Geloof in de opstanding

Gedurende het afgelopen Darwinjaar heeft een stroom van publicaties het licht gezien over de vraag in hoeverre het christelijk geloof en de moderne wetenschap zich met elkaar laten verzoenen. De orthodoxie heeft zich daarbij niet onbetuigd gelaten. Zelfs met gebruikmaking van huis-aanhuisfolders werd getracht de redelijkheid van de scheppingsgedachte te verdedigen en de mankementen van de evolutietheorie bloot te leggen. Ik heb niet de indruk dat het debat het zicht aanzienlijk heeft verhelderd of dat partijen elkaar beter zijn gaan verstaan. De manier waarop veel gesprekken tegenwoordig worden gevoerd wekt überhaupt niet de indruk dat wederzijds begrip het vooropgezette doel is.

Deze discussie over de schepping komt rond Pasen in een sterk relativerend licht te staan. Als de schepping van hemel en aarde zich al moeilijk verdraagt met empirisch wetenschappelijk onderzoek, hoeveel te meer

geldt dat voor de opstanding uit de doden? Op de Areopagus bleven de epikureïsche en stoï-

cijnse filosofen nog rustig onder het gehoor van Paulus zitten toen hij sprak over ‘God, die de wereld gemaakt heeft en alles wat daarin is’, maar toen hij begon over de opstanding uit de doden, hadden ze het wel gehad. De schepping van hemel en aarde laat zich evenals de opstanding uit de doden slechts vanuit het geloof verstaan. De vraag van de Heere Jezus aan Martha bij het graf van Lazarus ‘Gelooft gij dat? ’ is even indringend als bevrijdend. Het verstand en de wetenschap behoeven hier niet op nul te worden gezet, maar ze mogen wel met eerbied terugtreden. De schepping en opstanding vragen niet om bewijs maar om geloof en verwondering.

Dat geldt ook voor het laatste heilsfeit dat nog voor ons ligt, de voleinding van de wereld. Ook over het hoe en wanneer daarvan zal de wetenschap weinig licht kunnen werpen, maar zoveel staat in het geloof vast dat wij nog grote dingen zullen zien.

De schepping van de wereld, de opstanding van onze Heere Jezus Christus op de paasmorgen en de voleinding van deze wereld zijn als de ankerpunten in de tijd waarmee de boog van Gods genade over de wereldgeschiedenis staat gespannen.

Schepping, opstanding en voleinding zijn alleen uit het geloof te verstaan

F.A. van der Duyn Schouten

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen