Roemenië-Nederland 1-0

T oen ik een paar weken geleden in Roemenië was, mocht ik een aantal lessen bijwonen en geven in een school met een eerbiedwaardige geschiedenis van enkele honderden jaren. In de lange, met donkere lambrisering beklede gangen zag ik grote lijsten met foto’s van examenklassen en hun docenten. De laatste prominent in het midden afgebeeld. Bij het betreden van het klaslokaal stonden alle leerlingen op en groetten in foutloos Engels.

Toen ik dit voorval later aan mijn Hollandse collega’s vertelde, werd er verbaasd en geamuseerd gereageerd. Maar aanmerkelijk bedachtzamer was de reactie op mijn opmerking dat de leerlingen daar echt stil zijn op het moment dat de docent spreekt. Vier, vijf keer om stilte vragen – iets wat bij ons toch wel gewoon is – is daar ongekend. Luisteren naar elkaar en elkaar laten uitspreken zijn er vanzelfsprekend.

In een gesprek met de rector van de Roemeense school en enkele docenten bracht ik het verschil naar voren. Een verklaring hadden zij niet. Even later kwam het gesprek op de relatie met de ouders. De docenten daar konden nauwelijks of geen voorbeeld bedenken waarin ouders blijk hadden gegeven van hun onvrede met een door de

school genomen besluit. Op ouderavonden blijkt telkens weer dat de ouders een onbegrensd vertrouwen hebben in de leerkrachten en de leiding van de school.

Op hun vraag hoe dat bij ons is heb ik verteld over de fijne verhouding die er in de regel bestaat tussen de school en de ouders. Maar ik moest ook eerlijk vertellen dat nogal wat ouders sterk bevooroordeeld zijn tegen de school. Problemen met hun kinderen liggen toch wel vlug aan de een of andere leerkracht. Ouders steigeren eerder dan vroeger en laten tegelijkertijd de opvoeding meer over aan de school. Ook zijn er ouders die hun kind de hand boven het hoofd houden en eigen regels maken.

Zelf maakte ik na afloop al snel een rekensom. Zou de houding van ouders geen effect hebben op het gedrag van de kinderen in school en naar school toe?

De les erna kwam het gesprek al snel op soccer. Ik vroeg wie zou winnen in een vriendschappelijke wedstrijd tussen Roemenië en Nederland. De leerlingen gingen uit van een overwinning voor Nederland. Met 1-0 weliswaar. Ik zei niets, maar was inmiddels overtuigd van een overwinning voor Roemenië. Alleen om andere redenen.

Bepaalt de houding van ouders het gedrag van hun kind op school?

J. van Wijk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen