Druk, druk en nog eens druk

Hij zit aan tafel, maar is er niet echt bij. Het was een volle dag en hij kan zich niet van de dingen losmaken. Vanavond weer huisbezoek. De vacatures in de kerkenraad zijn nog steeds niet vervuld en ook dat geeft extra drukte.

Soms moppert hij dat het werk in de gemeente steeds bij dezelfde mensen terechtkomt, maar mopperen helpt niet. Soms verlangt hij ernaar uit de kerkenraad te zijn, maar die gedachte gaat in tegen zijn roeping en dan zou hij gaan lijken op al die mensen die zo gemakkelijk nee zeggen tegen werk in de kerk. Toch bevredigt het hem niet.

Wat hij op huisbezoek predikt – tijd maken voor God en voor elkaar – glipt hem zelf ook door de vingers. Net een mailtje van een medebroeder binnengekregen of hij de opening wilde verzorgen op de gemeenteavond. Daar kun je natuurlijk geen nee tegen zeggen, maar ja…

E r zijn omstandigheden waardoor je het erg druk kunt hebben omdat je niet anders kunt. Je moet cursussen volgen om ontwikkelingen op de zaak of in je vakgebied bij te houden. De steeds hogere eisen die aan het werk gesteld worden, zorgen voor extra belasting. Of je staat onder hoge psychische druk, waarvoor je niet zelf gekozen hebt. Feit is ook dat veel werk in de gemeente op de schouders van een klein deel van de meelevende gemeenteleden rust. Vandaag krijg je ook gemakkelijker nee te horen, want onze agenda’s staan vol met van alles en nog wat buiten de kerk.

Toch kiezen de meeste mensen zelf voor een druk bestaan. Ik heb de neiging te zeggen dat ik het niet druk heb en als ik het wel druk heb, dan heb ik daar tijdelijk voor gekozen. Velen vinden het moeilijk om tegen taken nee te zeggen. Motieven kunnen heel divers zijn, van ‘belangrijk gevonden willen worden’ tot ‘dienstbaar willen zijn’. Gezin en lichaam

worden dan op een lage plaats gezet; er is te weinig waardering voor het gezin als hoeksteen en het lichaam als tempel. Maken we zelf de keuzes als het gaat over onze tijdsbesteding of

wordt er van alles voor ons gekozen? Ik meen dat we in de meeste gevallen zélf kiezen.

Prikkels

Vandaag de dag krijgen we steeds meer prikkels uit onze omgeving die gevaarlijk zijn voor de gezondheid. De wereld is open. Een druk op de knop en we maken kennis met de andere kant van de wereld. Je vliegt er trouwens zo heen.

Bewegende beelden vermoeien ons. Als we onze mailbox openen kunnen we meteen aan de slag om deze tot laat in de avond te verwerken, waarna we lastig in slaap komen.

Het werk komt zo naar ons toerollen. Elke dag is soms tot in details gepland. Zelfs gebedstijden zijn een verplicht gepland nummer, als bidden nog een vaste plaats heeft. Zo gebeurt het dat wij gestrest en gejaagd belangrijke gesprekken voeren, beslissingen nemen en onze kinderen opvoeden. Enkele verlichte geesten zeggen dan ook nog dat we onze ontspanning moeten plannen.

We hebben steeds meer vrije tijd en een steeds breder scala aan mogelijkheden van vrijetijdsbesteding, maar heeft ons dit werkelijke vrijheid gebracht? Hoeveel mensen hebben nog innerlijke rust? Wie heeft er nog werkelijk tijd om midden op de dag stilte te

vinden? God gaat toch alleen op een stille plaats voor anker?

Het polshorloge wordt niet voor niets een ‘handboei van de tijd’ genoemd. Het gevoel steeds gebrek aan tijd

te hebben en zodoende de tijd niet onder controle te hebben, geeft spanning en een drukkend gevoel.

Wrede god

De oude Grieken beschouwden de tijd als een godheid, waarmee ze aangaven dat de tijd een grootheid was om goed rekening mee te houden. De naam van die god was Chronos. Ze zagen hem als een wrede en verschrikkelijke god, die zelf zijn eigen kinderen op at.

Alles wat hij aantrof verslond hij met huid en haar. Als we deze gegevens in onze tijd plaatsen, valt de overeenkomst met de verslindende werking van de tijd op.

De tijd gaat snel, gebruik hem wel. We kennen de ‘tand des tijds’, die aan ons leven knaagt.

Alles moet wijken voor de tijd. De Bijbel kent ook het Griekse woord chronos als aanduiding van het woordje tijd. Het duidt de tijd

aan die weggezogen wordt naar het verleden.

Er is ook een ander woord voor tijd, namelijk het woord kairos, dat ‘juiste tijd’, ‘beslissende tijd’ en ‘gelegenheid’ betekent. Jezus gebruikt dit woord wanneer Hij begint met optreden op aarde. Hij werd verzocht in de woestijn, ging hierna naar Galilea waar hij het Koninkrijk Gods begon te prediken. Hij zei: ‘De tijd is vervuld en het koninkrijk Gods is nabij gekomen; bekeert u en gelooft het Evangelie.’

Terstond roept Christus op tot een keuze, want de tijd is vervuld geworden om je te bekeren.

Het is weggegooide tijd als we niet verontrust zijn dat onze tijd opgeslokt wordt ten koste van het koninkrijk van God. Het is nu nog de ‘welaangename tijd’, de dag der zaligheid.

Prioriteiten

We kennen allemaal de geschiedenis van Martha, Maria en Jezus.

Martha was maar bezig met dienen, ze had geen tijd om aan de voeten van Jezus te zitten. Ze beklaagde zichzelf dat ze het zo druk had en dat niemand hielp. Jezus reageerde op deze klacht door duidelijk te maken dat Maria een goede keuze maakte en zij niet.

Keuzes maken heeft dus alles te maken met op een goede manier met de tijd om te gaan. Welke prioriteiten stellen we? Een mooi voorbeeld van prioriteiten stellen vinden we bij de barmhartige Samaritaan. Hij was met innerlijke ontferming bewogen en hielp de gewonde man. Wel deelde hij zijn zorg met de waard en ging daarna weer verder met datgene wat hij aan het doen was. Zijn hulp was niet oeverloos, waardoor hij in de knel kwam en zijn werk ten slotte mokkend deed. Hij ging verantwoord met zijn tijd om.

Het is niet om het even hoe we onze tijd besteden. De tijd lost eens op in de eeuwigheid. In Openbaring 10 staat dat er geen tijd meer zal zijn. Er zal geen tijdsduur (chronos) meer zijn en de tijd van genade en bekering (kairos) is voorbij. In deze tegenwoordige tijd zullen de keuzes gemaakt dienen te worden.

Aanrechtdoekje

Nee zeggen kan betekenen dat we tijd vrijmaken voor de Heere, ons gezin, maar ook voor onszelf.

Mag dat? Tijd maken voor onszelf om tot onszelf te komen? Paulus zegt in Filippenzen 2:4 dat ieder niet alleen lette op zijn eigen belang, maar ook op dat van anderen. Er zijn veel mensen die alleen de tweede helft van deze tekst in de praktijk brengen. Zij letten dan vooral op het belang van anderen en vergeten daarbij dat de verantwoordelijkheid voor henzelf ook van belang is.

We behoren ons als verantwoordelijke mensen af te vragen wat onze behoeften of verlangens zijn.

Wegduwen is niet nodig, maar we mogen erop letten en ermee rekening houden. Evenwicht is nodig: God, de ander en ikzelf. Wie over zichzelf heenloopt, zichzelf voortdurend aanpast, zichzelf vergeet, voelt zich op de lange duur net een aanrechtdoekje: goed voor alles. Het is waar: ‘Draagt elkanders lasten’ (Gal.6:2), maar ook: ‘ieder mens zal zijn eigen pak dragen’ (vs.5).

Verstand hebben we van God gekregen om goede keuzes te maken, laten we het dan ook gebruiken. Augustinus zei al dat onder de schepselen Gods iemand met een goed verstand niet mishaagt.

Van harte

Veel taken die we vervullen, geven ons soms een gevoel van het te druk te hebben waardoor we deze taken niet van harte doen. Als we een taak doen omdat het moet, maar ons innerlijk is het met dit moeten niet eens, dan ontstaat er spanning. In Jakobus 5:12 staat dat uw ja ja en uw nee nee dient te zijn. Ja zeggen en steeds nee denken en voelen is niet de bedoeling.

Het nee sijpelt meer je poriën uit dan je denkt. Paulus waarschuwt ervoor in 2 Korinthe 9:7, waar hij met betrekking tot het geven voor de collecte zegt: een ieder doe gelijk hij in zijn hart voorneemt, niet uit droefheid of uit nooddwang, want God heeft de blijmoedige gever lief. Hij wil dat wij de dingen van harte doen.

A. Pals

Volgende week: hoe ging Jezus om met Zijn tijd?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen