GLOBAAL BEKEKEN

In de GezinsGids schrijft Menno de Bruyne, voorlichter bij de SGP- Tweede Kamerfractie, over ‘tante Bol’ ofwel ‘de freule’:

De politieke voorkeur van koningin Beatrix valt dus onder het geheim van het paleis. Hoewel… op z’n minst één keer zijn deze majestueuze deuren op een klein kiertje gezet. Degene die dat deed was niemand minder dan de onnavolgbare politica van de Christelijk-Historische Unie, jonkvrouw Wittewaal van Stoetwegen. Als geen ander opende ‘de freule’ deuren die voor anderen gesloten bleven.

Dat kwam zo. De freule was een studievriendin van koningin Juliana. In die hoedanigheid logeerde ze regelmatig op Soestdijk. Bij de prinsesjes Beatrix, Irene, Margriet en Christina stond het geliefde CHU-kamerlid bekend als ‘tante Bol’. Ze waren erg op hun adellijke tante gesteld.

Tijdens één van die logeerpartijen had de nog piepjonge prinses Beatrix opgevangen dat de CHU bij de aanstaande verkiezingen wel eens flink zou kunnen verliezen en dat

‘tante’ in de gevarenzone zat. Dit bange vooruitzicht hield het prinsesje zó bezig, dat ze op een gegeven moment aan de freule vroeg: “Wanneer weet je nu of je mag blijven? ” Op de verwonderde vraag “Waar mag blijven? ” antwoordde Beatrix: “In de

Tweede Kamer…” Daarop legde de freule de achtjarige troonopvolgster geduldig uit dat de verkiezingen nog moesten komen en dat het nog alle kanten op kon. Op Beatrix’ vraag: “Hoeveel stemmen moet je dan hebben? ” antwoordde het Kamerlid: “Ongeveer 35.000.”

De kleine Beatrix slaakte daarop een diepe zucht. Beteuterd zei ze: “Nee, die kan ik nooit bij elkaar krijgen.” Een inspectierondje langs de hofhouding leerde de freule later hoe bezorgd de kleine Beatrix zich maakte. Al een paar dagen had ze zich tegenover het personeel ontpopt als een ware propagandiste van de CHU, meer speciaal van tante Bol. Ze deed dat met verve en met succes. Dat bleek op de verkiezingsavond: de freule werd herkozen. Op voorspraak van de huidige koningin!

In De Hervormde Vrouw vertelt Joke Bleij-Nederlof (64) uit Apeldoorn over haar passie voor schilderen.

De meeste van haar schilderijen zijn vrije onderwerpen, maar ze heeft bewust ook enkele andere werken. ‘Vorig jaar mocht ik in de stille week samen met andere gemeenteleden uit onze gemeente schilderijen die met Pasen te maken hadden in de hal van de kerk hangen. Dat vond ik heel moeilijk. Want hoe beeld je het zoenoffer van Christus uit? Wat op Golgotha gebeurde, is zo indringend. Daar heb ik zoveel heilige huiver voor, dat ik het gewoon niet aandurf om dat af te beelden.

Om toch een werk in de kerk te kunnen hangen, heb ik de koster gevraagd na het Heilig Avondmaal wat brood te bewaren. Ik heb toen het avondmaalsservies samen met het gebroken brood geschilderd. Eronder heb ik een bordje gezet met de tekst: ‘Hij voor mij’. Zo had ik toch de kern te pakken van waar het met Pasen om draait.’

v.d.G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen