd aan een paar maanden bij te houden hoe ze de 168 uur die een week telt feitelijk besteden. Zij die dat advies opvolgen melden steevast terug dat ze zelf verrast waren bij het zien van de uitkomsten. Zo wordt het tijdsbeslag van persoonlijke lichamelijke verzorging en transport flink onderschat.

Het komt mij voor dat ook predikanten baat zouden kunnen hebben om enige tijd systematisch bij te houden hoe hun week er in termen van tijdsbesteding uitziet. Via een eenvoudig Excelbestand kost dit niet meer dan ongeveer 10 minuten per dag. Het gaat wellicht te ver om te beweren dat tijdschrijven een wijs hart oplevert, maar wel zou het kunnen bijdragen aan een verstandige overdenking van de vraag waar we eigenlijk mee bezig zijn.

Elke professional kent kritische zelfreflectie

F.A. van der Duyn Schouten

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen