Generatie Einstein

Kind dat protesteert is geen wereldwonder maar een protesterend kind

Z e staat in voortdurend contact met de ander. Ze is gewend te praten, maar ook te luisteren. Ze is opgegroeid in een 24/7 informatiewereld en kan informatie razendsnel verwerken en uit veel bronnen tegelijk putten. Ze ziet de computer en het mobiel als social machines, als essentiële communicatiemiddelen. De Generatie Einstein is de groep jongeren van nu, de 12- tot 18-jarigen.

Volgens de schrijvers van het boek onder dezelfde naam hangen deze jongeren niet alleen maar achter de computer, en zijn niet lui, oppervlakkig en ongeïnteresseerd. Deze generatie is slimmer, sneller en socialer dan de generaties voor hen zoals de babyboomers en Generatie X.

De oude opvatting dat ze op gewin, gemak en genot uit zou zijn is niet houdbaar. Net zo min als de allernieuwste benaming voor deze groep – de grenzeloze generatie – die alleen zichzelf als norm zou hebben.

Toch komt de vraag op of de naam Generatie Einstein niet uitgaat van een te positief beeld. Toegegeven, de oude opvatting is al te negatief en de allernieuwste benaming al te generaliserend. Maar een aantal vermeende eigenschappen klopt toch niet helemaal. Er zijn legio onderzoeken die overtuigend hebben bewezen dat de snelheid

waarmee informatie wordt verwerkt ten koste gaat van de beoordeling van de informatie. Daarnaast beschouwen jongeren de subjectieve selectie van hun zoekmachine

vaak als de waarheid. En met de nieuwe technologieën is de vaardigheid van jongeren om informatie te beoordelen weinig veranderd. Daarnaast zijn hun sociale contacten vaak vluchtig en onstandvastig.

De auteurs van het boek verkondigen ook dat door de sterk veranderde jeugd de opvoeders anders te werk zullen moeten gaan. Dat de jeugd veel vrijer zou kunnen worden opgevoed. Maar kinderen hebben duidelijkheid, structuur en regels nodig en vragen daar trouwens ook om. Een kind dat protesteert tegen de regels van zijn ouders, is gewoon een protesterend kind en geen wereldwonder.

Wanneer ik drie kernwoorden moest kiezen zou ik het overgrote deel van deze groep liever typeren als onbevangen, onvoorbereid en onzeker. Termen die de schrijvers van het boek wellicht als onzinnig, onbelangrijk en onwaar zouden beschouwen. Hen voorbereiden op hun plaats in deze wereld blijft onze hoofdtaak. Ze vooral ook vertellen dat er een norm bestaat die boven al onze normen uitgaat. En dat bij alle onzekerheid er Een is die echte zekerheid geeft. Juist ook in hun wereld.

J. van Wijk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen