Al dat meedenken met vrouwen

V eel mensen denken vandaag met SGP-vrouwen mee. Hoe het voor hen beter kan en beter moet, is voor de meeste Nederlanders wel helder. Maar wie denkt dat het dan bij het gros van de vrouwen in ons land wel goed zit, vergist zich. Recent maakte de zogeheten Taksforce DeeltijdPlus duidelijk dat de Nederlandse vrouw haar leven anders moet inrichten. Pia Dijkstra, voorzitter van de werkgroep en in het verleden NOS-journaalpresentatrice, gunt haar namelijk ‘een baan van enige omvang’. Een werkkring levert immers veel op: plezier, inkomen, ontplooiing en sociale contacten.

En inderdaad, wie zou niet willen werken als dat enigszins mogelijk is? Vakantie is leuk bij de gratie dat je ook een dagbesteding hebt. Als Dijkstra verder gaat, wordt duidelijk dat niet alleen het lot van de vrouw haar ter harte gaat. ‘Het zou mooi zijn als de Nederlandse vrouw haar maatschappelijke verantwoordelijkheid neemt. Vrouwen werken nu meestal minder dan 24 uur. Als ze allemaal iets méér zouden werken, dan zijn we ontzettend opgeschoten.’ Kennelijk weet Dijkstra niet dat vrouwen – betaald en onbetaald opgeteld – wereldwijd gemiddeld al 13 procent meer uren draaien dan mannen.

Economie en emancipatie

Haar emancipatoir en economisch motief sluit aan bij de opdracht die staatssecretaris Aboutaleb van Sociale Zaken en Werkgelegenheid de werkgroep in 2008 meegaf. In zijn achterhoofd had hij onder andere de vergrijzing en krapte op de arbeidsmarkt.

Op de vraag hoe meer vrouwen aan het werk geholpen kunnen worden, is het antwoord van Dijkstra’s werkgroep: flexibiliteit. Basisschool en crèche moeten samen en ouders moeten gemakkelijker gebruik kunnen maken van de opvang. Winkels, overheidsloketten en medische voorzieningen moeten langer open. De werkgroep hoopt dat vrouwen zorgtaken makkelijker kunnen combineren met een baan en zo gestimuleerd worden meer te gaan werken.

Economie lijkt me een ding dat een minister of staatssecretaris in zijn beleid moet laten wegen. En inderdaad, ook vrouwen krijgen hun talenten niet voor niets. Maar is er

niet meer dan economie en emancipatie?

Typisch jaren ’60

Het advies van de taskforce is nogal ‘jaren ’60’. Vrouwen willen volgens de werkgroep wel meer werken, maar ze worden belemmerd. Zou Dijkstra het zelf geloven? Meer

dan één onderzoek onderstreept wat je in de praktijk al weet: veel vrouwen willen niet (veel) werken en carrière maken omdat ze al een taak hebben. Wil je die een beetje goed uitvoeren, dan heb je ruimte nodig: ruimte in de agenda en in het hoofd. Kinderen zijn niet een soort aanhangsel in het leven, iets dat je op je to do-lijstje zet.

Met twee jonge kinderen en een werkende man moet ik persoonlijk niet denken aan Dijkstra’s ‘ietsje meer dan drie dagen’. Iedereen die (jonge) kinderen opvoedt en (parttime) werkt, weet dat het een intensieve periode in het leven is en dat het moeite kost om ‘binnen’ en ‘buiten’ in evenwicht te houden. Ik geloof trouwens niet dat de werkgroep bedoelt dat papa maar een dagje extra thuis moet blijven, want dat zet weinig economische zoden aan de dijk.

Geen support

In Dijkstra’s opmerking dat ‘vrijwillig kiezen voor een kleine deeltijdbaan niet zo vrijwillig is als je leeft in een samenleving waarin vrouwen primair verantwoordelijk worden gehouden voor het gezin en het huishouden’, zit pijnlijk weinig support voor de vrouw die vindt dat haar verantwoordelijkheid thuis zwaarder weegt dan die van werk. De Amerikaanse historica Elizabeth Fox-Genovese zal wel gelijk hebben: feministen zijn het zicht kwijt op wat gewone vrouwen bezighoudt, zegt ze in Feminism Is Not the Story of My Life.

Is het bovendien niet nogal eenvoudig om alleen betááld werk als werk te beschouwen? Het World Congress of Families, vorig jaar augustus in Amsterdam, verkeert wat dat betreft op een hoger niveau. Daar telt menselijk kapitaal. Dijkstra’s advies is dram-

merig. Bedillerig ook: anderen weten het zo goed voor je en zullen je wel een handje helpen. Maar nu bekend is dat de gewezen nieuwslezeres vijftien plekjes onder Pechtold prijkt, hoeft die houding niet te verbazen; wel mag je hopen dat 9 juni ons niet de wijsheid van D66 oplevert.

Taskforce OuderschapsverlofPlus

Het wordt tijd voor een Taskforce OuderschapsverlofPlus. Met een voorzitter die vrouwen – én mannen – oproept om nog eens goed te kijken naar de bijdrage die ze in eigen huis kunnen leveren. Het zou een gezond geluid zijn. Goed voor de mens. Goed voor een land dat het risico loopt lichamelijk uitgeput en geestelijk leeg te worden.

Vrouwen kunnen prima zonder Dijkstra’s advies. En laten ze op verjaardagen en waar dan ook vooral met trots vertellen dat ze kinderen opvoeden: werk dat onbetaalbaar is.

Tineke van der Waal

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen