Niet langer christen heten

‘I k heb ervoor gekozen om mijzelf geen christen meer te noemen’, zei Franca Treur in een EO-programma. De God van haar jeugd is voor haar te beperkt geworden. Toch is dat geen reden om over te schakelen op een vriendelijkere, aantrekkelijkere God. ‘Dan komt het alleen maar uit mij’, zegt ze. ‘Religie zit in de hoofden van mensen’, zegt ze in de uitzending. ‘Of God bestaat of niet kunnen we niet zeggen.

Maar aannemelijk lijkt het me niet. Dat de Bijbel Gods openbaring is, is niet echt een sterk argument als je je bedenkt dat er ook andere heilige boeken zijn, die hetzelfde claimen. Ik ben opgevoed met een God die op mij wacht in het hiernamaals en het kaf van het koren scheidt. Daar geloof ik niet meer in. Ook niet een heel klein beetje.’ Ik vind het aangrijpend om dit te horen. Wie zichzelf geen christen meer wil noemen, heeft niets meer om op terug te vallen. Dan is alles toch zinloos? Het is ook beangstigend om zo kort nadat je hebt beleden te geloven in God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest tot een andere overtuiging te komen.

Vragen

Toont dit niet in de allereerste plaats aan hoe belangrijk het is dat we geen beperkt beeld van de Heere God doorgeven dan wel aangereikt krijgen? Is het niet opmerkelijk dat Franca zo liefdevol blijft spreken over haar (geloofs)opvoeding? Is de boodschap die zij heeft gehoord wel de boodschap van een God die met Zijn beloften naar zondige mensen uitgaat? Die van mensen houdt en Zijn geliefde Zoon voor hen heeft gegeven? Is er geen sprake geweest van een Christusprediking onder een deksel (2Kor.3:14)? Van een kerkgang waarin de verkondiging van een liefdevolle God (vrijwel) niet werd gehoord? Allemaal vragen die zeker meespelen en ook in onze kring vragen om doordenking.

Demas

Is het geloof kwijtraken iets van deze tijd? Nee, ook in de Bijbel komen we mensen tegen die hun geloof in Jezus Christus vaarwel zeggen. Ik denk aan Demas, die de tegenwoordige wereld lief krijgt (2Tim.4:10). Demas is een man die tot geloof komt en zijn krachten geeft voor de dienst van de Heere Jezus Christus, maar later zijn belijdenis ontrouw wordt. En helaas een andere keuze maakt. Hij kiest ervoor geen christen meer te zijn.

In Kolossenzen 4:14 lezen we een groet van Lukas en Demas: ‘Lukas, de arts, de geliefde, groet u, en Demas.’ En in de brief aan Filemon: ‘U groeten Epafras, mijn medegevangene in Christus Jezus. Markus, Aristarchus, Demas en Lukas, mijn medewerkers’ (23 en 24).

Beide brieven zijn door Paulus geschreven tijdens de eerste gevangenschap in Rome, waarbij hij de vrijheid had om het Evangelie te verkondigen. Waarschijnlijk komt Demas in die tijd door middel van Paulus’ prediking tot bekering. In zijn enthousiasme, zijn eerste liefde tot de Heere Jezus Christus zet hij zich in voor de verbreiding van het Evangelie.

Tegenwoordige wereld

Later lezen we dat Demas de tegenwoordige wereld heeft lief gekregen. De geest van de tijd trekt hem. In de wereldstad Rome heeft hij volop de gelegenheid die geest te leren kennen. Weelde, vrolijkheid en losbandigheid zijn er enkele kenmerken van. Dit is een heel andere wereld dan die van de christenen. Zij leven in de sterke verwachting van de wederkomst van Jezus Christus. Zo’n leven kost de nodige zelfverloochening. Daartegenover staat de zelfverheerlijking, de heerszucht en de hebzucht van hen die leven in de tegenwoordige wereld – waarbij ik overigens niet wil zeggen dat deze laatste wereld ook de keuze van Franca Treur is.

Ook moeten we niet vergeten dat christenen het in de tijd van Demas erg moeilijk hebben. Ze worden vervolgd door de wrede keizer Nero. De tegenwoordige wereld lijkt vele malen aantrekkelijker dan de christelijke wereld. Demas maakt een bewuste keuze. Als Paulus schrijft dat hij de tegenwoordige wereld heeft lief gekregen, zit daar een langzaam maar zeker naartoe groeien in.

Verslappen

Hoe kan dat toch? Heeft het soms te maken met het niet meer actief bezig zijn met de dingen van het geloof ? Als wij verslappen in het houden van stille tijd, bijbelstudie, kringwerk in de gemeente, dan stopt de geestelijke groei in je leven. Denk maar aan een plant die onvoldoende water krijgt. De bloemen gaan hangen en van lieverlee sterft de hele plant af. We moeten dus wel zorgen dat we voldoende gevoed blijven worden.

Stilstand betekent ook in geestelijk opzicht achteruitgang. Dat zijn momenten die de duivel gebruikt om de schijnbare voordelen van de

tegenwoordige wereld te laten zien. Wanneer we niet waakzaam zijn, niet goed opletten, kan dit zomaar onopgemerkt gebeuren, het sluipt als het ware je leven binnen. Daarom is het zo belangrijk te blijven bij de christelijke gemeente, te leven met christelijke vrienden en medestudenten.

Wat te beleven

Maar Demas leefde toch in de kring van Paulus? Ja, dat was zo. ‘Want Demas heeft mij verlaten’, schrijft Paulus aan Timotheüs (2Tim.4:10). Demas verbreekt de band en gaat weg. Hij vertrekt naar Thessalonica. Een stad waar volop de geneugten van de tegenwoordige wereld te vinden zijn. Een mooie maar beruchte stad, vol werelds vermaak. Het is het centrum van handel en verkeer in die tijd. Een stad vergelijkbaar met onze studentensteden. Eigenlijk geen wonder dat Demas daarheen gaat, want er is wat te beleven.

Ook wij moeten ons bewust zijn van de dingen die op onze weg kunnen komen als we uit huis en uit de gemeente gaan om elders te wonen, werken of studeren. Daarom is het zo belangrijk om in contact te blijven met de christelijke gemeente. Dat kan zijn in je nieuwe woonomgeving of in je oude thuisgemeente. Maar blijf actief met je geloof en je belijdenis bezig.

Zinloos

Het is moeilijker dan je denkt om terug te keren uit een wereld als Thessalonica. Eenmaal daar aangekomen blijft ze aan je trekken. Maar weet dit: niemand in zo’n Thessalonica vindt wat hij er zoekt. De tegenwoordige wereld is een wereld van leegte en zinloosheid, je hebt er niets om op terug te vallen. Het leven is er ten diepste totale zinloosheid.

In onze tegenwoordige wereld is het atheïsme ontzettend in. Het lijkt allemaal zo mild, zo zelfbewust, zo intellectueel en doordacht, maar het is de duivel die probeert om ons bij Jezus Christus en Zijn verlossingswerk vandaan te houden.

Als wij trouw blijven aan onze belijdenis en verantwoordelijkheid en onze plaats binnen de christelijke gemeente innemen, zullen wij daarin gezegend worden. In Johannes 15:4 zegt Jezus: ‘Blijft in Mij, en Ik in u.’ Hij zal je het inzicht geven om de schijnbare aantrekkelijkheden van de tegenwoordige wereld te onderscheiden van het echte geluk, dat gevonden wordt in het blijven in Jezus Christus. En wanneer je in twijfel wordt gebracht bid dan het gebed dat we lezen in Markus 9:24: ‘Ik geloof Heere, kom mijn ongeloof te hulp.’

Laat het zo zijn dat we vol overtuiging kunnen zeggen: ‘Ik heb ervoor gekozen om mijzelf christen te noemen!’

C. Mijderwijk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen