Studiefinanciering

N og niet zo lang geleden bepaalden de grote ideologieën, zoals liberalisme, socialisme en christendemocratie, in belangrijke mate de uitslag van nationale verkiezingen. Die tijd ligt achter ons. Samen met de zaken die zich min of meer toevallig tijdens de verkiezingscampagne aandienen, zijn het nu vooral de persoonlijke dagkoersen van politici die de verkiezingsuitslagen bepalen. Kiezers worden daarmee onberekenbaar en verkiezingsuitslagen onvoorspelbaar.

De verkiezingen op 9 juni staan sterk in het teken van de noodzakelijke overheidsbezuinigingen. Op dat thema hebben politieke partijen zich in hun programma kunnen profileren. Daarbij is echter lang niet altijd duidelijk hoe concrete keuzes samenhangen met de beginselen die een partij voorstaat. Soms lijkt, met het oog op de

kiezersgunst, het sparen van kool en geit de partijbeginselen te overvleugelen.

Zo valt het op dat partijen die zich sterk maken voor een stevige rol van het gezin in onze samenleving zonder uitzondering kiezen voor handhaving van de basisbeurs in het hoger onderwijs. Hoe logisch dat op het eerste gezicht misschien ook moge zijn, hier lijkt sprake van een gemiste principiële kans.

De studiefinanciering in zijn huidige vorm, met een basisbeurs voor iedere student, is indertijd ingevoerd vanuit de ideologie dat een jongere van

achttien jaar financieel onafhankelijk van zijn ouders dient te zijn. Vanuit een sterke gezinsvisie behoort de verantwoordelijkheid voor een goede opleiding van kinderen in eerste instantie juist bij de ouders te liggen.

Studenten uit transitielanden zoals India, China en Vietnam kunnen studeren omdat hun ouders vaak vele jaren lang daarvoor hun spaargeld opzij hebben gelegd. Om hun dankbaarheid voor dit offer tot uitdrukking te brengen, proberen deze studenten als tegenprestatie het hoogst mogelijke rendement uit hun studie te halen.

Met een beurzensysteem waarin alleen die studenten een royale beurs ontvangen van wie de ouders het echt niet kunnen betalen, vangen we drie vliegen in één klap. We stellen ouders weer in staat de volle verantwoordelijkheid voor hun kinderen te nemen; we beïnvloeden indirect het studiegedrag van de Nederlandse student in positieve zin en we laten zien dat solidariteit onderscheid weet te maken. Een echte gezinspartij zou daarom logischerwijs voor afschaffing van de basisbeurs moeten zijn.

Echte gezinspartij zet punt achter basisbeurs

F.A. van der Duyn Schouten

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen